آمریکایی‌ها تنها قاتل بی‌گناهان نیستند و همانطور که همه می‌دانیم، آنها حقیقت را هم قربانی می‌کنند. مثلا آنها به بهانه‌های واهی بزرگ‌ترین جنگ‌ها را به راه می‌اندازند اما هیچ‌گاه سند و مدرکی درباره همان «بهانه‌های واهی» پیدا نمی‌شود. بدین معنی که شواهد یا وجود ندارد یا معدوم می‌شود. در هر 2 حالت، حقیقت قربانی شده است. حال می‌شنویم یکی از افراد بی‌گناهی که با ادعای دروغین مرتبط بودن با انفجار 15 آوریل در حاشیه ماراتن بوستون دستگیر شده بود، هدف گلوله مستقیم افسران اف‌بی‌آی قرار گرفته اما نه در حال فرار و نه در درگیری مسلحانه رودررو بلکه در اتاق بازجویی پلیس ایالات متحده! چه دروغی از این شاخدارتر؟ پروسه بازجویی آن هم در تشکیلات مشهورترین دستگاه پلیسی جهان که اف‌بی‌آی باشد در حقیقت چیزی نیست جز فرآیندی برای بیرون کشیدن اسرار کلیدی و سرنوشت‌ساز برای یک مملکت از سینه متهمان. به همین دلیل حتی جان خطرناک‌ترین مظنونان هم در روند بازجویی حکم کیمیا را دارد. حتی در کشورهای نه‌چندان توسعه یافته هم اتاق‌های بازجویی دستگاه‌های امنیتی به گونه‌ای طراحی می‌شود که متهم نتواند به خود آسیب بزند و مثلا خودکشی کند، آن وقت افسر عالیرتبه اف‌بی‌آی در حالی که از یک عامل بمبگذاری تروریستی (البته طبق داستانسرایی خود یانکی‌ها) بازجویی می‌کند که هر کلمه از اعترافاتش می‌تواند مستقیما در سرنوشت مردم آمریکا (حتی مردم بخشی از جهان که آمریکایی‌ها دست آخر حادثه بوستون را به گردن آنها می‌اندازند) تاثیرگذار باشد، با خیال راحت تفنگ ششلولش را در‌می‌آورد و به مظنون چچنی شلیک می‌کند، چرا که زندانی در یک محفظه کاملا محصور و حفاظت شده به او حمله‌ور شده بوده است. جالب‌تر از همه اینکه تفنگ این افسر اطلاعاتی نه با گلوله‌های بیهوش‌کننده یا شوک‌دهنده بلکه با فشنگ نظامی، مسلح شده بوده و اینگونه آخرین داستان هالیوودی ساخته و پرداخته کاخ سفید، به قتل «ابراهیم توداشف» بینوا و در بند توسط پلیس آمریکا اختصاص می‌یابد. جوانی که تقریبا بدون هیچ سند و مدرکی و صرفا طبق «می‌گویند»ها و «شنیده می‌شود»هایی که رسانه‌های زنجیره‌ای آمریکایی پر است از آنها، در ارتباط با همدستی با برادران تزارنایف (که خود آنها هم گناهشان ثابت نشده) دستگیر و زندانی شده بود. خبری که شبکه ام‌بی‌سی با تایید پلیس فدرال آمریکا منتشر کرده، این است: «یک مامور اف‌بی‌آی در جریان بازجویی از مردی که ادعا می‌شود در ارتباط با حملات در جریان مسابقه دوي ماراتن دستگیر شده بود، وی را به ضرب گلوله به قتل رساند. براساس بیانیه‌ای که پلیس فدرال در این‌باره منتشر کرده است فرد مظنون که از شهروندان چچنی‌تبار بوده است، در جریان بازجویی به یک‌باره خشمگین شده و مامور اف‌بی‌آی را مضروب کرده است. پلیس مدعی است فرد کشته شده با یکی از عوامل بمبگذاری در بوستون مرتبط بوده است. با این حال تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر صحت این ادعا از سوی پلیس منتشر نشده است. فقط یکی از دوستان این مرد 27 ساله به یک شبکه تلویزیونی محلی گفت وی با «تیمورلنگ تزارنایف» که در جریان تعقیب و گریز پس از بمبگذاری بوستون هدف قرار گرفت، دوست بوده است». اما قتل «ابراهیم توداشف» بی‌گناه تنها گوشه‌ای از ادعاها، داستانسرایی‌ها و اتهام‌زنی‌های کاملاً بدون مدرک و سند دستگاه حاکمه آمریکاست.
سندهاي هاليوودي كاخ سفيد
«کاترین بیگلو» کارگردان آمریکایی فیلم «30 دقیقه پس از نیمه شب» آخرین همکار هالیوودی کاخ‌سفید نبود که سعی کرد برای ادعاهای بدون سند و مدرک دستگاه حاکمه آمریکا، مدرک عامه‌پسند بسازد. همسر مطلقه جیمز کامرون، آخرین فیلم سفارشی خود را که اتفاقا فیلمی ضعیف از آب درآمده به این خاطر کلید زد که اوباما و اعضای اتاق فکرش به دنبال کش دادن ادعای احتمالا دروغ کشتن بن‌لادن در اقامتگاهش در پاکستان و استفاده ابزاری از آن بودند. به همین دلیل خانم «بیگلو» ابزارهای سینمایی را به‌کار گرفت تا عملیات تخیلی «نیزه نپتون» را در نظر افکار عمومی تجسم بخشیده و قابل باور سازد، چراکه طبق یک ضرب‌المثل قدیمی «عقل مردم به چشمشان است». نکته اینجاست که از زمان ادعای اوباما مبنی‌بر کشتن بن‌لادن توسط تفنگداران دریایی آمریکا در سال 2011 تا یک سال و نیم بعد در زمان اکران فیلم «30 دقیقه پس از نیمه شب» به جز یک مستند ضعیف و چند انیمیشن ساده (اینفوگرافیک) هیچ تصویری از این ادعای پرطمطراق رئیس‌جمهور آمریکا در رسانه‌های جهان و ایالات متحده منتشر نشده بود. تازه جسد مقتول مورد ادعا یا همان بن‌لادن قلابی هم به کسی نشان داده نشد و به بهانه جلوگیری از بت شدن او به دریا انداخته شد. مقامات پنتاگون و سیا از آن زمان بارها و بارها تاکید کرده‌اند انتشار فیلم ترور بن‌لادن توسط تفنگداران دریایی آمریکا غیرممکن است و جالب اینکه چهارشنبه هفته گذشته این ادعا درباره فیلم مورد ادعای اف‌بی‌آی درباره اعترافات «جوهر تزارنایف» مظنون بی‌گناه انفجارهای بوستون نیز تکرار شد. در واقع تمام اتهامی که درباره دخالت در حادثه 15 آوریل متوجه جوهر 19 ساله و برادر مقتول 26 ساله‌اش می‌شود براساس چند عکس مبهم و بدون ارزش از حضور این 2 برادر در نزدیکی محل حادثه و همچنین اعترافی است که اف‌بی‌آی مدعی بود «جوهر تزارنایف» یکی دو روز پس از دستگیری‌اش در حضور دادستان انجام داده است اما تصویر جلسه اعتراف تاکنون منتشر نشده است و در همین حال شبکه‌های زنجیره‌ای مرتبط با اتاق فکر کاخ سفید مرتباً ادعاها و داستان‌هایی جدید در این باره منتشر می‌کنند بدون اینکه شواهدی مستند ارائه کنند.
انفجارهای بوستون در يك نگاه
این نخستین بار نیست که شاهد اعمال خشونت از طرف پلیس آمریکا هستیم و از این دست خشونت‌ها به یک اتفاق معمولی در جامعه آمریکایی تبدیل شده است ولی چیزی که در این باره حائز اهمیت است، عدم وجود ادله و مدارک جهت متهم شناختن «توداشف» است که با توجه به سابقه دیرینه آمریکا در پنهانکاری قتل‌های از پیش تعیین شده افراد از جمله شهروندان آمریکایی که ممکن است تهدیدی برای امنیت ملی باشند، بعید نیست این قتل نیز در راستای سایر سیاست‌های غیر‌انسانی دولت آمریکا جهت سرپوش گذاشتن روی علت اصلی یا پنهان کردن عاملان اصلی این بمبگذاری است.
روز 15 آوریل در نزدیکی‌های خط پایان مسابقه دوی ماراتن در پیاده‌رو، جایی‌که تماشاچیان ایستاده بودند، 2 بمب در فاصله کوتاهی از هم با صدای مهیبی منفجر شد و دود تمام فضای خیابان را گرفت. مردم وحشت‌زده از سویی به سوی دیگر می‌دویدند و سراسیمه و گیج به دنبال جای امنی می‌گشتند، آنهایی که در محل انفجار کسی را داشتند از روی نرده‌ها به‌طرف آنجا در حال دویدن بودند و پلیس محل را قرنطینه کرده و با كمك نیروهای امداد و آمبولانس به انتقال مجروحان مي‌پرداخت.
گویا این‌بار باید شاهد اتفاقی می‌بودیم که بنا به گفته برخی فعالان، یکی دیگر از اقدامات «درون دولتی» دولت آمریکا بود؛ چیزی شبیه به واقعه 11 سپتامبر که در زمان ریاست جمهوری بوش پسر اتفاق افتاد که هیچ وقت دلایل اصلی سقوط برج‌ها که بر اثر آن تعداد زیادی کشته شدند، کشف نشد. در جریان بمبگذاری‌های 15 آوریل 2013 بوستون بنا بر تحقیقات اولیه اف‌بی‌آی و تصاویر تهیه شده از دوربین‌های امنیتی موجود در محل 2 برادر به‌عنوان مظنونان اصلی معرفی و تحت پیگرد قرار گرفتند. برادر بزرگ‌تر در جریان تعقیب و گریز کشته شد و برادر کوچک‌تر با جراحات فراوان بویژه از ناحیه گلو به بیمارستان منتقل شد. «زبیده تزارنايف» مادر «تیمورلنگ» 26 ساله و «جوهر» 19 ساله- که از ناحيه گلو مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود و پس از دستگیری قادر به حرف زدن نبود و نمی‌توانست اعلام بی‌گناهی کند- در گفت‌وگو با یک شبکه روسي، از توطئه‌چینی ماموران اطلاعاتی آمریکا برای پسرانش و برنامه‌ریزی شده بودن انفجارها توسط خود آمریکایی‌ها پرده برداشت. حال کاخ سفید در آستانه یک رسوایی بزرگ قرار گرفته است. یک گروه فعال هکری با هک کردن حساب‌های کاربری شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس اسنادی روشن از حضور مشکوک نیروهای امنیتی وابسته به دولت آمریکا ارائه داده‌اند. فعالان اینترنتی همچنین در سطح بین‌المللی خواهان پیگرد قضایی باراک اوباما به عنوان آمر انفجارهای بوستون و همچنین تلاش برای سرپوش گذاشتن بر آن شده‌اند. جوان 19 ساله چچني که احتمالا به دروغ توسط پليس فدرال آمريکا به عنوان مسبب انفجارهاي دوگانه در مسابقه دوي ماراتن در بوستون معرفي و دستگير شد، در حالي به استفاده از سلاح کشتار جمعي در ارتباط با اين انفجارها متهم شده است که مطابق آخرين گزارش‌هاي مستقل پزشکي، به خاطر پارگي گلويش توان تکلم ندارد. وي که از اتباع چچن است و سال ۲۰۱۲ تابعيت آمريکايي گرفت در شرايط جسماني وخيم اما تثبيت شده بسر مي‌برد و زخم‌هايي روي گلو و گردنش به چشم مي‌خورد. منابع اجراي قانون در آمريکا مي‌گويند تزارنايف براي نخستين بار از روی تخت خود در «مرکز پزشکي بث اسرائيل دياکونس» در بوستون در جلسه دادگاه شرکت کرده است. سي ان ان هم مدعي شده «جوهر تزارنايف» قادر به تکلم بوده و به بازرسان پرونده تاکيد کرد برادرش رهبر اين حملات بوده و هيچ گروه تروريستي بين‌المللي پشت اين حمله نبوده است. البته این شبکه آمريکايي مثل ساير موارد مربوط به اتهام و دستگيري اين جوان، هيچ مدرک مستندي درباره حرف‌هاي او ارائه نکرده است. اين درحالي است که بازجويي از وی به صورت کتبي صورت مي‌گيرد. جوهر 19 ساله احتمالا در صورتي که به دليل مشارکت در بمبگذاري مسابقه ماراتن بوستون گناهکار شناخته شود، با حکم حبس ابد يا اعدام مواجه خواهد شد. ماموران اف‌بي‌آي تلاش مي‌کنند پروژه اسلام‌هراسي راه بيندازند و اعلام کرده‌اند 2 برادر جزو گروه‌هاي تندروی اسلامگرا بوده‌اند اما مصاحبه‌هاي رسانه‌ها با خانواده تزارنايف، حاکي از آن است که تيمورلنگ
به هيچ عنوان يک متعصب مذهبي نبوده است.