بهترین توصیف از گزارش جدید محمد البرادعی درباره برنامه اتمی ایران را علی‌اصغر سلطانیه ارائه کرد: «مطلب تازه‌ای نداشت.» نکته‌ای که به شکلی دیگر، در متن گزارش مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز به چشم می‌خورد: «تغییری در روند همکاری ایران با آژانس ایجاد نشده است.» شاید به همین دلیل هم بود که نماینده ایران در آژانس از البرادعى خواست تا «به بحث‌هاى تکرارى در شوراى حکام خاتمه دهد». در گزارش جدید البرادعی درباره برنامه اتمی ایران که روز پنجشنبه به‌طور غیررسمی در اختیار 35 عضو شورای حکام آژانس قرار گرفت، باز هم تاکید شده که «آژانس قادر بوده است به راستی‌آزمایی انحراف نداشتن مواد هسته‌ای اعلام‌شده در ایران ادامه دهد» اما در عین حال، بار دیگر آمده است که تهران «پروتکل الحاقی را اجرا نکرده» و نیز «درباره مطالعات ادعایی همکاری نکرده است» و «آژانس قادر نشده که درباره این مسائل پیشرفت واقعى داشته باشد»؛ موضوعی که به گفته سلطانیه، حرف تازه‌ای نیست و جمهوری اسلامی «به‌کرات دلایل حقوقی و فنی خود درباره این موارد را ارائه کرده است» و «بدیهی است که ایران فراتر از تعهدات حقوقی، کاری انجام نمی‌دهد و توجیهی برای درخواست‌های این گونه وجود ندارد» چراکه ایران پیش از این به مدت دوسال و نیم به‌طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا کرده و هیچ تعهدی در این زمینه نداشته است. درباره مطالعات ادعایی هم که وضعیت روشن است: هیچ‌گاه مدرکی درباره ادعاهای آمریکا مبنی بر انحراف نظامی برنامه هسته‌ای ایران ارائه نشده است و این همان موضوعی است که محمد البرادعی را در نشست قبلی شورای حکام «متاسف» و شرمنده کرد. در گزارش تازه مدیرکل آژانس هم این نکته بار دیگر مورد تاکید قرار گرفته و البرادعی «از کشورهای عضو که چنان اسنادی را در اختیار آژانس قرار داده‌اند، خواسته است که موافقت کنند آژانس کپی‌هایی از این اسناد را در اختیار ایران قرار دهد».
اخبار پیشرفت‌های ایران در گزارش تازه
با این وجود، گزارش محمد البرادعی از روند روبه‌رشد برنامه‌های صلح‌آمیز اتمی ایران خبر می‌دهد؛ خبری که جوسازی‌های مدتی قبل برخی رسانه‌های غربی درباره کمبود اورانیوم در ایران را بشدت رد می‌کند. بر اساس گزارش جدید مدیرکل آژانس، ذخیره سوخت اتمی ایران در فاصله دو گزارش فصلی مدیرکل از 630 کیلوگرم به 1010 کیلوگرم رسیده است و این یعنی اینکه جوسازی‌های روزنامه انگلیسی «تایمز» که مدعی شده بود «ذخایر اورانیوم ایران رو به پایان است» چیزی جز یک مانور تبلیغاتی نیست؛ نکته‌ای که علی‌اصغر سلطانیه نیز روز گذشته به آن اشاره کرد و گفت: «جمهوری اسلامی مشکلی در ارتباط با کمبود مواد اولیه ندارد و قادر به تامین اورانیوم لازم برای برنامه هسته‌ای خود هست. حتی در صورت اتمام کیک زرد ذخیره ایران، جمهوری اسلامی قادر به تولید کیک زرد با استفاده از اورانیوم معادن داخلی است».
البته این خبر، رسانه‌های غربی را به تکاپویی تازه انداخت و آنها خط خبری تازه‌ای را دنبال کردند مبنی بر اینکه داشتن 1000 تا 1700 کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا کافی است تا ایران بتواند ظرف چندماه به بمب اتمی دست پیدا کند. حال آنکه کارشناسان هسته‌ای اذعان دارند که فرآیند غنی‌سازی اورانیوم فرآیندی کاملا دوگانه است که می‌تواند هم اهداف صلح‌آمیز و هم اهداف نظامی داشته باشد. اما درباره ایران، مدیرکل آژانس همین چند روز قبل اعلام کرد که دستیابی احتمالی این کشور به سلاح هسته‌ای بین دو تا پنج سال به طول خواهد انجامید. ضمن اینکه تهران بارها اعلام کرده است که سلاح هسته‌ای در دکترین دفاعی‌اش جایی ندارد. با این همه، گزارش البرادعی درباره روند عادی برنامه اتمی ایران به نکاتی دیگر نیز اشاره می‌کند. مثل اینکه طی این دوره، «شمار سانتریفیوژهای ایران تنها 136 عدد افزایش یافته است؛ به‌طوری‌که شمار سانتریفیوژهای فعال این کشور اکنون 3936 عدد است.» البرادعی البته پیش‌تر کند شدن روند نصب سانتریفیوژها را «تصمیمی سیاسی» تعبیر کرده بود، اما سلطانیه دیروز «کند شدن روند برنامه اتمی» را رد کرد و گفت: «هیچ افتی در روند توسعه برنامه هسته‌ای ایران نمی‌بینم، زیرا شما باید کل بسته را ببینید».
دوپهلویی همیشگی و پاسخ‌های سلطانیه
به گفته علی‌اصغر سلطانیه، طبق معمول گزارش البرادعی را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: «بخش مهم و اصلی این گزارش، گزارش کاملی است از بازرسی‌های عادی انجام‌شده در ایران از همه فعالیت‌های هسته‌ای که نشان‌دهنده این است كه آژانس بدون هیچ نوع مانعی فعالیت‌های بازرسی را انجام داده و بخش دیگر که در واقع گزارشی است از انتظارات و خواسته‌هایی که مدیرکل منعکس می‌کند و آن خواسته‌ها مربوط به خواسته‌های شورای امنیت یا شورای حکام است که فراتر از تعهدات تهران در چارچوب ان.پی.تی است، بنابراین جای تعجب ندارد که بخش دوم این گزارش حاوی عبارات منفی باشد، مبنی بر اینکه ایران همکاری نکرده است.» نماینده ایران در آژانس به مدیرکل یادآوری کرد که «اگر منظور از «همکاری» تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی یا تصویب و اجرای پروتکل الحاقی یا اجرای کد اصلاحیه‌ای 1/3 است، این کار عملی نخواهد بود، چراکه هیچ نوع منطق فنی، حقوقی و سیاسی برای اینکه جمهوری اسلامی ملزم شود این خواسته‌ها را محقق کند وجود ندارد.» وی درباره یکی از موضوعات این گزارش که در آن قید شده «ایران با برپایی جلسه‌ای درباره مطالعات ادعایی موافقت نکرده» نیز تاکید کرد: «از نظر ما مطالعات ادعایی و موضوع لپ تاپ «کذا» پایان یافته، زیرا براساس مدالیته توافق شده در سال 2007 بین ایران و آژانس، تهران کاملاً به تعهدات خود عمل کرده و در هفت جلسه و با ارائه 117صفحه توضیحات، اثبات کرده که این ادعاها بی‌اساس و ساختگی است» و سلطانیه این‌گونه نتیجه‌گیری کرد: «اکنون براساس مدالیته مدیرکل باید پرونده ایران را عادی اعلام کرده و موضوع را از دستور کار شورای حکام حذف کند، چراکه همان‌گونه که در این گزارش مشخص است عملاً بازرسی‌های آژانس به صورت عادی درآمده، بنابراین ادامه بحث در شورای حکام جز به دلیل اهداف سیاسی توجیه دیگری ندارد». ایران خواستار پایان «بحث‌های تکراری» البرادعی شد
بهترین توصیف از گزارش جدید محمد البرادعی درباره برنامه اتمی ایران را علی‌اصغر سلطانیه ارائه کرد: «مطلب تازه‌ای نداشت.» نکته‌ای که به شکلی دیگر، در متن گزارش مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز به چشم می‌خورد: «تغییری در روند همکاری ایران با آژانس ایجاد نشده است.» شاید به همین دلیل هم بود که نماینده ایران در آژانس از البرادعى خواست تا «به بحث‌هاى تکرارى در شوراى حکام خاتمه دهد». در گزارش جدید البرادعی درباره برنامه اتمی ایران که روز پنجشنبه به‌طور غیررسمی در اختیار 35 عضو شورای حکام آژانس قرار گرفت، باز هم تاکید شده که «آژانس قادر بوده است به راستی‌آزمایی انحراف نداشتن مواد هسته‌ای اعلام‌شده در ایران ادامه دهد» اما در عین حال، بار دیگر آمده است که تهران «پروتکل الحاقی را اجرا نکرده» و نیز «درباره مطالعات ادعایی همکاری نکرده است» و «آژانس قادر نشده که درباره این مسائل پیشرفت واقعى داشته باشد»؛ موضوعی که به گفته سلطانیه، حرف تازه‌ای نیست و جمهوری اسلامی «به‌کرات دلایل حقوقی و فنی خود درباره این موارد را ارائه کرده است» و «بدیهی است که ایران فراتر از تعهدات حقوقی، کاری انجام نمی‌دهد و توجیهی برای درخواست‌های این گونه وجود ندارد» چراکه ایران پیش از این به مدت دوسال و نیم به‌طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا کرده و هیچ تعهدی در این زمینه نداشته است. درباره مطالعات ادعایی هم که وضعیت روشن است: هیچ‌گاه مدرکی درباره ادعاهای آمریکا مبنی بر انحراف نظامی برنامه هسته‌ای ایران ارائه نشده است و این همان موضوعی است که محمد البرادعی را در نشست قبلی شورای حکام «متاسف» و شرمنده کرد. در گزارش تازه مدیرکل آژانس هم این نکته بار دیگر مورد تاکید قرار گرفته و البرادعی «از کشورهای عضو که چنان اسنادی را در اختیار آژانس قرار داده‌اند، خواسته است که موافقت کنند آژانس کپی‌هایی از این اسناد را در اختیار ایران قرار دهد».
اخبار پیشرفت‌های ایران در گزارش تازه
با این وجود، گزارش محمد البرادعی از روند روبه‌رشد برنامه‌های صلح‌آمیز اتمی ایران خبر می‌دهد؛ خبری که جوسازی‌های مدتی قبل برخی رسانه‌های غربی درباره کمبود اورانیوم در ایران را بشدت رد می‌کند. بر اساس گزارش جدید مدیرکل آژانس، ذخیره سوخت اتمی ایران در فاصله دو گزارش فصلی مدیرکل از 630 کیلوگرم به 1010 کیلوگرم رسیده است و این یعنی اینکه جوسازی‌های روزنامه انگلیسی «تایمز» که مدعی شده بود «ذخایر اورانیوم ایران رو به پایان است» چیزی جز یک مانور تبلیغاتی نیست؛ نکته‌ای که علی‌اصغر سلطانیه نیز روز گذشته به آن اشاره کرد و گفت: «جمهوری اسلامی مشکلی در ارتباط با کمبود مواد اولیه ندارد و قادر به تامین اورانیوم لازم برای برنامه هسته‌ای خود هست. حتی در صورت اتمام کیک زرد ذخیره ایران، جمهوری اسلامی قادر به تولید کیک زرد با استفاده از اورانیوم معادن داخلی است».
البته این خبر، رسانه‌های غربی را به تکاپویی تازه انداخت و آنها خط خبری تازه‌ای را دنبال کردند مبنی بر اینکه داشتن 1000 تا 1700 کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا کافی است تا ایران بتواند ظرف چندماه به بمب اتمی دست پیدا کند. حال آنکه کارشناسان هسته‌ای اذعان دارند که فرآیند غنی‌سازی اورانیوم فرآیندی کاملا دوگانه است که می‌تواند هم اهداف صلح‌آمیز و هم اهداف نظامی داشته باشد. اما درباره ایران، مدیرکل آژانس همین چند روز قبل اعلام کرد که دستیابی احتمالی این کشور به سلاح هسته‌ای بین دو تا پنج سال به طول خواهد انجامید. ضمن اینکه تهران بارها اعلام کرده است که سلاح هسته‌ای در دکترین دفاعی‌اش جایی ندارد. با این همه، گزارش البرادعی درباره روند عادی برنامه اتمی ایران به نکاتی دیگر نیز اشاره می‌کند. مثل اینکه طی این دوره، «شمار سانتریفیوژهای ایران تنها 136 عدد افزایش یافته است؛ به‌طوری‌که شمار سانتریفیوژهای فعال این کشور اکنون 3936 عدد است.» البرادعی البته پیش‌تر کند شدن روند نصب سانتریفیوژها را «تصمیمی سیاسی» تعبیر کرده بود، اما سلطانیه دیروز «کند شدن روند برنامه اتمی» را رد کرد و گفت: «هیچ افتی در روند توسعه برنامه هسته‌ای ایران نمی‌بینم، زیرا شما باید کل بسته را ببینید».
دوپهلویی همیشگی و پاسخ‌های سلطانیه
به گفته علی‌اصغر سلطانیه، طبق معمول گزارش البرادعی را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: «بخش مهم و اصلی این گزارش، گزارش کاملی است از بازرسی‌های عادی انجام‌شده در ایران از همه فعالیت‌های هسته‌ای که نشان‌دهنده این است كه آژانس بدون هیچ نوع مانعی فعالیت‌های بازرسی را انجام داده و بخش دیگر که در واقع گزارشی است از انتظارات و خواسته‌هایی که مدیرکل منعکس می‌کند و آن خواسته‌ها مربوط به خواسته‌های شورای امنیت یا شورای حکام است که فراتر از تعهدات تهران در چارچوب ان.پی.تی است، بنابراین جای تعجب ندارد که بخش دوم این گزارش حاوی عبارات منفی باشد، مبنی بر اینکه ایران همکاری نکرده است.» نماینده ایران در آژانس به مدیرکل یادآوری کرد که «اگر منظور از «همکاری» تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی یا تصویب و اجرای پروتکل الحاقی یا اجرای کد اصلاحیه‌ای 1/3 است، این کار عملی نخواهد بود، چراکه هیچ نوع منطق فنی، حقوقی و سیاسی برای اینکه جمهوری اسلامی ملزم شود این خواسته‌ها را محقق کند وجود ندارد.» وی درباره یکی از موضوعات این گزارش که در آن قید شده «ایران با برپایی جلسه‌ای درباره مطالعات ادعایی موافقت نکرده» نیز تاکید کرد: «از نظر ما مطالعات ادعایی و موضوع لپ تاپ «کذا» پایان یافته، زیرا براساس مدالیته توافق شده در سال 2007 بین ایران و آژانس، تهران کاملاً به تعهدات خود عمل کرده و در هفت جلسه و با ارائه 117صفحه توضیحات، اثبات کرده که این ادعاها بی‌اساس و ساختگی است» و سلطانیه این‌گونه نتیجه‌گیری کرد: «اکنون براساس مدالیته مدیرکل باید پرونده ایران را عادی اعلام کرده و موضوع را از دستور کار شورای حکام حذف کند، چراکه همان‌گونه که در این گزارش مشخص است عملاً بازرسی‌های آژانس به صورت عادی درآمده، بنابراین ادامه بحث در شورای حکام جز به دلیل اهداف سیاسی توجیه دیگری ندارد». ارسال نظر
پربیننده