با توجه به اینکه یوونتوس در سال آینده به لیگ قهرمانان فکر خواهد کرد اگر کنته می‌خواهد تیم خود را بالاتر از دیگر تیم‌ها نگه دارد باید یوونتوس را بیش از پیش تقویت کند و نقاط ضعف تیم خود را پوشش دهد. در این مقاله به 5 پست اشاره خواهیم کرد که برای این امر ضروری‌تر به نظر می‌رسند. 1- یک دفاع مرکزی در کلاس بین‌المللی، دفاع یوونتوس را غیرقابل نفوذ می‌کند.
متزلزل‌تر بودن خط دفاع یووه در غیاب کیه‌لینی یادآور این موضوع شد که یوونتوس تا چه حد به کاپیتان خط دفاع خود تکیه کرده است. بدون کیه‌لینی، دیگر طلسمی در خط دفاع برای یووه وجود نداشت، بونوچی و دیگر بازیکنان دفاعی یوونتوس چیز فوق‌العاده‌ای برای نشان دادن نداشتند.
هرگاه یوونتوس اندکی شکننده به نظر می‌رسید، شما همیشه می‌توانستید امیدوار باشید که کیه‌لینی محرک اصلی در تیم خواهد بود. در هر بازی، وجود
3 نفر از بین بونوچی، کیه‌لینی، بارزالی یا کاسرس دیواری مستحکم برای یووه به وجود می‌آورد اما اگر یوونتوس قصد دارد در رقابت‌های بیشتری خود را نشان دهد یک مدافع وسط مستحکم دیگر می‌تواند کمک بزرگی برای آنها باشد.
2- یوونتوس به یک مدافع چپ واقعی دیگر نیاز دارد.
فدریکو پلوزو که این فصل از آتالانتا به صورت قرضی به یوونتوس آمد، تاکنون نمایشی قابل قبول از خود به جای گذاشته است. پلوزو در دفاع مستحکم و در فاز تهاجمی بازیکنی دونده بوده، از همین جهت هواداران یووه امیدوارند در زمستان قرارداد او نهایی شود. پلوزو که بازیکنی تطبیق‌پذیر نشان داده و در مدت کوتاهی با تیم یوونتوس هم‌ساز شده است، بیشتر توانایی‌های یک مدافع وسط را داراست و دور از ذهن نخواهد بود که روزی یووه از او به عنوان دفاع وسط استفاده کند اما حتی اگر او در همین پست هم بماند، تنها جایگزین او در ترکیب یووه ده‌چلیه خواهد بود. سیمونه پادوین 28 ساله است و در مدت حضورش در یووه بازیکنی با توانایی‌های فوق‌العاده نبوده است و بدون شک آینده او روی نیمکت یووه خواهد بود و برای مواقع ضروری به تیم کمک خواهد کرد. همچنین آساموا در سمت چپ معمولا بازیکنی قابل اتکا نشان داده اما او ذاتا یک هافبک است. هرچند او در غنا در پست مدافع چپ نیز بازی کرده و در سمت چپ میدان آچار فرانسه کنته به حساب می‌آید اما در مراحل بالاتر یوونتوس به یک مدافع چپ ذاتی و قابل اتکا نیاز خواهد داشت.
3- و کمی توجه بیشتر به سمت راست تیم؛ به عنوان 2 بال تدافعی، لختشتاینر و ایزلا نام‌های بدی برای فهرست تیم نیستند اما بازیکن سوییسی مقداری تدافعی‌تر از یک بال تدافعی بازی می‌کند و ایزلا مدت زیادی از زمین فوتبال دور بوده است. دورتر از شهر تورین، مارکو موتا، بازیکن قرضی یوونتوس در بلونیا بازیکنی با سطحی بسیار پایین‌تر از کلاس جهانی است. او در یووه و پیش‌تر از آن در رم ثابت نشد، سپس به کاتانیا و بلونیا نقل مکان کرد که باز هم موفقیت زیادی نداشت چرا که بلونیا این فصل نیمی از قرارداد او را نهایی کرد اما هنوز نیمی از قرارداد او باقی مانده. بنابر‌این مارکو موتا باید حتی برای بلونیا نیز بجنگد. به هر حال اگر کنته در تیم خود یک وینگر سطح جهانی بخواهد، او هیچ ربطی به یووه نخواهد داشت! دیگر بازیکن یوونتوس در بلونیا، فردریکو سورنسن است که شاید در آینده برای یوونتوس بازی کند اما در سن 20 سالگی برای اعتماد کنته هنوز خیلی جوان است.
4- یک پلنB برای پیرلو؛ پیرلو هنوز بازیکنی در کلاس بین‌المللی است و هیچ نشانه‌ای از خستگی در او دیده نمی‌شود اما او در ماه مه 34 ساله می‌شود و یک مصدومیت جدی در این سن می‌تواند برای یووه مهلک باشد. از زمانی که پیرلو به یوونتوس پیوست، آندره‌آ از نو متولد شد و بار دیگر خود را اثبات کرد تا هنوز هم یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان باشد. هر زمان که او غایب بود، یوونتوس قدرت پیرلو را کاملا احساس می‌کرد، بدون او یوونتوس تیمی بی‌جان و اغلب تک‌بعدی بود. ویدال و پگبا بازیکنان توانمندی هستند اما پاس‌های بلند پیرلو و خونسردی او تحت فشار و دیگر ویژگی‌های او تقریبا بی‌همتا هستند. پس اگر خانواده آنیلی می‌خواهند در تابستان دست به جیب شوند، بهتر است شاگردی برای پیرلو پیدا کنند تا در غیبت‌های احتمالی او بتواند نقش او را برای یووه بازی کند. مارکو وراتی بازیکنی که در پاری‌سن‌ژرمن بازی می‌کند، می‌تواند گزینه مناسبی برای آنها باشد.
5- مهاجم، مهاجم و مهاجم بیشتر!
برای نیکلاس بنتدنر خیلی زود و برای نیکلا آنلکا خیلی دیر است که بخواهند در ترکیب یوونتوس باشند. اگر بنتدنر می‌توانست نصف بازیکنی باشد که خودش فکر می‌کند، یوونتوس مشکلی برای نهایی کردن قرارداد او از آرسنال نداشت. از آنجایی که بازیکن 25 ساله خیلی برای یوونتوس جوان است، به نظر می‌رسد در این تابستان حتما به لندن بازخواهد گشت! همچنین نیکلا آنلکا؛ شاید در 4-3 فصل گذشته او بازیکنی با کلاس بین‌المللی بود اما چلسی هم برای رها کردن او دلیل محکمی داشت. در سن 33 سالگی، آنلکا روزهای خوب خود را پشت سر گذاشت و در حالی که انتقال او به شانگهای می‌توانست برای حساب بانکی او بسیار مفید باشد، او اقرار کرد که روزهای خوب او به عنوان یک مهاجم باکیفیت به پایان رسیده است. فابیو کوالیارلا مهاجم بدی نیست و ماتری با اندکی پیشرفت می‌تواند تهدید گلزنی یووه برای دیگر تیم‌ها باشد اما حقیقتا برای یوونتوس کافی نیستند. یوونتوس نیازمند یک مهاجم تمام‌کننده بین‌المللی و واقعی است. این فصل قدرت گلزنی یوونتوس در لیگ کافی بوده اما گلزنان آنها در تمام زمین پخش شده‌اند و یوونتوس نماینده‌ای در
20 گلزن اول ندارد. این مطلب به وضوح ضعف یوونتوس در محوطه جریمه حریف را مشخص می‌کند. البته در حمله، جووینکو و ووچنیچ هر دو بازیکنان بسیار باکیفیتی هستند اما برای نشان دادن تمام پتانسیل خود به یک مهاجم هدف واقعی نیاز دارند.