رقابت‌هاي جام يادگار امام در حالي طي نخستين روزهاي خردادماه در تهران برگزار شد كه به هيچ عنوان در حد و اندازه‌هاي يك تورنمنت بين‌المللي نبود و ثابت كرد ايران به‌رغم حضور در جمع 3 قدرت برتر كشتي دنيا، هيچ جايگاهي در ميزباني اين قبيل ميادين ندارد. هنوز تلخي برگزاري تورنمنت بي‌كيفيت و دور از حساسيت جام تختي از كام اهالي كشتي و گوش‌شكسته‌هاي پيشكسوت نرفته بود كه نوبت به رقابت‌هاي به ظاهر بين‌المللي جام يادگار امام رسيد تا بار ديگر طعم تلخ عدم استقبال خارجي‌ها از مسابقات داخلي ما تازه شود. بدين ترتيب جام يادگار امام نيز همچون جام تختي به ميداني براي تاخت و تاز كشتي‌گيران درجه 2 و 3 كشورمان تبديل شد تا اين مدعيان گمنام هر آنچه دارند براي كادر فني رو كنند و خودي نشان دهند. روند رو به سقوط و زوال تورنمنت‌هاي بين‌المللي داخلي تا حدي با سرعت طي مي‌شود كه حتي «لازار» نماينده فيلا در جام يادگار امام نيز به صراحت به مسؤولان كشتي ايران هشدار داد اين مساله به سود كشورمان نيست و بايد با برنامه‌ريزي و رايزني حل شود. بسياري از مسؤولان فدراسيون كشتي ايران كه در حاشيه رقابت‌هاي جام يادگار امام از نزديك شاهد پيكارهاي بي‌كيفيت و دور از هيجان كشتي‌ها بودند نيز به صراحت به اين نكته اشاره كردند که بايد فكري به حال ارتقاي سطح كمي و كيفي اين مسابقات كرد تا شايد بدين طريق حال و هواي تورنمنت‌هاي دهه 60 و 70 در يادها زنده شود. تورنمنت‌هايي كه حتي در زمان جنگ تحميلي و محدوديت‌هاي مختلف سياسي و اقتصادي، در حد و اندازه نام ايران برگزار مي‌شد و بسياري از كشورهاي صاحبنام كشتي دنيا براي حضور در آن صف مي‌كشيدند. اما از همه اين دلايل و توجيه‌هاي تكراري كه بگذريم، داستان تورنمنت‌هاي بين‌المللي ايران زماني غم‌انگيزتر مي‌شود كه درست 48 ساعت پس از رقابت‌هاي جام يادگار امام در تهران، تورنمنت بين‌المللي جام علي‌اف در داغستان روسيه آغاز و در عين ناباوري با استقبال خوبي از سوي كشورهاي مختلف روبه‌رو شد! این رقابت‌ها طي 2 روز با حضور تيم‌هايي از روسیه، ایران، ترکیه، لهستان، مجارستان، گرجستان، آذربایجان، ارمنستان، قزاقستان و بلاروس در ماخاچ‌كالاي داغستان برگزار شد. جالب آنكه چهره‌هاي نامداري همچون نریمان اسرافیلوف، آرتم کبگ، الیاس بیک بالاتوف و آلبرت ساریتوف نيز در اين تورنمنت به ميدان رفتند. به بهانه برگزاري جام يادگار و تختي
تورنمنت‌هايي كه در شأن كشتي ايران نيست
رقابت‌هاي جام يادگار امام در حالي طي نخستين روزهاي خردادماه در تهران برگزار شد كه به هيچ عنوان در حد و اندازه‌هاي يك تورنمنت بين‌المللي نبود و ثابت كرد ايران به‌رغم حضور در جمع 3 قدرت برتر كشتي دنيا، هيچ جايگاهي در ميزباني اين قبيل ميادين ندارد. هنوز تلخي برگزاري تورنمنت بي‌كيفيت و دور از حساسيت جام تختي از كام اهالي كشتي و گوش‌شكسته‌هاي پيشكسوت نرفته بود كه نوبت به رقابت‌هاي به ظاهر بين‌المللي جام يادگار امام رسيد تا بار ديگر طعم تلخ عدم استقبال خارجي‌ها از مسابقات داخلي ما تازه شود. بدين ترتيب جام يادگار امام نيز همچون جام تختي به ميداني براي تاخت و تاز كشتي‌گيران درجه 2 و 3 كشورمان تبديل شد تا اين مدعيان گمنام هر آنچه دارند براي كادر فني رو كنند و خودي نشان دهند. روند رو به سقوط و زوال تورنمنت‌هاي بين‌المللي داخلي تا حدي با سرعت طي مي‌شود كه حتي «لازار» نماينده فيلا در جام يادگار امام نيز به صراحت به مسؤولان كشتي ايران هشدار داد اين مساله به سود كشورمان نيست و بايد با برنامه‌ريزي و رايزني حل شود. بسياري از مسؤولان فدراسيون كشتي ايران كه در حاشيه رقابت‌هاي جام يادگار امام از نزديك شاهد پيكارهاي بي‌كيفيت و دور از هيجان كشتي‌ها بودند نيز به صراحت به اين نكته اشاره كردند که بايد فكري به حال ارتقاي سطح كمي و كيفي اين مسابقات كرد تا شايد بدين طريق حال و هواي تورنمنت‌هاي دهه 60 و 70 در يادها زنده شود. تورنمنت‌هايي كه حتي در زمان جنگ تحميلي و محدوديت‌هاي مختلف سياسي و اقتصادي، در حد و اندازه نام ايران برگزار مي‌شد و بسياري از كشورهاي صاحبنام كشتي دنيا براي حضور در آن صف مي‌كشيدند. اما از همه اين دلايل و توجيه‌هاي تكراري كه بگذريم، داستان تورنمنت‌هاي بين‌المللي ايران زماني غم‌انگيزتر مي‌شود كه درست 48 ساعت پس از رقابت‌هاي جام يادگار امام در تهران، تورنمنت بين‌المللي جام علي‌اف در داغستان روسيه آغاز و در عين ناباوري با استقبال خوبي از سوي كشورهاي مختلف روبه‌رو شد! این رقابت‌ها طي 2 روز با حضور تيم‌هايي از روسیه، ایران، ترکیه، لهستان، مجارستان، گرجستان، آذربایجان، ارمنستان، قزاقستان و بلاروس در ماخاچ‌كالاي داغستان برگزار شد. جالب آنكه چهره‌هاي نامداري همچون نریمان اسرافیلوف، آرتم کبگ، الیاس بیک بالاتوف و آلبرت ساریتوف نيز در اين تورنمنت به ميدان رفتند. ارسال نظر
پربیننده