پس از اعلام نظر شورای نگهبان درباره عدم احراز صلاحیت یکی از کاندیدهای ریاست‌جمهوری که معارضین نظام، همه برنامه‌ریزی خود را در قالب کاندیداتوری وی طراحی کرده بودند، نهادهای به اصطلاح حقوق بشری نیز از قافله جا نمانده و به اظهارنظر پرداختند تا سیاست‌زدگی خویش را بیش از پیش نشان دهند. گزارشگران بدون مرز، سازمان آمریکایی دیده‌بان حقوق بشر و پیاده‌نظام‌های آمریکا مانند شیرین عبادی از هفته گذشته به طور همزمان فعال شده‌اند و با طرح مجدد «نبود انتخابات آزاد!» به دنبال فشار بر ایران برای پیدا کردن راه‌حل جدید براي نیل به اهداف خود هستند. شیرین عبادی نبود انتخابات آزاد را در گزارش‌های ماهانه خود تکرار کرده و با بررسی گزینشی قانون اساسی مدعی شده است از ابتدای نظام انتخابات آزاد نبوده است! وی در توضیح این ادعای خود به همه‌پرسی 12 فروردین 58 نیز اشاره می‌کند و چنین می‌گوید: مردم در ابتدای تاسیس جمهوری اسلامی ایران در رفراندومی که برگزار شد، باید از میان 2 گزینه رژیم سلطنتی و رژیم جمهوری اسلامی یکی را انتخاب می‌کردند. این امر یعنی حق انتخاب از افرادی که به هیچ یک از 2 نظام معتقد نبودند، سلب شد. این اشتباه فاحش حقوقی از آنجا ناشی می‌شود که وی این مطلب بدیهی حقوق را مد نظر نداشته که یکی از راه‌های رجوع به آرای عمومی در امور کلان همین نوع است که در حقوق عمومی به آن «پله بیسیت» می‌گویند.