روبن طی 3 سال اخیر در 4 فینال بازنده بود که به جرات می‌توان گفت 3 تای آنها مهم‌ترین فینال‌های زندگی‌اش بودند؛ دوتای آنها در فینال لیگ قهرمانان و یکی در بزرگ‌ترین بازی جهان، فینال جام‌جهانی! در فینال لیگ قهرمانان 2010 اینتر و بایرن رو در روی هم قرار گرفتند. بایرن منچستر را با سوپر گل روبن شکست داده بود و تا فینال بالا آمده بود و اینتر هم بارسای گوآردیولا را پشت‌سر گذاشته بود. شاید پیش‌بینی برنده شدن اینتر کار چندان سختی نبود و تاکتیک‌های مورینیو و ستارگان نامدار اینتر باعث شدند بایرنی که تازه در حال جان گرفتن بود کار خاصی نتواند انجام دهد و بازنده دیدار باشد. چند هفته بعد اما سرنوشت ناکامی دیگری برای روبن رقم زد. هلندی‌ها در آفریقای جنوبی امید چندانی به تیمشان نداشتند ولی تیم فن مارویک با درخشش ستارگانی مثل روبن و اسنایدر حریفان را یکی یکی از پیش رو برداشت و به فینال جام‌جهانی رسید. فینال اما با برتری نسبی تیکی تاکای اسپانیا همراه بود ولی در دقیقه 62 یک پاس زمینی بلند و فوق‌العاده توسط اسنایدر از بین پیکه و پویول گذشت و روبن تک به تک شد با کاسیاس! اما روبن که هیچ فشاری را از ناحیه مدافعان حریف احساس نمی‌کرد به طرز ناشیانه‌ای توپ را روی پای مخالف قرار داد و در حالی که عملا هر دو زاویه باز بود توپ را به سمت مرکز دروازه و به پای کاسیاس زد تا بهترین بخت هلند برای نخستین قهرمانی در جام‌جهانی به هدر رود. این بار روبن مقصر شماره یک ناکامی بود. مقصر ناکامی در بزرگ‌ترین بازی جهان که خیلی از بزرگان فوتبال دنیا در حسرت حضور در این فینال بزرگ، فوتبال خود را به پایان می‌رسانند. سومین فینالی که روبن باخت درفینال جام حذفی آلمان مقابل دورتموند بود. بایرن بازی را 5 بر 2 باخت. روبن این بار دیگر مقصر شماره یک نبود ولی او باز هم در یک فینال بزرگ ناکام مانده بود. تلخی قضیه اینجا بود که ستاره هلندی در هفته‌های پایانی همان سال، پنالتی حساسی را مقابل همین دورتموند از دست داد تا دورتموندی‌ها با پیروزی یک بر صفر در همان بازی قهرمانی بوندس لیگایی خود را مسجل کنند. پنالتی‌ای که اگر گل می‌شد امیدهای بایرن برای قهرمانی کماکان حفظ می‌شد. 8 روز بعد از فینال جام حذفی بایرن در
آلیانس آرنا در فینال لیگ قهرمانان میزبان چلسی بود. همه چیز برای قهرمانی بایرن مهیا بود تا آنها بار دیگر بر قله اروپا بایستند ولی بازی در وقت‌های قانونی با تساوی یک - یک به پایان رسید. بهترین بخت بایرن اما در وقت‌های اضافی به دست آمد. یک ضربه پنالتی که می‌توانست کار را برای چلسی تمام کند و بایرن در ورزشگاه خانگی جام را بالای سر ببرد اما باز هم روبن. او پنالتی را دقیقا به همان جایی زد که چند هفته قبل‌تر مقابل دورتموند زده و ناکام مانده بود. پیتر چک هم مثل وایدنفلر پنالتی روبن را مهار کرد تا تیمش با پایان یافتن وقت‌های اضافی در ضیافت پنالتی‌ها یکی از تلخ‌ترین شکست‌های اروپایی خود را تجربه كند. این چهارمین ناکامی روبن در فینال‌های بزرگ بود که این بار هم مثل فینال جام‌جهانی روبن مقصر شماره یک محسوب می‌شد. اما در فینال 2013 روبن و یارانش آمده بودند تا این طلسم را بشکنند. روبن بسیار هم تلاش کرد ولی در چندین صحنه موقعیت‌ها را تقدیم وایدنفلر کرد تا اینکه در واپسین دقایق بازی و در شلوغی جلوی دروازه در میان غفلت مدافعان زردپوش با دروازه‌بان تک به تک شد و به زیبایی توپ را گل کرد تا قسمت قرمز سکوهای ومبلی منفجر شود.