صمد ابراهیمی: سایت رسمی سازمان لیگ پس از انجام اصلاحات مجدد در آیین‌نامه نقل و انتقالات، مبادرت به انتشار آن کرده و در کنار آن فرم قرارداد بازیکنان و مربیان و لیست‌ها و... را هم قرار داده است. در نگاهی به برخی موارد این آیین‌نامه نکات تازه‌ای به چشم می‌خورد: 1- قراردادها فقط در باشگاه تنظیم و امضا و مهر می‌شود و نیازی به مراجعه بازیکن و مربی به هیات‌ها نیست. بعد باشگاه لیست آنها را به تایید هیات فوتبال استان می‌رساند و تا یک هفته قبل از آغاز بازی‌ها به سازمان لیگ ارائه می‌دهد. پس دیگر این الزام که باید حتما قرارداد 5 روز پس از ثبت به سازمان لیگ ارائه شود وجود ندارد و بلافاصله پس از امضا طرفین، معتبر است. این امر در بند 3 ماده 38 آمده است.
2- بند 17ماده 20 می‌گوید اگر بازیکن حرفه‌ای بیش از یک قرارداد منعقد کند، قراردادی که تاریخ اول را دارد مقدم‌تر است و مبنا قرار می‌گیرد و بابت قرارداد دوم باید غرامت بدهد و در صورتی که هر دو یک تاریخ داشت بازیکن یک فصل محروم می‌شود.
3- بند 6 ماده 38 می‌گوید: اگر بازیکنی که دارای قرارداد مکتوب و تعهدآور با یک باشگاه است نسبت به عقد قرارداد با باشگاه دوم برخلاف مصوبات این آیین‌نامه اقدام کند و همزمان 2 قرارداد داشته باشد چنانچه 2 باشگاه با هم به توافق نرسند، بازیکن علاوه بر پرداخت 100درصد مبلغ بابت قراردادی که آن را فسخ می‌کند از 6 ماه تا یک‌سال محروم خواهد شد.
4- بند 12ماده 20 می‌گوید: به غیر از قرارداد اولیه، طرفین می‌توانند هر توافق یا الحاقیه دیگری را با هم امضا کنند و آن توافق و الحاقیه هم برای فدراسیون معتبر است.
نکته: مفاد این 3 قسمت آخر با هم تداخل آشکار دارد. در بند 20 ماده 17مشخص نکرده که بازیکن با باشگاه خودش نمی‌تواند بیش از یک قرارداد داشته باشد یا با باشگاه دیگری. اگر منظور باشگاه خودش باشد که نقض بند 12 ماده 20 است. اگر باشگاه دیگری است که وحدت موضوع با بند 6 ماده 38 است. یعنی هر 2 ماده دارند یک حرف می‌زنند. با این تفاوت که در ماده 20 حق را به قراردادی داده که تاریخش مقدم‌تر است اما در ماده 38 گفته هر 2 باشگاه با هم توافق کنند، اگر نکردند بازیکن تصمیم می‌گیرد که کدام قرارداد را فسخ کند و به کدام تیم برود. بعد بابت همان قراردادی که فسخ کرده باید صددرصد مبلغ را به باشگاه بپردازد! آنگاه که تصمیم گرفته پول این باشگاه را بدهد و به تیم دیگر برود، محروم می‌شود! مدت محرومیت هم یکجا در ماده 20 یک فصل ورزشی است و در ماده 38، 6 ماه تا یک‌سال شمسی!(به نظر می‌رسد بازیکنی مانند دهنوی که با سپاهان و پرسپولیس قرارداد بسته اگر نتواند رضایت یکی از 2 باشگاه را جلب کند با مجازات سختی مواجه می‌شود.)
5- بر اساس بند 12ماده 23 بازیکن اگر در هر نیم فصل 30 درصد آنچه را باید در آن نیم فصل بابت مبلغ قرارداد دریافت می‌کرد، دریافت نکرده باشد می‌تواند قراردادش را فسخ کند که این از نکات خوب آیین‌نامه است و تهدیدی برای باشگاه‌های بدحساب.
6- در ماده 31 آمده که بازیکن خارجی که جذب می‌شود باید شرایطی چون سابقه ملی‌پوش بودن یا بازی در لیگ برتر کشور خود و... را داشته باشد. در ادامه توضیح داده که اگر ثابت شد آن بازیکن آن شرایط را نداشته، بازیکن غیر‌مجاز تلقی نمی‌شود و قرار نیست نتایج دیدارهایی که او در آنها بازی کرده و به میدان رفته به نفع رقبا 3 بر صفر شود (اتفاقی که در دیدار سال قبل داماش و استقلال درباره کبه مورد اعتراض استقلالی‌ها بود) اما بازیکن باید برود و باشگاه هم غرامتش را بپردازد.
7- اوج تناقض در این آیین‌نامه در ماده 23 است که می‌گوید« قرارداد نمی‌تواند بدون دلیل موجه فسخ شود» اما بلافاصله در ماده 24 توضیح می‌دهد اگر قرارداد بدون دلیل موجه فسخ شد چه اتفاقی می‌افتد. با نگاهی به این دو ماده می‌شود پرسید اگر با قید تام اعلام کرده‌اید که قرارداد قابلیت فسخ یکطرفه بدون دلیل موجه را ندارد چرا برای آن تنبیه قرارداده‌اید؟ این تنبیهات آیا مفهوم مخالف آن را ندارد که طرف می‌تواند تن به این تنبیهات بدهد و و قراردادش را فسخ کند؟ فسخ اصولا مگر نباید یکجایی به ثبت و تایید برسد؟ وقتی نمی‌توان قرارداد را بدون دلیل موجه و یکطرفه فسخ کرد پس آیا آن مرجع- مثلا سازمان لیگ- این فسخ را معتبر می‌داند؟ تا آن مرجع به این فسخ اعتبار ندهد که معنا ندارد. در مجموع آیین‌نامه فعلی روند بسیار حرفه‌ای‌تری نسبت به آیین‌نامه‌های قبلی دارد و به مقررات فیفا نزدیک است اما خالی از اشکال هم نیست.