«نیاز به تعطیلات داریم اما در بازار هم فعال می‌مانیم تا مطمئن شویم فصل بعد هم همین‌قدر مدعی هستیم». این حرف‌های یورگن کلوپ پس از فینال لیگ قهرمانان بود. دورتموند فصلی طولانی و خسته‌کننده را پشت سر گذاشت. فصلی که با باخت 2 بر یک مقابل دشمن باواریایی به پایان رسید.
آنها فراز و نشیب‌های فراوانی داشتند؛ بردهایی مقابل رئال‌مادرید، شادی بازگشت دیرهنگام مقابل مالاگا و حضور آنها در صحنه جهانی از یکسو و 25 امتیاز اختلاف با بایرن‌مونیخ در بوندس‌لیگا، شکست غم‌انگيز در ومبلی و رفتن ماریو گوتزه، آن هم به بایرن در سوی دیگر.
رابرت لواندوفسکی، گلزن برتر آنها هم احتمالا پشت سر گوتزه به آلیانس‌آر‌نا می‌رود. به این ترتیب انگار همه شرایط لازم برای سقوط دورتموند مهیا‌ست.
اما در هر حال فصلی عالی برای دورتموند رقم خورد، فصلی که می‌توان بر پایه آن به پیش رفت. کلوپ خود را به عنوان یکی از مربیان بزرگ جدید فوتبال اروپا معرفی کرد. او را بسیاری در سراسر دنیا ستودند و فلسفه باشگاه با تشویقی جهانی روبه‌رو شد.
روندشان در لیگ قهرمانان، به همراه پولی که از فروش گوتزه و (احتمالا) لواندوفسکی به دست خواهند آورد به آنها قدرتی مالی می‌دهد که هرگز در تاریخشان نداشته‌اند. آنها اکنون در موقعیت خوبی برای جذب بازیکن بسر می‌برند.
این اتفاق در بهترین زمان ممکن روی می‌دهد. نیمه دوم بازی با بایرن ضعف اصلی آنها در بوندس‌لیگا را نشان داد: آنها 11 نفر دارند که می‌توانند با همه تیم‌های دنیا رقابت کنند اما پس از آن پشتیبان خاصی ندارند. فصل برای آنها طولانی‌تر از انتظار شد و این بازیکنان خسته شدند، در حالی که بایرنی‌ها شاداب بودند. آنها می‌توانستند در بسیاری از دیدارهای واپسین بوندس‌لیگا به ستارگانشان استراحت بدهند چون بازیکنان بسیاری داشتند.
لوکاژ پیشچک ماه‌هاست از ناحیه ران مشکل دارد و دست‌کم تا نوامبر دور از میادین خواهد بود. دورتموند جراحی او را تا آخر فصل به تعویق انداخت. چاره دیگری هم نبود، کدام بازیکن می‌خواست جای او را بگیرد؟
در سمت دیگر دفاع هم همین‌طور. مارسل شملتزر تنها بازیکن دیگری بود که می‌توانست در سمت چپ بازی کند. زمانی که یکی از این 2 مدافع کناری غایب بودند کوین گروسکروتس یا یاکوب بلاشچیکوفسکی که هر 2 بال هستند به نقش‌های دفاعی‌تر می‌رفتند. اولیور کرش و کریس لاو تا این حد بد بودند. لاو البته در ژانویه به کایزرسلاترن رفت!
یولین شیبر هم نتوانست خود را در این حد نشان دهد که پشتیبان خوبی برای لواندوفسکی است. گروسکروتس در تعداد زیادی از پست‌ها به بازی گرفته شد و البته با این وجود به صورت مرتب بازی نکرد. به این ترتیب بسیار افت کرد. به این دلیل تقویت تیم بسیار لازم است، بویژه اگر دورتموند می‌خواهد طبق وعده کلوپ مانند این فصل مدعی بماند. به این ترتیب آنها باید به دنبال خرید بازیکنان بزرگی برای جانشینی گوتزه و لواندوفسکی باشند و به همین دلیل است که خبرهایی از حضور بازیکنان جدید در این تیم به گوش می‌رسد.
برخی شایعات در حد شایعه هستند اما آژاکس خبر پیشنهاد برای کریستین اریکسن را تایید کرده و خود او هم گفته با رفتن به آلمان مخالف نیست. ادین ژکو از منچسترسیتی هم دیگر هدف تاییدشده آنهاست و منچسترسیتی مخالف فروش او نیست.
دیگر دغدغه فعلی آنها این است که هیچ ستاره دیگری نرود. رفتن گوتزه به دلیل وجود بند بازخرید در قرارداد او امکانپذیر بود و نگران‌کننده اینکه مارکو روییس، خطرناک‌ترین بازیکن تهاجمی آنها پس از گوتزه 20ساله و لواندوفسکی هم چنین بندی در قراردادش دارد که ارزش آن 30 یا 35 میلیون یورو است. هانس- یوآخیم واتسکه، مدیر اجرایی باشگاه تاکید کرده دیگر بازیکنان دورتموند چنین بندهایی در قراردادهایشان نخواهند داشت و مذاکره با روییس هم ضروری است. همچنین آنها باید قرارداد ایلکای گوندوغان که در سال 2015 به پایان می‌رسد را تمدید کنند.
باید دید آیا آنها می‌توانند سال بعد بایرن را به چالش بکشند یا نه. باواریایی‌ها پس از قدرتنمايي در فصل اخير روی ابرها خواهند بود اما اینکه پپ گوآردیولا در بوندس‌لیگا چه خواهد کرد هنوز مشخص نیست.
دورتموند در نقشی خواهد بود که از آن لذت می‌برد: تیم شگفتی‌ساز؛ تیمی که چندان جدی گرفته نمی‌شود اما مدعی می‌شود. 2 ستاره آنها می‌روند و رقیب آنها فصلی تاریخی را پشت‌سر می‌گذارد و کسی انتظار زیادی از بروسیا نخواهد داشت.
آنها زمانی بهترین عملکرد را داشتند که هیچ توقعی از آنها نمی‌رفت. در فصل 11-2010، حتی کلوپ هم فکر نمی‌کرد تیمش قهرمان بوندس‌لیگا شود و آنها فصل قبل زمانی که همه می‌گفتند دیگر از قهرمانی عقب مانده‌اند ناگهان اوج گرفتند.
ماجرای دورتموند هنوز تمام نشده. متس هوملس، پیشچک، شملتزر، رومن وایدنفلر، بلاشچیکوفسکی، سون بندر و از همه مهم‌تر کلوپ، همه برای مدتی طولانی خواهند درخشید. اما اگر آنها در تابستان کار خاصی نکنند ممکن است ضربه مهلکی بخورند.