گروه فرهنگ و هنر: مصطفی مستور گفت: من هرگز باب دل خواننده نمی‌نویسم. از چیزهایی می‌نویسم که بفهمم و با آنها زندگی کنم و در این مورد هیچگاه به او دروغ نمی‌گویم. این داستان‌نویس در مراسم نقد آثارش که در شیراز برگزار شده بود، گفت: نمی‌دانم باج دادن کلمه خوبی هست یا خیر، ولی من بارها گفته‌ام در یک مورد به خواننده باج یا حق می‌دهم، آن هم جایی است که خواننده بتواند با قصه ارتباط برقرار کند و در یک مورد هم اصلا چنین باجی به خواننده نمی‌دهم و آن هم جایی است که باید حرف خودم را بزنم. در مجموع، من دریافت خودم را از زندگی و هستی می‌گویم، اما به طریقی که داستان قابل خواندن باشد یا به تعبیر دیگر صدای نویسنده قابل شنیدن باشد. وی ادامه داد: به عقیده من نوشتن داستانی که مخاطب نتواند بفهمد و دیالوگ دو طرفه بین مخاطب و نویسنده ابتر بماند، اصولا کاري غیراخلاقی است. چون کتاب نوشته و چاپ می‌شود تا مخاطب آن را بفهمد و درک کند. اگر مخاطب داستانی را یک بار بخواند و نفهمد، دوباره و سه‌باره آن را بخواند و حتی نقدها نیز چیزی از داستان به او نفهمانند، آن داستان فقط به درد نویسنده‌اش می‌خورد. در عین حال همان طور که اشاره کردم من هرگز باب دل خواننده نمی‌نویسم. از چیزهایی می‌نویسم که بفهمم و با آنها زندگی کنم و در این مورد هیچگاه به او دروغ نمی‌گویم. مستور با اشاره به روایت‌های موازی داستان «استخوان خوک و دست‌های جذامی» و عدم تاثیرگذاری شخصیت‌ها بر یکدیگر تصریح کرد: طرح این کتاب شبیه طرح فیلم «ده فرمان» اثر کیشلوفسکی است و تنها تفاوتش در این است که در آن فیلم شخصیت‌ها بر هم تاثیر می‌گذارند، اما در ماجراهای کتاب من، این‌چنین نیست و فکر می‌کنم این واقعیت زندگی است.
وی افزود: من در کتاب صراحتا گفته‌ام که برج خاوران 17 طبقه است. اگر در هر طبقه هم 5 واحد باشد، آن وقت می‌شود تعداد بی‌شماری خانواده که در کنار هم زندگی می‌کنند. چطور امکان دارد ما همسایه 5 طبقه بالاتر خود را بشناسیم یا با او درباره اتفاقات زندگی‌اش صحبت کنیم، در حالی که من فقط درباره 7 واحد از این ساختمان حرف زده‌ام. این نویسنده در ادامه خاطرنشان کرد: اگر داستان متعارف معنی‌اش تأثیرگذاری آدم‌ها روی یکدیگر است من از قصد نخواسته‌ام چنین چیزی در داستان‌هایم بگویم، از نظر من کسی نمی‌تواند روی دیگری تاثیر بگذارد. مستور: هرگز باب دل خواننده نمی‌نویسم
گروه فرهنگ و هنر: مصطفی مستور گفت: من هرگز باب دل خواننده نمی‌نویسم. از چیزهایی می‌نویسم که بفهمم و با آنها زندگی کنم و در این مورد هیچگاه به او دروغ نمی‌گویم. این داستان‌نویس در مراسم نقد آثارش که در شیراز برگزار شده بود، گفت: نمی‌دانم باج دادن کلمه خوبی هست یا خیر، ولی من بارها گفته‌ام در یک مورد به خواننده باج یا حق می‌دهم، آن هم جایی است که خواننده بتواند با قصه ارتباط برقرار کند و در یک مورد هم اصلا چنین باجی به خواننده نمی‌دهم و آن هم جایی است که باید حرف خودم را بزنم. در مجموع، من دریافت خودم را از زندگی و هستی می‌گویم، اما به طریقی که داستان قابل خواندن باشد یا به تعبیر دیگر صدای نویسنده قابل شنیدن باشد. وی ادامه داد: به عقیده من نوشتن داستانی که مخاطب نتواند بفهمد و دیالوگ دو طرفه بین مخاطب و نویسنده ابتر بماند، اصولا کاري غیراخلاقی است. چون کتاب نوشته و چاپ می‌شود تا مخاطب آن را بفهمد و درک کند. اگر مخاطب داستانی را یک بار بخواند و نفهمد، دوباره و سه‌باره آن را بخواند و حتی نقدها نیز چیزی از داستان به او نفهمانند، آن داستان فقط به درد نویسنده‌اش می‌خورد. در عین حال همان طور که اشاره کردم من هرگز باب دل خواننده نمی‌نویسم. از چیزهایی می‌نویسم که بفهمم و با آنها زندگی کنم و در این مورد هیچگاه به او دروغ نمی‌گویم. مستور با اشاره به روایت‌های موازی داستان «استخوان خوک و دست‌های جذامی» و عدم تاثیرگذاری شخصیت‌ها بر یکدیگر تصریح کرد: طرح این کتاب شبیه طرح فیلم «ده فرمان» اثر کیشلوفسکی است و تنها تفاوتش در این است که در آن فیلم شخصیت‌ها بر هم تاثیر می‌گذارند، اما در ماجراهای کتاب من، این‌چنین نیست و فکر می‌کنم این واقعیت زندگی است.
وی افزود: من در کتاب صراحتا گفته‌ام که برج خاوران 17 طبقه است. اگر در هر طبقه هم 5 واحد باشد، آن وقت می‌شود تعداد بی‌شماری خانواده که در کنار هم زندگی می‌کنند. چطور امکان دارد ما همسایه 5 طبقه بالاتر خود را بشناسیم یا با او درباره اتفاقات زندگی‌اش صحبت کنیم، در حالی که من فقط درباره 7 واحد از این ساختمان حرف زده‌ام. این نویسنده در ادامه خاطرنشان کرد: اگر داستان متعارف معنی‌اش تأثیرگذاری آدم‌ها روی یکدیگر است من از قصد نخواسته‌ام چنین چیزی در داستان‌هایم بگویم، از نظر من کسی نمی‌تواند روی دیگری تاثیر بگذارد. ارسال نظر
پربیننده