توحید ابراهیمی برگزاری برنامه مناظره مسابقه مانند تلویزیون با واکنش‌های مختلفی در فضای وب روبه‌رو شده است. نگارنده قصد ندارد به بخش اول سوالات (سوالات تشریحی) طرح شده در مناظره که امکان کلی‌گویی توصیفی درباره موضوعاتی مانند اهمیت تورم، بیکاری و... را برای شرکت‌کنندگان فراهم می‌‌کرد بپردازد و صرفا به بخش دوم و سوم می‌‌پردازد. سوالات بخش دوم برنامه مشخصا سوالات «موقعیت واقعی»، «انتخاب میان موقعیت جلب‌کننده رای و موقعیت کمتر جلب‌کننده رای یا احتمالا رای‌ریز (احتمالا کارشناسی)» و «اولویت شناسی» بود. اینکه نامزدها در مواجهه با چنین سوالاتی مقاومت کنند قابل انتظار بود، چرا که انتظار دارند با پاسخ منطقی، مقداری از رای خود را از دست بدهند اما آشوب در برابر سوال - آنچنان که از جانب برخی نامزدها دیده شد - قابل تامل نشانه شناسانه است. اینکه مثلا هنگام شب عید، آیا به واردات، به نفع مصرف‌کننده که طالب قیمت پایین است عمل می‌‌کنند یا با محدودیت آن به نفع برخی تولیدکنندگان داخلی محصولات کشاورزی، یا در هنگام محدودیت بودجه کدام بخش را برای تخصیص بودجه انتخاب می‌‌کنند، یا اینکه با وجود منابع محدود و در فاز جدید هدفمندکردن، افراد یارانه‌گیرنده را کم می‌‌کنند یا مقدار یارانه را کم می‌‌کنند یا حامل‌های سوخت را برای جمع کردن منابع بیشتر گران‌تر می‌‌کنند، همگی به وضوح از این دست سوالات بود. این دسته از سوالات را در واقع می‌‌توان تست میزان پوپولیسم سیاستی نامزدها تعبیر کرد. انتظار می‌‌رود صدا و سیما با انتشار همه این بخش از سوالات -که متاسفانه طرح نشد- فرصت بحث و نقد جدی‌تر را فراهم کند. بخش سوم سوالات نیز در واقع آزمون درون‌یابی بازتابی «شخصیت اقتصادی» رئیس‌جمهور بود. «پروجکتیو تست»ها معمولا از زیرپوستی‌ترین سوالات آزمون‌ها محسوب می‌‌شوند که به راحتی می‌‌توانند جنبه‌های مختلفی از هوش هیجانی مرتبط با مسائل اقتصادی تا موارد دیگر را که در سخنرانی‌های یکطرفه به صورت آگاهانه سانسور می‌‌شوند، فاش کنند. مقاومت نامزدها در برابر این دسته از سوالات نیز قابل انتظار بود، چرا که ناخودآگاه فرد مقابل چنین آزمون‌هایی به صورت خودکار مقاومت می‌‌کند. در نگاه کلی، به نظر نگارنده، صداوسیما یک گام به جلو حرکت کرد و مقهور رئیس‌جمهور آتی نشد. این کار قابل تقدیر است. رئیس‌جمهوری که از همین الان از مواجهه با انتخاب‌های سخت برآشوبد، قابل اعتماد نیست.