روزشمار برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در کشور امروز عدد 6 را نشان میدهد و تنها براساس قانون 5 روز فرصت باقی است تا نامزدها خود و توانایی‌های خود را برای قرار گرفتن در جمع ۲۰۷هزار و۵۸۷ نفری که در نهایت در سراسر کشور به شوراها راه می‌‌یابند به مردم ارائه کنند. این فرصت که از 16 خرداد یعنی پنجشنبه گذشته آغاز شد 22 خرداد به پایان میرسد و این کوتاه بودن فرصت، کار را برای مردم و نامزدها سخت‌تر میکند. از یک سو در این دوره تعداد کاندیداها افزایش یافته است و از سوی دیگر همزمانی برگزاری با انتخابات دوره یازدهم ریاست‌جمهوری از تب و تاب تبلیغات شوراها کاسته است اما این دلیل نباید از اهمیت انتخابات شوراها و تاثیرگذاری مردم در سرنوشت شهر و روستای خود بکاهد. اهميت اين موضوع آن است كه اصل يكصدم از فصل هفتم قانون اساسي براي پيشبرد سريع برنامه‌هاي اجتماعي، اقتصادي، عمراني، بهداشتي، فرهنگي، آموزشي و دیگر امور رفاهي از طريق همكاري مردم با توجه به مقتضيات محلي اداره امور هر روستا، بخش، شهر، شهرستان يا استان با نظارت شورايي به نام شوراي ده، بخش، شهر، شهرستان يا استان صورت مي‌گيرد كه اعضاي آن را مردم همان محل انتخاب مي‌كنند. این انتخابات که از روستاهای کوچک با 3 عضو شورا تا کلانشهر تهران با 31 عضو جمعه برگزار خواهد شد، چهارمین دوره شکل‌گیری شوراها‌ست. سومین دوره با مصوبه مجلس برای تجمیع انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراها 7 سال طول کشید و این در حالی است که طبق قانون دوره‌های شورای شهر و روستا 4 ساله است. در این بین شورای شهر تهران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که پایتخت بودن و جمعیت بالا از جمله دلایل آن است. از جمله وظایف مهم شورای شهر هم می‌‌توان به انتخاب شهردار براي مدت 4 سال اشاره کرد اما از دیگر تکالیف مهم این پارلمان شهری نظارت بر حسن اجرای مصوبات شورا و طرح‌هاي مصوب در امور شهرداري، بررسي و شناخت كمبودها، نيازها و نارسايي‌هاي اجتماعي، فرهنگي، آموزشي، بهداشتي، اقتصادي و رفاهي حوزه انتخابيه، برنامه‌ريزي درباره مشاركت مردم در انجام خدمات اجتماعي، اقتصادي، عمراني، فرهنگي، آموزشي و ساير امور رفاهي با موافقت دستگاه‌هاي ذي‌ربط، نظارت بر امور بهداشت حوزه شهر، تصويب نرخ كرايه وسایط نقليه درون‌شهری و تصويب نامگذاري معابر، ميادين، خيابان‌ها، كوچه و كوي در حوزه شهري و همچنين تغيير نام آنها با رعايت مقررات است. با توجه به اهمیت این پارلمان شهری اما امروز کارشناسان معتقدند همزمانی 2 انتخابات موجب شده است سایه انتخابات ریاست‌جمهوری و تبلیغات آن بر انتخابات شوراها گسترده شود و همین امر در رسانه ملی و رسانه‌های مکتوب و مجازی نیز به چشم آید. از یک سو تعداد زیاد نامزدها مانع این شده است که صدا و سیما برنامه مدونی برای تبلیغات شوراها داشته باشد و تنها به اعلام برگزاری این انتخابات بسنده کند و از سوی دیگر رسانه‌های مکتوب و مجازی نیز تحت تاثیر فضای سیاسی انتخابات ریاست‌جمهوری نتوانسته‌اند اهمیت شوراها را تبیین کنند.
هم‌اکنون در تهران حدود 1700 نامزد انتخابات شورای شهر تهران هستند که عده‌ای مستقل و عده‌ای تحت لوای فهرست‌های گوناگون پا به عرصه گذاشتند. در گوشه و کنار خیابان‌ها و کوچه‌ها نیز عکس‌ها و پوسترهای تبلیغاتی این نامزدها در حال نقش بستن بر چهره شهر است. فهرست حزب مؤتلفه اسلامی و جهبه پیروان خط امام و رهبری، فهرست آبادگران ایران اسلامی، فهرست ائتلاف توسعه پایدار تهران، فهرست ائتلاف رسانه، فهرست ائتلاف پیشرفت و عدالت ایران اسلامی، فهرست ائتلاف بزرگ، فهرست ائتلاف دوستداران محیط‌زیست کشور، فهرست ائتلاف شورای مردم، فهرست ائتلاف اصلاح‌طلبان و فهرست ائتلاف مجمع معتمدین محلات شهر تهران از جمله ائتلاف‌هاست که برخی افراد در این بین مشترک هستند.
تاریخچه دوره‌هاي شورای شهر تهران
اگرچه شورای شهر وظایفی دارند که نباید آن را از بعد سیاسی نگاه کرد اما در دوره‌های گذشته گاهی سیاست‌زدگی در این حوزه وجود داشت و برخی جناح‌های سیاسی دعاوی خود را به پارلمان شهری کشانده بودند. نخستین دوره این شوراها سال ۷۸ فعالیت رسمی خود را آغاز کرد، یعنی سالی که مجلس و دولت از سوی اصلاح‌طلبان اداره می‌شد. با اینکه اعضای شورای شهر تهران اصلاح‌طلبان بودند، اختلافات ایجاد شده منجر به این شد که همه اعضای شورا و اعضای اصلی و علی‌‌البدل به شورا بیایند و یکسری نیز خارج شوند. به عقیده بسیاری، بار سیاسی دوره اول شوراهای شهر نسبت به دیگر دوره‌ها بیش از اندازه بود. این سرنوشت بد باعث شد در دور دوم، استقبال چشمگیری از انتخابات شوراها نشود. در سراسر کشور فهرست‌های آبادگران برنده نهایی شد و در شورای تهران نیز ۱۴ نفر از ۱۵ نفر عضو این فهرست بودند. شورای شهر دوم از سال 82 تا 86 با ترکیبی کاملا متفاوت پا به میدان گذاشت که نام شخصیت‌های ورزشی، اجتماعی و سیاسی در آن به چشم می‌خورد. اما در آخر دوره سوم که روزهای پایانی خویش را سپری میکند، پارلمانی است که از همه طیف‌ها در آن به چشم می‌خورد اما اصولگرایان اکثریت آن را از آن خود کردند. تجربه شورای شهر تهران نشان میدهد در زمانی که اصولگرایان اکثریت بودند اتفاقات خوشایندی در نحوه اداره شهر صورت گرفته است. سازندگی‌های عمرانی بویژه در حمل و نقل عمومی و تغییر چهره شهر و انجام برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی نمونه‌هایی از پیشرفت‌هاست.