ژوزه مورینیو، مربی جدید چلسی اولین مصاحبه کامل خود را پس از پیوستن به این باشگاه با شبکه تلویزیونی چلسی انجام داده است. این تصمیم چقدر برایت بزرگ بود؟ چندان پیش نمی‌آید مربیان به باشگاه سابق خود بازگردند.
تصمیم آسانی بود. با رئیس و مالک دیدار کردم و فکر کنم در 5 دقیقه پس از چند سوال کوتاه و عملگرایانه تصمیم خود را خیلی راحت گرفتیم. از رئیس پرسیدم می‌خواهی برگردم؟ او هم پرسید می‌خواهی برگردی؟ چند دقیقه بعد بود که تصمیم ما نهایی شد.
همکاری گذشته به سود هر دو طرف بود. تو رفتی و کاری که خواستی را انجام دادی اما چلسی به پیروزی ادامه داد و بر مبنای کاری که انجام داده بودی پیش رفت.
لحظه دشواری بود. سپتامبر 2007. من عاشق اینجا بودم و رابطه‌ای قوی با باشگاه داشتم. تصمیم برای باشگاه هم آسان نبود اما اگر آن را با خونسردی بررسی کنید و احساسات را کنار بگذارید تصمیم ما فوق‌العاده بود. من به هدف خود رسیدم. می‌خواستم گرنداسلم را ببرم، یعنی در انگلیس، اسپانیا و ایتالیا قهرمان شوم و این کار را کردم. همه قهرمانی‌ها را در این 3 کشور به دست آوردم و به دومین لیگ قهرمانان خود هم رسیدم. از حضور در کشورهای مختلف و فرهنگ‌های فوتبالی مختلف لذت می‌برم. به نظرم این برای تکامل من به عنوان مربی مهم بود. باشگاه چلسی هم قهرمانی‌های مهمی به دست آورد. اکنون برگشته‌ایم و فکر کنم آماده‌ایم که دوباره پيوند برقرار کنیم و خوشبخت و شاد شویم!
برنامه چیست؟
برنامه همانی است که بود. تکامل و تثبیت باشگاه در بالاترین سطح ممکن. من در سال 2007 از چلسی رفتم و از آن هنگام بارها درباره این باشگاه صحبت کرده‌ام بویژه در جمع‌های خودمانی. روزی را به یاد دارم که در سال 2004 به آمریکا رفتیم. ما جلسات تمرینی را به صورت باز برگزار کردیم اما تنها چند بچه به تماشا آمدند و کسی کاری به تیم نداشت اما آغاز رومن و به نظرم آغاز چلسی از آن هنگام بود. پس از آن چلسی لیگ برتر را برای اولین بار برد. سپس برای دومین بار. پس از آن به آمریکا برگشتیم و اوضاع را کاملا متفاوت یافتیم. اکنون می‌توانم تصور کنم چه خواهد شد، بویژه پس از فتح لیگ قهرمانان که بالاترین نقطه در تاریخ باشگاه بود چلسی باشگاه بزرگ‌تری شده. توجه رسانه‌ای به باشگاه بسیار بیشتر شده. من همانی‌ام که بودم، از نظر فیزیکی همانم اما هر روز باید به خود فکر کنید و به اینکه باید تکامل یابید. اکنون به گونه دیگری کارهایم را انجام می‌‌دهم و بسیار بالغ‌تر شده‌ام. آماده‌ام که برای مدتی طولانی در این باشگاه بمانم.
اما معمولا بیشتر از 3 سال در یک باشگاه نمی‌مانی.
امیدوارم این بار برعکس شود. بازیکنان چلسی همانی هستند که نیاز داریم. در زمان من 4، 5 پسر بودند– همان‌هایی که بزرگ‌تر از سایرین هستند و برای باشگاه و برای تعادل تیم بسیار مهم‌اند– اما اکنون تیمی جوان داریم که سرشار از استعداد است و نیاز به ثبات دارد که به سطحی بالاتر در زمینه تکامل برسد. آنها نیاز به ثبات دارند و امیدوارم این ثبات را بیاورم. بسیار خوشبین هستم که این بازیکنان را می‌توانم پرورش دهم. معمولا زمانی که یک باشگاه را ترک می‌کنم تا چند سال دیگر هم عاشقش می‌مانم. هر بار به باشگاهی می‌روم، پیراهنش را می‌پوشم و شیفته‌اش می‌شوم اما این بار پیش از آمدن شیفته باشگاه بودم.
شروعی عالی با هواداران خواهی داشت چون همین حالا هم بسیار محبوب هستی.
می‌دانم که محبوبم و می‌دانم که در این باشگاه طرفداران به فردی که برایشان زحمت کشیده وفادار می‌مانند. زمانی که بازی چلسی را در تلویزیون نگاه می‌کنم و می‌بینم مثلا یکی پلاکاردی با نام دیدیه دروگبا آورده این برایم رویایی است. همین است که چلسی را باشگاهی ویژه کرده. من با اینتر مقابل چلسی بازی کردم و برایم دشوار بود و فکر می‌کنم برای تماشاگران هم دشوار بود. من به آنها تعلق دارم و آنها به من تعلق دارند. آنها ذات من را می‌شناسند. می‌دانند که نمی‌خواهم در باد موفقیت‌های پیشین بخوابم و تنها به رابطه خوبم با آنها بسنده کنم. احتمالا در اولین روز حضور در استمفوردبریچ نام من را خواهند خواند اما من از آن آدم‌هایی نیستم که به همین راضی باشم. من بسیار از خودم توقع دارم. می‌خواهم تیمی بسازم که متفاوت با تیمی باشد که قبلا ساخته بودم.
در 6 سال گذشته با اینتر سه‌گانه را فتح کردی و در رئال‌مادرید هم در یک فصل در لیگ فوق‌العاده بودی. می‌گویی که بالغ‌تر شده‌ای. در زمانی که دور از ما بودی پیشرفت خود را چگونه ارزیابی می‌کنی؟
کار در ایتالیا چیزی بود که بسیار بسیار دوست داشتم انجام دهم. فوتبال ایتالیا بی‌تردید تاکتیکی‌ترین فوتبال است و کار در آن بسیار دشوار است بویژه اگر با تیمی باشی که می‌خواهد پیروز شود و با تیم‌هایی بازی کنی که نمی‌خواهند ببازند. آن چالشی بزرگ برای من بود. من به باشگاهی رفتم که در آن جوی از ناامیدی حاکم بود چون آنها نمی‌توانستند در لیگ قهرمانان موفق شوند و ما آن را برای باشگاه آوردیم و برای اولین بار در تاریخ ایتالیا سه‌گانه را کسب کردیم. این به من بسیار کمک کرد که روشنفکرتر شوم. پس از پرتغال و انگلیس به فوتبالی رفتم که شرایط متفاوتی داشت و چالشی بزرگ برای من بود. به نظرم در اینتر مربی بهتری شدم. سپس به مادرید رفتم چون می‌خواستم گرند اسلم را فتح کنم؛ یعنی در مهم‌ترین 3 لیگ دنیا قهرمان شوم. همچنین چون 2 بار پیش از آن فرصت حضور در رئال را داشتم اما این کار را نکردم و در چلسی ماندم. بار دوم زمانی بود که در ومبلی جام حذفی را بردیم و به خود گفتم: «غیرممکن است، همین جا می‌مانم». اما در بار سوم که آنها آمدند دیگر می‌خواستم بروم و فرهنگ دیگری را تجربه کنم و در رویکرد اجتماعی خود بعد جهانی دیگری را تجربه کنم. رئال تجربه‌ای رویایی برای من بود. به نظرم این آخرین گام در راه شکل‌گیری من مربی بود. من تازه 50ساله شده‌ام و دور فوتبال اروپا را کامل کرده‌ام. تجربه من در رئال فوق‌العاده بود چون از نظر فرهنگی کار دشواری داشتم. سال گذشته به رکورد 100 امتیاز و 121 گل زده رسیدیم. در این فصل همه روی لیگ قهرمانان تمرکز کرده بودند. به نیمه‌نهایی رسیدیم و همه می‌دانستیم بویژه افراد باشگاه که نیمه‌نهایی لحظه حساسی است و باید در آن لحظه همه چیز جور باشد تا به فینال برسید. در باشگاهمان یک بار به نیمه‌نهایی رسیدیم اما در پنالتی به لیورپول باختیم. یک بار دیگر هم به نیمه‌نهایی رسیدیم اما با گاس هیدینک به بارسلونا باختیم. یک بار هم روبرتو [دی‌متئو] چلسی را به فینال برد. می‌دانید که در نیمه‌نهایی باید آن شرایط خاص پیش بیاید و همه چیز به هم بخورد تا به فینال برسید. ما (رئال‌مادرید) به آن نقطه نرسیدیم و نتوانستیم دهمین قهرمانی را که آرزوی باشگاه بود به دست بیاوریم اما این تجربه‌ای رویایی بود. من اکنون به باشگاه خودم، به چلسی خودم در بهترین لحظه در دوران مربیگری‌ام آمده‌ام. من اکنون مربی باثبات و انسان باثباتی هستم و خانواده رویایی‌ام هم از من حمایت می‌کنند.
در اواخر فصل انگار آن شادی‌ات را در مادرید از دست داده بودی اما اکنون خوشحال‌تری.
من خوشحال نیستم، خیلی خوشحال هستم! گفتم که خود را در این چند روز آماده کرده بودم که احساساتم را کنترل کنم و با خونسردی بیایم اما واقعا احساساتی شده‌ام. تلاش می‌کنم پنهانش کنم اما بسیار خوشحالم و بسیار افتخار می‌کنم. هنگامی که به جایی برمی‌گردید دلیلی دارد. نه فقط اینکه در گذشته نتایج خوبی گرفته باشید یا اینکه طرفداران بسیار دوستتان دارند، بلکه اینکه از نقطه‌نظر انسانی چیزی را جا گذاشته‌اید. مردم می‌دانند که من چگونه فردی هستم. من رابطه‌ای رویایی با مالک و با باشگاه داشتم و این باعث افتخار من است که بازگشته‌ام. نه‌تنها به عنوان مربی که به عنوان انسان.
آیا فتح لیگ برتر اولویتت خواهد بود؟
باید تیم را بهبود بخشیم و زمانی که می‌گویم بهبود، مردم همه به این فکر می‌کنند که چلسی قرار است چند میلیون خرج کند اما منظور من این است که کار خود را بهتر کنم. کار من این است که بازیکنان را پیشرفت دهم و تیم را بهبود بخشم. اگر این کار را نکنم از خودم راضی نخواهم بود. اگر پس از آن هم بتوانیم تیم را با خرید چند بازیکن بهبود بخشیم که عالی است اما باید ابتدا همین تیم و بازیکنان را با کارم بهتر کنم. اولویت من همین است: بهبود اوضاع.