برخی گروههای تروریستی، جریانات سیاسی یا فرقههای انحرافی سعی دارند با عریض و طویل نشان دادن ساختار و استعداد نیرویی خود همچنین با ارائه برنامههای اجرایی مقدار بیشتری از منابع مالی و امکانات سختافزاری را برای براندازی جمهوری اسلامی به خود اختصاص دهند، به عبارت دقیقتر این فرآیند توام با فریب دولتها و سرویسهای اطلاعاتی و امنیتی غربی برای قانعسازی تصمیمگیران تخصیص منابع مالی با هدف براندازی نظام ایران صورت میگیرد. لابیهای گروهک تروریستی منافقین در اروپا نمونهای روشن از این رفتار و بدهبستان اپوزيسیون ایران با غرب هستند که با پرداخت رشوههای کلان به برخی سیاستمداران و دیپلماتهای بازنشسته اروپایی و آمریکایی، همواره سعی در معرفی خود به عنوان اپوزیسیون شاخص و قابل اتکای نظام ایران دارند. این گروه برای دستیابی به هدف خود غیر از خرید برخی سیاستمداران متنفذ غربی تبلیغات رسانهای گستردهای را برای فریب اندیشکدهها و اتاقهای فکر غربی کلید زدهاند تا روند اوضاع سیاسی ایران را آنطور که خود میخواهند نشان دهند. به عنوان نمونه هفته گذشته، مقالهای در سایت آمریکایی «یوپیآی» که به عنوان یکی از قدیمیترین و مهمترین سایتهای مرجع تحلیلهای سیاسی برای ارائه به نشریات و رسانههای تصویری محسوب میشود، منتشر شد. در این مقاله به صراحت روند اوضاع سیاسی نظام ایران بعد از عدم احراز صلاحیت برخی کاندیداهای رياست جمهوری رو به اضمحلال توصیف شده و نویسنده با این فرض سازمان مجاهدین خلق(منافقين) را به عنوان جریان اپوزیسیون کارآمد و موثر برای جایگزینی معرفی میکند. وی در ادامه مقاله خود مجاهدین را به دلیل استعداد نیرویی و قوه کارشناسی در شناخت اوضاع سیاسی ایران، سزاوار حمایت از سوی غرب میداند تا در آینده نزدیک بتواند با پشتوانهای قوی کنترل حاکمیت ایران را در دست بگیرد! حال با جستوجویی ساده در فضای سایتها و رسانههای اروپایی و اپوزیسیون ایران درمییابیم که نویسنده، یعنی خانم «بارونس موریل» یکی از اعضای کمیتهای به نام «کمیته برای آزادی ایران» بوده که از انجمنهای پوششی وابسته به سازمان منافقین است. در نمونهای دیگر رضا ربعپهلوی در بهمن سال گذشته در دیدار با «مارتین شولتز» رئیس پارلمان اروپا ضمن ارائه گزارشی از وضعیت سیاسی ایران و سیاهنمایی درباره آزادیهای اجتماعی در کشور، همه سعی خود را به کار برد تا نظر شولتز را مبنی بر کمک برای تاسیس یک شورای ملی به نام «شورای ملی ایرانیان» جلب کند. ربعپهلوی تلاش کرد از طریق نمایش برنامهای مدون و گسترده برای این شورا نظر مساعد رئیس پارلمان اروپا برای حمایت مالی از این پروژه را به دست آورد. تیغ زدنهای ضدانقلاب فقط به پارلمانترهای غربی محدود نشده و در یکی از نمونهها، علیرضا نوریزاده به همراه عطا مهاجرانی و اردشیر امیر ارجمند در جشن «الجنادریه» به میزبانی شاه عربستان شرکت کردند و با ارائه برنامهها و در واقع ادعاهایی موفق به اخذ 18میلیون دلار برای فعالیت در راستای براندازی نظام ایران شدند. آنان پس از دریافت این پول اقدام به راهاندازی تلویزیونی با عنوان «ایران فردا» کردند که همچون دیگر تلویزیونهای ضدانقلاب تاثیری بر فضای سیاسی کشور نداشته و نخواهد داشت. امثال نوریزاده که به خوبی میدانند با تهیه یک گزارشکار غیرواقعی سال بعد هم خواهند توانست مبلغی بیش از این را دریافت کنند، هیچ اهمیتی به ثبت تصاویر و اخبار مربوط به این وطنفروشی در رسانههای داخل ایران که قطعا کوچکترین احتمال وجود پایگاه مردمی را از آنها خواهد گرفت، نمیدهند زیرا اساسا هدف از دریافت این کمکها سرکیسهکردن مقامات سعودی است، نه براندازی نظام ایران! اپوزیسیون برای پول غرب جیب دوخت!
برخی گروههای تروریستی، جریانات سیاسی یا فرقههای انحرافی سعی دارند با عریض و طویل نشان دادن ساختار و استعداد نیرویی خود همچنین با ارائه برنامههای اجرایی مقدار بیشتری از منابع مالی و امکانات سختافزاری را برای براندازی جمهوری اسلامی به خود اختصاص دهند، به عبارت دقیقتر این فرآیند توام با فریب دولتها و سرویسهای اطلاعاتی و امنیتی غربی برای قانعسازی تصمیمگیران تخصیص منابع مالی با هدف براندازی نظام ایران صورت میگیرد. لابیهای گروهک تروریستی منافقین در اروپا نمونهای روشن از این رفتار و بدهبستان اپوزيسیون ایران با غرب هستند که با پرداخت رشوههای کلان به برخی سیاستمداران و دیپلماتهای بازنشسته اروپایی و آمریکایی، همواره سعی در معرفی خود به عنوان اپوزیسیون شاخص و قابل اتکای نظام ایران دارند. این گروه برای دستیابی به هدف خود غیر از خرید برخی سیاستمداران متنفذ غربی تبلیغات رسانهای گستردهای را برای فریب اندیشکدهها و اتاقهای فکر غربی کلید زدهاند تا روند اوضاع سیاسی ایران را آنطور که خود میخواهند نشان دهند. به عنوان نمونه هفته گذشته، مقالهای در سایت آمریکایی «یوپیآی» که به عنوان یکی از قدیمیترین و مهمترین سایتهای مرجع تحلیلهای سیاسی برای ارائه به نشریات و رسانههای تصویری محسوب میشود، منتشر شد. در این مقاله به صراحت روند اوضاع سیاسی نظام ایران بعد از عدم احراز صلاحیت برخی کاندیداهای رياست جمهوری رو به اضمحلال توصیف شده و نویسنده با این فرض سازمان مجاهدین خلق(منافقين) را به عنوان جریان اپوزیسیون کارآمد و موثر برای جایگزینی معرفی میکند. وی در ادامه مقاله خود مجاهدین را به دلیل استعداد نیرویی و قوه کارشناسی در شناخت اوضاع سیاسی ایران، سزاوار حمایت از سوی غرب میداند تا در آینده نزدیک بتواند با پشتوانهای قوی کنترل حاکمیت ایران را در دست بگیرد! حال با جستوجویی ساده در فضای سایتها و رسانههای اروپایی و اپوزیسیون ایران درمییابیم که نویسنده، یعنی خانم «بارونس موریل» یکی از اعضای کمیتهای به نام «کمیته برای آزادی ایران» بوده که از انجمنهای پوششی وابسته به سازمان منافقین است. در نمونهای دیگر رضا ربعپهلوی در بهمن سال گذشته در دیدار با «مارتین شولتز» رئیس پارلمان اروپا ضمن ارائه گزارشی از وضعیت سیاسی ایران و سیاهنمایی درباره آزادیهای اجتماعی در کشور، همه سعی خود را به کار برد تا نظر شولتز را مبنی بر کمک برای تاسیس یک شورای ملی به نام «شورای ملی ایرانیان» جلب کند. ربعپهلوی تلاش کرد از طریق نمایش برنامهای مدون و گسترده برای این شورا نظر مساعد رئیس پارلمان اروپا برای حمایت مالی از این پروژه را به دست آورد. تیغ زدنهای ضدانقلاب فقط به پارلمانترهای غربی محدود نشده و در یکی از نمونهها، علیرضا نوریزاده به همراه عطا مهاجرانی و اردشیر امیر ارجمند در جشن «الجنادریه» به میزبانی شاه عربستان شرکت کردند و با ارائه برنامهها و در واقع ادعاهایی موفق به اخذ 18میلیون دلار برای فعالیت در راستای براندازی نظام ایران شدند. آنان پس از دریافت این پول اقدام به راهاندازی تلویزیونی با عنوان «ایران فردا» کردند که همچون دیگر تلویزیونهای ضدانقلاب تاثیری بر فضای سیاسی کشور نداشته و نخواهد داشت. امثال نوریزاده که به خوبی میدانند با تهیه یک گزارشکار غیرواقعی سال بعد هم خواهند توانست مبلغی بیش از این را دریافت کنند، هیچ اهمیتی به ثبت تصاویر و اخبار مربوط به این وطنفروشی در رسانههای داخل ایران که قطعا کوچکترین احتمال وجود پایگاه مردمی را از آنها خواهد گرفت، نمیدهند زیرا اساسا هدف از دریافت این کمکها سرکیسهکردن مقامات سعودی است، نه براندازی نظام ایران! ارسال نظر
پربیننده