حالا همه شهر درباره او صحبت می‌کنند. هنوز رقابت‌های این فصل لالیگا به اتمام نرسیده اما هواداران بارسا از همین حالا در انتظار دیدن ترکیب نیمار- مسی در تیمشان هستند. نیمار این هفته اعلام کرد بعد از رقابت‌های جام کنفدراسیون‌ها به بارسا خواهد پیوست؛ با انتقالی که در مجموع حدود 60 میلیون یورو برای بارسا آب خورده است. اما هنوز کسی نمی‌داند این ستاره برزیلی قرار است در تیم تیتو ویلانووا در چه پستی بازی کند. در اینجا ما 4 پست احتمالی نیمار برای فصل 14-2013 را بررسی می‌کنیم: پشت مهاجم
با وجود به خدمت گرفتن نیمار، بارسا همچنان به دنبال خرید یک مهاجم جدید برای پر کردن جای داوید ویاست که در این تابستان نوکمپ را ترک می‌کند. بارسا به دنبال به خدمت گرفتن گلزنی است که بتواند همانند هنریک لارسن در دوره فرانک رایکارد تاثیرگذار باشد؛ این ستاره باتجربه سوئدی با رضایت روی نیمکت می‌نشست و در انتظار فرصتی برای بازی می‌ماند. به خدمت گرفتن چنین بازیکنی، می‌تواند دست تیتو را برای اعلام تغییرات باز بگذارد؛ مثلا نیمار و مسی می‌توانند پشت سر مهاجم اصلی در سیستم 1-2-3-4 بازی کنند (سیستمی شبیه به 3-3-4 فعلی) و از عقب برای مهاجم جدید تیم موقعیت‌های خوبی به وجود بیاورند و با توجه به اینکه دنی آلوز و جوردی آلبا از کناره‌های زمین می‌توانند حملات خوبی را ترتیب بدهند، از دست دادن عرض زمین (به خاطر بازی کردن مسی و نیمار پشت مهاجم) نمی‌تواند چندان نگران‌کننده باشد.
در پست رونالدینیو
در سانتوس، نیمار معمولا به عنوان مهاجم در سمت چپ بازی می‌کرد. در بارسا، این پست می‌تواند کاملا برای ستاره برزیلی مناسب باشد. با فروش ویا در تابستان، نیمار به گزینه اول سمت چپ سپر هجومی بارسا تبدیل می‌شود و می‌تواند با حرکت از آن منطقه به سمت داخل، با مسی یا مهاجم سمت راست که می‌تواند پدرو یا الکسیس سانچس باشد، همکاری کند. این پست او بی‌شباهت به نقش کریس رونالدو در رئال نیست اما در بارسا خاطره رونالدینیو را زنده می‌کند که بین سال‌های 2003 تا 2007 در این سمت فوق‌العاده بود. نیمار هم مانند هموطنش دوست دارد از مدافعان مقابل عبور و از فواصل دور شوتزنی کند. قرار گرفتن در سمت چپ به او اجازه می‌دهد با متمایل شدن به سمت داخل، از پای راستش استفاده کند؛ همان کاری که در چند سال گذشته برای سانتوس انجام داد.
در نقش بازیساز
زیر نظر پپ گوآردیولا و در مقاطعی از این فصل زیر نظر ویلانووا، بارسا از 4 مهاجم در ترکیبش استفاده می‌کرد و این کاری است که با حضور نیمار هم می‌توانند در سیستم 3-4-3 انجام بدهند.
با 3 مدافع (آدریانو، کارلس پویول و جرارد پیکه) و 3 هافبک (بوسکتس، اینیستا و ژاوی)، دنی آلوز زیر نظر پپ و تیتو، در چند دیدار به عنوان مهاجم سمت راست مورد استفاده قرار گرفت و در صورت نیاز می‌تواند نقش تدافعی را هم برعهده بگیرد. در این شرایط، کریستین تیو در سمت چپ، مسی به عنوان شماره 9 کاذب و نیمار کمی عقب‌تر به عنوان بازیساز می‌توانند بازی کنند. نیمار گاهی اوقات در سانتوس در این پست بازی کرده و به نظر نمی‌رسد مشکلی برای ایجاد موقعیت برای هم‌تیمی‌هایش داشته باشد. او از هوش بالایی برخوردار است و می‌تواند موقعیت‌های گلزنی خوبی برای دیگر مهاجمان تیم ایجاد کند. به این ترتیب استفاده از 4 مهاجم می‌تواند گزینه دیگری برای ویلانووا باشد تا خط دفاعی رقبا را به وحشت بیندازد.
در کنار مسی در سیستم 2-4-4
بعد از شکست‌های تحقیرآمیز بارسا در مقابل بایرن در رقابت‌های این فصل چمپیونزلیگ، کادر فنی بارسا به دنبال گزینه‌ای جایگزین برای سیستم 3-3-4 مورد پسند تیمشان هستند و یکی از آنها می‌تواند سیستم 2-4-4 با قرار گرفتن نیمار و مسی در خط حمله باشد. ویلانووا که در دیدار با بایرن شاهد بود چگونه خط میانی تیمش کاملا از کار افتاد، می‌تواند الکس سونگ را در کنار سرخیو بوسکتس قرار بدهد تا این دو با هم از خط دفاعی حفاظت کنند و ژاوی و اینیستا هم می‌توانند برای مهاجمان تیم موقعیت‌سازی کنند. دیگر گزینه می‌تواند 2-4-4 الماسی باشد و فابرگاس و بوسکتس، پشت سر 2 هافبک خلاق تیم قرار بگیرد؛ این ترکیبی بود که گوآردیولا در سیستم 3-4-3 از آن استفاده می‌کرد. هر دو این ترکیب‌ها می‌تواند مسؤولیت دفاعی را از روی دوش مهاجمان تیم بردارد و به آنها اجازه بدهد با برگشت به عقب با هافبک‌های تیم ارتباط برقرار کنند، در واقع این کار را می‌توانند به نوبت انجام بدهند؛ یکی در جلو بماند و دیگری به عقب برگردد.