محمدمهدي تقوي «اگر ملت امروز که مساله اقتصاد مساله اصلی است، بتواند اقتصاد خود را روبهراه کند، دشمن در مقابله با ملت ایران بیدفاع خواهد ماند».
بیانات رهبر حکیم انقلاب در مراسم بیست و چهارمین سالروز رحلت حضرت امام خمینی (ره)
يكي از نكاتي كه درباره انتخابات روزهاي آينده رياستجمهوري، شايسته توجه بسيار است، اولويت قطعي اقتصاد بر موارد مهم ديگر كشور براي يازدهمين رئيسجمهوري است. چنانچه فرمايشات حضرت آيتالله العظمي خامنهاي رهبر حكيم انقلاب اسلامي را با چند سال پياپي نامگذاري سالها از سوي حضرت معظمله با عناوين اقتصادي، كنار هم بنهيم، با لحاظ شدت يافتن روزانه تحريمهاي كشور از سوي دشمنان، اين انگاره، قطعي به نظر خواهد آمد كه رئيسجمهور بعدي ايران بايد مهمترين و فوريترين برنامهاش را حل عاجل و البته ظريف و دقيق مسائل اقتصادي قرار دهد.
یک: نخستين كاري كه بايد از سوي رئيسجمهور آتي كشور مدنظر قرار گيرد، ايجاد «عدالت اقتصادي» در ميان آحاد جامعه است. برخلاف شيوه فعلي هدفمندي يارانهها كه پول در ميان مردم توزيع ميشود و حداقل ضربهاش، ايجاد نقدينگي و انحراف سرمايهها به راهي جز توليد است، بايد راهكار نويني انديشيد تا مشكلات كشور افزون نشود. دولت آينده باید به سمت تولید ثروت برود؛ براي حركت به سوي اصلاح اقتصاد، چارهای جز این هم نداریم البته از آنجا كه بودجه در اختیار دولت است، اين كار نيز بايد توسط دولت انجام شود.
از سوي ديگر با توجه به آنكه چند سال متوالي است سالها با نمايهاي اقتصادي از سوي رهبر بزرگوار انقلاب نامگذاري ميشود، اگر مسؤولان از همان سال نخست، با برنامهريزي دقيق این موضوع را جدی گرفته و به جاي انجام كارهاي تشريفاتي و نمادين، «برنامهريزي» ميكردند، حالا به جاي آنكه حضرت معظمله ، برنامه ریختن مسؤولان برای «اقتصاد مقاومتي» را خواستار شوند، شايد پيشرفت امور اقتصادي و رفاه و معماري آينده اقتصاد را توقع داشتند. البته اگر در دولت متشكل در
3 ـ 2 ماه آينده نيز به اين موضوع با ديد سمبليك نگاه شود، دير نيست روزي كه كشور مجبور به اتخاذ سياست اقتصاد ریاضتی شود.
دو: يكي ديگر از كارهايي كه براي ايجاد تحول در اقتصاد كشور و گريز از تداوم مشكلات بايد در دستور كار رئيسجمهور بعدي كشور باشد، آن است كه با الهام از اقتصاد اسلامي و بهكارگيري بهروزترين ابزارهاي اقتصادي و توان و سرمايه مردم و بویژه نخبگان و كارآفرينان اقتصادي، ايجاد اشتغال پايدار را در دستور كار قرار دهد؛ در عين حال براي مردم بايد اين موضوع تبيين شود كه بدون كمك آنها قطعا مسائل اقتصادي به سامان نخواهد رسيد و دولت به تنهايي قادر به حل همه مشكلات نيست. ملت نباید منتظر باشد تا دولت برایش کار ایجاد کند بلکه خود هم باید اقدامي كند. مثلاً اگر مردم بيشتر وارد ايجاد اشتغال شده و كارآفريني جزو برنامههاي ملي همه مردم ايران ـ با همراهي دولت ـ شود، بسياري از امور شغلي، خصوصي شده و بار بزرگي از دوش دولت برداشته ميشود. براساس آمار رسمي پژوهشگران اقتصادي، در ايران، سهمي معادل 10 ايراني از پول صادرات هر ماه نفت، بهعنوان حقوق ماهانه به هر «يك» از كارمندان پرداخت ميشود. از ديگر سو كار مفيد كاركنان دولت، تنها نيم ساعت در روز است و بيش از 6 ساعت هدررفت وجود دارد. البته در بخش خصوصي نيز بهرغم آنكه پول و امكانات توسط سرمايهگذار تأمين شده است، اگر مديريت بهينهاي وجود نداشته باشد، در بهترين حالت، میزان کار مفید، كمي بيشتر از 2ساعت است.
سه: اصلاح قيمت سوخت نيز بايد از اولويتهاي اصلاح اقتصادي در دولت آينده باشد زيرا با وجود اجراي طرح هدفمندي مصرف سوخت از چند سال پيش كه جلوي بسياري فجايع مصرفي و زيستمحيطي را با محدود كردن ميزان دريافت سوخت يارانهاي گرفت اما هنوز يارانه قابل توجهي به دارندگان اتومبيل پرداخت ميشود كه موجب تضييع حق كساني است كه وسيله نقليه ندارند. برداشتن كامل يارانه از سوخت در كنار اختصاص هزينه آن به رفع كامل و عاجل مشكلات موجود در حمل و نقل عمومي، موجب ميشود نهتنها عدالت بيشتري در كشور حكمفرما شود بلكه مشكل بزرگ آلودگي هوا در شهرهاي بزرگ نیز تا حد زیادی كاهش یابد.
چهار: در كنار اين راهكارهاي ساده و بديهي سامان اقتصاد كشور، مهمترين كاري كه دولت آينده بايد با ياري ملت و راهنمايي علماي اعلام انجام دهد، ايجاد وجدان عمومي كار و جا انداختن فرهنگ اسلامي درست كار كردن به جاي فرهنگ غلط وارداتي بيشتر پول درآوردن است كه متأسفانه پس از دفاع مقدس و با برآمدن دولت كارگزارانِ تجملخواه در كشور همهگير شد و اكنون برخي واقعا به اين موضوع اعتقاد دارند كه ثروت داشتن بزرگترين ارزش است؛ فارغ از اينكه از چه راهي به دست آمده باشد. اسلام ميفرمايد: «بهترين تفريح كار است» در حالي كه دولت به اصطلاح سازندگي و دولت پس از آن معتقد بودند «بهترين كار، تفريح است». رفاهطلبي بدون آنكه زحمتي برايش كشيده شده باشد، يكي از مشكلاتي است كه در روحيه افراد جامعه ايراني رسوخ كرده و بايد به هر طريق ممكن آن را از بين برد زيرا اگر منشأ همين فساد 3 هزار ميلياردي يا ظهور فردي مانند شهرام جزايري يا برخي اختلاسهاي گذشته را به دقت نگاه كنيم، به خصيصه ارزش نبودن كار و به دست آوردن پول از هر طريق حتي حرام، ميرسيم. اگر نيك به دفاع رسانههاي دولتهاي استكباري ـ صهيونيستي نظير بيبيسي فارسي از مفسدان اقتصادي و مختلسان دقت كنيم نيز درمييابيم آنها دارند از كساني دفاع ميكنند كه ظاهرا ضديت سياسي هم با نظام ندارند اما از آنجا كه با اخلال در نظام اقتصادي كشور، ايران تضعيف ميشود، براي آنها سوگواري هم ميكنند!
پنج: البته ما هم، اگر نشستهایم که رئیسجمهور جديد بیاید و وضع اقتصاد مملکت را ناگهان دگرگون كرده و همه مسائل اعم از گراني، بيكاري، مسكن، اشتغال، ازدواج و ساير مشكلات مربوط به اقتصاد در عرض مدت كوتاهي حل شود، در توهم و خيال به سر ميبريم و چنانچه خداوند متعال، دلهاي ملت را به سوي فرد اصلح و بهترین فرد در ميان نامزدهاي هشتگانه هم ببرد و وي انتخاب شود و برترين مديران اقتصادي را به كار گيرد نيز در صورتي كه مردم به وظایف خود عمل نکنند ـ كه اولينهای آن، وجدان کاری عمومی، تلاش افزونتر و صرفهجويي بيشتر است ـ اوضاع مملکت بهبود نخواهد یافت.