فصل برای آرسنالیها با جشن و پایکوبی به پایان رسید اما آیا به واقع کسب مقام چهارم مسابقات لیگ برتر و نداشتن چشماندازی برای کسب جام قهرمانی انگلستان، میتواند برای فصل آینده توپچیها کافی باشد؟ در مقاله پیش روی شما، سارا وینتربرن به بررسی آرسنال امسال میپردازد. خوشحالی و جشن بازیکنان آرسنال در روز پایانی مسابقات این فصل لیگ برتر به همراه تضمین شدن رتبه چهارم در جدول و حضور در رقابتهای فصل آینده لیگ قهرمانان اروپا، مساله عجیبی نیست اما وقتی متعجب میشویم که به آغاز فصل و بازی نخست آنها برابر ساندرلند در امارات بازمیگردیم، آیا به راستی چشمانداز آرسنال برای این فصل از مسابقات رسیدن به چنین پایانی بود؟ احتمالا نه. اما این سناریو زمانی قوت گرفت که توپچیها در اوایل دسامبر در میانههای جدول بودند یا اوایلماه مارس که داربی لندن را به تاتنهام واگذار کردند و آندره ویلاس بوآس گفت سقوط آرسنال به پایین جدول آغاز شده است. در حقیقت از دست دادن یک ستاره و گلزن تمامعیار در تابستان و کسب امتیازاتی بیش از فصل گذشته میتواند دستاورد مثبتی باشد اما نه برای هواداران آرسنال که در سالهای جاری ناخواسته رژیم عدم کسب جام گرفتهاند. آنها مجاز هستند برای پایان شیرین و روحیهبخش خود در انتهای فصل شادی كنند اما سرمایهگذاری تابستانی آرسنالیها باید به دستاوردهایی به مراتب بزرگتر و ملموستر منجر شود. بازیکن سال؛ سانتی کازورلا
در حالی که همه توجهات معطوف به تئو و ولکات بازیکن حیاتی این فصل آرسنالیها است اما به دلیل افتوخیز و عدم ثبات او در طول فصل، یقینا سانتی کازورلا بازیکنی بوده که بیشترین تاثیر را در روند رو به رشد آرسنال داشته است. شاید او در سایه بازیکنهایی نظیر خوآن ماتا یا داوید سیلوا باشد اما روند تکاملی، قدرت حمل توپ و نگاه خاص او به هیچوجه قابل چشمپوشی نیست. او یک حضور باشکوه و آغازی بینظیر در لیگ برتر داشته و به حق شایسته حضور در تیم منتخب این فصل لیگ برتر انگلستان، جلوتر از بازیکنی مثل ادن هازارد بوده است.
ردهبندی بهترين بازیکنان
بر اساس رتبهبندی اسکای اسپورت به وضوح مشخص است که سانتی کازورلا به عنوان بهترین بازیکن این فصل آرسنال جلوتر از همتیمیهای خود قرار میگیرد، با اندکی فاصله توماس روسیچکی اهل چک نیز غالبا نمرات خوبی در پایان مسابقات دریافت کرده اما درباره توماس فرمالن فقط میتوان سر تکان داد، او این فصل بیشتر در نقش یک بازیکن متوسط ظاهر شد. دروازهبان ذخیره آرسنال، لوکاژ فابیانسکی قطعا بالاتر از او قرار میگیرد اما او نیز تنها در 5 مسابقه از ابتدا برای آرسنال به میدان رفته است.
پدیده سال؛ کارل جنکینسون
این برای آرسنال غیر معمول است که هر سال پدیدهای در تیم خود نداشته باشد اما این پدیده، امسال نه جک ویلشر بود و نه آلکس اکسلاد چمبرلین. شاید کارل جنکینسون تنها 14 بار از ابتدا برای توپچیها در مسابقات لیگ برتر به میدان رفته باشد اما در همین مدت حضور کم خود نیز نگرانی احتمالی هواداران را از خروج محتمل تابستانی باکاری سانیا رفع کرده است. دعوت شدن به تیم ملی انگلستان و ثبت قرارداد بلندمدت جدید با آرسنال همگی در جهت پیشرفت این بازیکن خواهد بود.
خرید سال؛ سانتی کازورلا
میدانستید که او انتخاب خواهد شد، نمیدانستید؟ درست است که الیویه ژیرو و لوکاس پودولسکی جمعا گلهای زیادی برای آرسنال به ثمر رساندهاند اما کازورلا با 12 گل و دادن 11 پاس گل بهترین خرید آرسنال در لیگ برتر امسال بوده است. شاید هواداران آرسنال هیچگاه هیاتمدیره را به خاطر تعلل درباره خرید خوآن ماتا نبخشند اما میتوانند درباره بهترین خریدی که تابستان گذشته انجام دادهاند خشنود باشند.
میتواند بهتر باشد؛ توماس فرمالن
شاید وزن بازوبند کاپیتانی بود (یا شوکی که یک نقل و انتقال بزرگ معمولا در پی دارد) اما هرچه بود موجب شد این فصل مدافع میانی بلژیکی آرسنال فراموش شود! کسی که سالهای گذشته رقابت شانه به شانهای با رابین فانپرسی برای به دست آوردن لقب ارزشمندترین بازیکن آرسنال داشت، اکنون افت کرده و افت او بسیار محسوس است. اشتباه مسلم او در مارس گذشته مقابل تاتنهام موجب شد آرسن ونگر شجاعت قابل ملاحظهای از خود به خرج بدهد و بازوبند کاپیتانی را از او بگیرد و زوج مرته ساکر- کوشیلنی را در قلب دفاع مستقر کند، ترکیب موفقی که در نهایت منجر به کسب رتبه چهارمی برای آرسنالیها شد.
مربی
شاید آرسن ونگر با بیش از حد صحبت کردن درباره رتبه چهارمی، حتی بیش از کسب مقام قهرمانی، همچنین به کار بردن مداوم جمله معروفی که این تیم دارای کیفیت و روح بزرگی است، انتقاد بسیاری از هواداران و کارشناسان را برانگیخت اما با تصمیماتی که درباره نیمکتنشین کردن فرمالن و دادن استراحت به دروازهبان اصلی خود وویچک شسنی گرفت، همچنین ثبات در رساندن یک تیم به لیگ قهرمانان اروپا برای سالهای متمادی شایسته تقدیر است اما او نیاز دارد در تابستان فکری به حال بازیکنهایی که به اندازه کافی شایسته حضور در آرسنال و رقابت برای کسب جام نیستند بكند. یک خرج درست و حسابی و در نهایت یک فصل بیشتر برای ونگر؟
اما دیدگاه جیمی ردنپ درباره آرسنال
به پایان رساندن فصل بین 4 تیم بالای جدول یکی از بزرگترین دستاوردهای ونگر در طول دوران حضورش در آرسنال بود. چلسی و تاتنهام یقینا هر دو، تیم بهتری نسبت به آرسنال در اختیار داشتند و مدعی اصلی حضور در لیگ قهرمانان سال آینده بودند اما اینکه آرسن ونگر همه ساله تیمش را در هر شرایطی به این رقابتها رهنمون میسازد، نشان میدهد او تا چه حد مربی بزرگ و فوقالعادهای است. با این حال آسیبپذیری آنها نسبت به دیگر تیمها در تمام طول فصل به چشم میآید، بویژه در رقابتهایی مانند لیگ قهرمانان اروپا. اگر ونگر میخواهد یک شروع تازه با این تیم داشته باشد و برای کسب جامها و چیزی بیشتر از کسب مقام چهارمی در لیگ به میدان برود، یقینا نباید این تابستان را نیز مانند سالهای گذشته از دست بدهد و در نهایت با فروش بهترین بازیکنهای خود و جایگزینی آنها با بازیکنهایی با حداقل کیفیت فصل را آغاز کند. شما نمیتوانید همیشه در پوشاندن نقطهضعفهایی که تیمتان دارد موفق عمل کنید، اکنون وقت جذب چند ستاره و بازیکن اسم و رسمدار برای تیم آرسنال فرارسیده است.