بختک روی خواب قهرمانی

. . . و برق سرانجام بعد از هفته‌ها امتیاز گرفت آن هم برابر تیمی که بیشتر از هر زمان دیگری به برد احتیاج داشت. باخت‌های سریال‌وار برق نه تنها نلو وینگادا که همه بازیکنان پرسپولیس را تحت تاثیر قرار داده بود ؛ آنها در افکار خود بازی ساده و مصاف آسانی را پیش بینی می‌کردند. از این رو به سادگی از قید کریمی گذشتند و بدون شماره هشت پا به حافظیه گذاشتند اما گویی همه مشکلات پرسپولیس ریشه در این غیبت داشت. کریمی نبود و در غیابش آنارشی در خط میانی قرمزها موج می‌زد. جناح چپ پرسپولیس هیچ تحرک خاصی نداشت اما از سوی دیگر علیرضا محمد آزادانه برای خودش نفوذ می‌کرد که گهگاهی توپ لو می‌رفت، گاهی هم شاید دلش می‌آمد که به کسی پاس دهد. قهرمان شدن این تیم یعنی به تمسخر گرفتن فوتبال هدفمند و زیبا، بنابراین از دست رفتن دو امتیاز در شیراز هم لطفی بود به لیگ برتر و هم تیر خلاصی بود بر اذهان رویاپردازی که فکر می‌کردند این پرسپولیس لایق جام هشتم است. نلو وینگادا خسته از فوتبال شلخته و نامرتب نیکبخت برای اولین بار او را روی نیمکت نشاند، اما هادی نوروزی نشان داد با هر پیش فرضی هیچ تفاوتی با آقای تمام شده شماره 10 ندارد. دفاع برق به تصور اینکه نوروزی گلزن است روی او خطا انجام داد که ثمره این خطا، ضربه پنالتی بی نقص مازیار زارع بود. گل نخست این شائبه رابه وجود آورد که پنجمین باخت در انتظار پیوس است اما دو فاکتور بسیار مهم مانع از تحقق این تفکر شد؛ اول فوتبال نامنظم پرسپولیس با رهبری مایوس کننده باقری، سپس کادر داوری با مدیریت البرز حاجی پور. پرسپولیس تنها چند دقیقه با پایان نیمه نخست فاصله داشت که تکل ستار زارع زیر پای رحمان رضایی در عین ناباوری پنالتی تشخیص داده شد تا به همین سادگی میزبان گل تساوی رابه ثمر برساند. شادی ستار زارع بعد از به ثمر رساندن پنالتی آخرین خوشحالی گل حافظیه در روز گذشته بود چرا که در نیمه دوم تفکرات دفاعی برق بر فوتبال هرج و مرج زده پرسپولیس فائق آمد و پیوس بعد از چهار هفته شکست سر انجام تک امتیازش را در مصافی گرفت که در آن انگیزه‌های فراوانی را داشت. پرسپولیس هم در سوی مقابل ثابت کرد تنها باخت‌های غیر منتظره سایر رقبا آنها را به حضور در کورس امیدوار می‌کند چرا که آنها در روزی که بیش از هر وقت دیگری به برد محتاج بودند از قید کریمی گذشتند و فکر کردند بدون حضور او همان مجموعه خوش شانسی هستند که در دقایق پایانی خدا از آسمان برای‌شان رحمت سه امتیازی می‌رساند. هیجان در آزادی اگر دنبال هیجان می‌گردید آدرس را درست آمده‌اید؛ راس ساعت 16، ورزشگاه آزادی، رقابتی که تا دو سال قبل به آن داربی دوم تهران می‌گفتند. استقلال صدرنشین مقابل پاس قرار می‌گیرد، تیمی که دیگر اهل پایتخت نیست و با توجه به اوضاع نابسامانش در لیگ هشتم، دیگر نمی‌توان به آن لقب پاس بزرگ را داد اما با این وجود هنوز نامش پاس است. آخرین بازی هفته بیست و هشتم بین این دو انجام می‌‌شود و استقلال می‌آید تا ثابت کند هنوز نامزد شماره یک قهرمانی است. شاگردان امیر قلعه‌نویی بعد از قبول تساوی در داربی و سپس تحقیر با چهار گل مقابل مقاومت این‌بار حریص‌تر از هر وقت دیگری هستند تا رقیب خود را با گل‌های فراوان بدرقه کنند. آنها همچنان از نعمت وجود جانواریو محرومند اما خسرو حیدری، بازیکن سابق پاس، آماده حضور در میدان است و این می‌تواند به معنای هجوم بی‌وقفه استقلال از کانال راست باشد. صحبت از شکست، هیچ محلی از اعراب نزد هواداران آبی ندارد و امیر قلعه‌نویی می‌داند این نتیجه قادر است کاخ آرزوهای او را در فاصله هفت هفته مانده به پایان لیگ، با سونامی عظیمی مواجه کند از این رو استقلال امروز هجومی‌تر از هر زمان دیگری خواهد بود. آنها ذوب آهن را در سه امتیازی خود می‌بینند و با توجه به پیکار رو در روی این دو تیم در فولاد‌شهر، اگر این فاصله کم شود شاید صدر جدول دیگر به رنگ آبی نماند. نوع کلام سرمربی استقلال و بازیکنان این تیم نشان دهنده، یک اراده واحد است و در این بین آنچه متفق‌القول گفته می‌شود تنها شکست پاس است. در سوی مقابل پاس که بهترین مهره‌اش یعنی مجید غلام نژاد رابه علت محرومیت در اختیار ندارد با انگیزه‌های ویژه‌ای پا به آوردگاه آزادی می‌گذارد. منصور پورحیدری صحبت از کسب امتیاز می‌کند و با توجه به تجربه او نمی‌توان بی‌تفاوت از کنار این ادعا گذشت. متوقف کردن استقلال در تهران یعنی عوض کردن معادله قهرمانی و این کار مهمی است که امروز دیگر رقبا از کادر فنی پاس طلب دارند.