خداداد عزيزي پشت ميكروفن رسانه ملي با همان محدوديت‌هاي هميشگي صحبت درباره بازيكنان و مربيان تيم ملي و در روزي كه همه بايد به به و چه چه كنند در ميان صحبت‌هاي كارشناسانه‌اش مي‌گويد: «توقع من از مسعود شجاعي بيش از اينهاست». در واقع خداداد رويش نمي‌شود تا بگويد شجاعي ضعيف بازي مي‌كند و ريتم موزون تيم ملي را در بيشتر حملاتش دچار سكته و نقص مي‌كند اما ما كه با او تعارف نداريم و بايد حقيقت‌ها را بگوييم حتما به اين نكته اشاره خواهيم كرد كه شجاعي در بازی با لبنان در سطح پايين‌تري از بقيه بازيكنان تيم ملي بازي مي‌كرد و اين چيزي نيست كه در اولسان ناراحت‌مان نكند. مقابل تيم از هم گسيخته و زير متوسط لبنان كه با هر حمله‌اي دروازه‌اش مي‌لرزيد مسعود حتي يك ضربه به چارچوب دروازه حريف نداشت و يكي، دو موقعيت خوب تيمي را با حركات اضافه‌اش گرفت. او بعضا در پاس‌هاي نهايي هم دچار اشتباه مي‌شد تا جايي كه حمله همه‌جانبه تيم ايران بویژه در نيمه اول را با سكته مواجه مي‌كرد و با لو دادن توپ باعث مي‌شد موقعيت رسيدن به گل از دست برود. شجاعي كه سال‌ها قبل آنقدر با كيفيت بازي مي‌كرد تا برانكو در اوج جواني او را در جام جهاني 2006 به ميدان بفرستد مدت‌هاست يك نمايش دلپذير و قابل قبول در تركيب تيم ملي ارائه نداده و بعضا با درگيري‌هاي بي‌مورد، اخطارهاي عجيبي كه مي‌گيرد و حمل بيش از حد توپ تنها ذهنيت هواداران تيم ملي و اهالي فوتبال را نسبت به خود تغيير مي‌دهد و متاسفانه همچنان در اين راه گام بر مي‌دارد. شجاعي كه با وجود مصدوميت جزئي‌اش دوباره در تركيب اصلي قرار گرفت و 70 دقيقه در ميدان بود حتي مقابل تيم درجه دوم لبنان هم بازيكن تاثيرگذاري نبود، در حالي كه اهالي فوتبال از تنها لژيونر فوتبال ايران در لاليگاي اسپانيا توقعي بيش از اين دارند. البته كي‌روش همواره به مسعود اعتماد كرده و او را درتركيب اصلي‌اش قرار مي‌دهد.ظاهرا مرد پرتغالي چيزي در او ديده كه ما نمي‌بينيم اما با ارائه اين بازي‌هاي متوسط به پايين از تنها لژيونر فوتبال ايران در اسپانيا فرضيه معروف اهالي فوتبال كه معتقدند «حتي تمرين در تيم‌هاي اروپايي بهتر از فيكس بازي كردن در ليگ ايران است» چندان درست به نظر نمي‌رسد و به رد شدن نزديك و نزديك‌تر مي‌شود چرا كه مسعود در بيشتر بازي‌هاي اوساسونا يك نيمكت‌نشين محض بوده و همه مي‌دانيم عملكرد جالبي در فصل گذشته لاليگا نداشته است. با اين حال و با وجود اينكه مي‌دانيم اين مسعود سر به زير و متين اصلا شبيه مسعود لاليگايي نيست (البته منظورمان مسعودي كه در لاليگا مي‌بينيم نيست بلكه بازيكني در حد لاليگا را مد نظر داريم) تقريبا مطمئنيم كي‌روش در اولسان باز هم به او اعتماد خواهد كرد و شجاعي با آن شماره 7 معروف كه برازنده بازيكنان تكنيكي لب خط تيم ملي – يكي مثل نامجو‌مطلق يا منصوريان و البته خود مسعود – است روبه‌روي كره در تركيب اصلي قرار خواهد گرفت.پس حداقل بايد اميدوار باشيم در غياب اشكان دژآگه به عنوان بازيكني كه مي‌تواند نتيجه بازي را به تنهايي تغيير دهد، مسعود حداقل براي يك 90 دقيقه ملي ديگر مسعود لاليگايي باشد، درست مثل آن روزي كه در مسابقه دوستانه با كره و در حالي كه دروازه تيم ملي 90 دقيقه زير آتش حريف بود با يك استارت 80-70 متري و يك ضد حمله استثنايي دروازه كره را گشود و باعث برتري آماري مقابل تيمي شد كه از قديم رقابتي شانه به شانه با تيم ملي دارد. حالا و در آستانه بازي فينال‌گونه مقابل كره همه آن مسعود را مي‌خواهند؛ بازيكني كه حتي اگر دريبل اضافه زد،پاس اشتباه داد يا كارت زرد بي‌مورد گرفت حداقل در يك صحنه اثرگذاري‌اش را نشان دهد و دوباره يادمان بياورد يك بازيكن خوب در لاليگا داريم كه در بازي‌هاي نزديك و دشوار مي‌تواند برگ برنده‌مان باشد. اي‌كاش شجاعي نااميدمان نكند.