چرا هنر ابتدایی مهم است؟
پله‌های گذار
به راستی چه کسی می‌تواند سهم سینمای بدنه را در آشنایی توده مخاطبان با مدیوم سینما انکار کند. نگارنده بر این باور است که برای رسیدن به مراحل جدی‌تر هر هنری، حتی به عنوان مخاطب باید از نقطه A به نقطه B رسید و این موضوع به قدری بدیهی است که شک کردن در آن و تفصیل در تشریح آن، تضییع وقت است اما در این مسیر آنچه مهم است و بر سر آن باید تأمل و پافشاری کرد آن است که هرگز پله‌های گذار را با مقصد نباید اشتباه گرفت، اشتباهی که خیلی وقت‌ها پیش می‌آید. گاهی در میان مخاطبان هنرهای مختلف با کسانی مواجه می‌شوی که سال‌های سال است مشتری فیلم‌های سینمای بدنه یا ادبیات داستانی از نوع فهیمه رحیمی و شعر از نوع سهیلی‌اند. و متأسفانه هستند کسانی که از جوانی به میانسالی و بیشتر می‌رسند و همچنان دانیل استیل را دوره می‌کنند و در حقیقت شب را و روز را، هنوز را...
آنچه مسلم است، آن که همواره مخاطبان، که در حقیقت خریداران هنر و ادبیات هستند، باید همچنان که موقع خرید انواع خوردنی و پوشیدنی دقت می‌کنند و می‌کوشند پول بی‌زبان را به جا خرج کرده و حتی‌الامکان جنس بهتری خریداری کنند پدیدآورندگان آثار هنری نیز به عنوان روشنفکران و فرهیختگان جامعه باید در تولید آثار هنری نکاتی را مدنظر قرار دهند که صد البته اکثریت آنان با دقت نظر ویژه‌ای که برازنده جایگاه اجتماعی و علمی و هنری آنان است و چنانکه باید و سزاوار است ارتقای سطح علمی و هنری مخاطب را وظیفه خود می‌دانند اگرچه گاهی در گروه پدیدآورندگان آثار هنری و ادبی نیز متأسفانه با پدیدآورندگانی سهل‌انگار و اهل کاسبی مواجه می‌شویم. کسانی که برخلاف جایگاه‌شان وجهه همت‌شان را کسب شهرت و درآمد قرار داده‌اند و توجه نمی‌کنند خلق آثار نیم‌بند و دم‌دستی اگرچه می‌تواند برای آنان که در آغاز راه همزیستی با هنر و ادبیات هستند پله‌ای برای گذار باشد اما می‌تواند دامچاله‌ای تیز برای توقف در ایستگاه اول شده و به عبارت دیگر هنر دم دستی در طول زمان موجب ارتقای مخاطب که نمی‌شود، موجب مبتذل شدن سلیقه وی گردد. فراموش نکنیم تولید انبوه و سری‌سازی هنری به آشفته بازاری می‌انجامد که بین دوغ و دوشاب در آن بازار فرقی نیست و در نتیجه بازاری از این دست آشفته است که گاهی هنرمندان جدی از شرم اینکه در راستای هنرمندان سری ساز قرار گیرند قلم را غلاف می‌کنند یا دوربین را به طاق نسیان سپرده و قلم مو را در زاویه آتلیه وا می‌نهند و این اتفاق، یعنی دور شدن هنرمندان جدی از آفرینش و کم کاری آنان به خاطر قدرنشناسی و مخلوط شدن سره با ناسره، صد البته بزرگ‌ترین آفتی است که می‌توان برای هنر متصور شد. اما پیشنهاد. یک پیشنهاد کمی تا قسمتی مهم که البته با توجه به اوضاع فعلی هنر، به آرزویی دست نیافتنی شبیه است. پس این شما و این آرزوی محال نگارنده. نگارنده آرزومند است که روزی، روزگاری در کشور ما همه تولیدات هنری اعم از صوتی و تصویری و غیره همزمان با گرفتن مجوز چاپ و فهرست‌نویسی فیپا یا مجوز ساخت و پخش از سوی گروهی خبره از کارشناسان درجه‌بندی شده و مثلا چه خوب بود اگر در لیبل یک کاست موسیقی مرتبه هنری آن مشخص می‌شد رتبه‌ای که براساس کیفیت اثر داده شده باشد، نه براساس شهرت پدید آورنده یا ارتباطات وي. گفتنی است اجرای این پیشنهاد یا جامه عمل پوشیدن این آرزو می‌تواند از برخی جهات باعث عبرت و حیرت آیندگان شود. فرض کنیم این پیشنهاد حدود 60 ، 50 سال پیش عملی شده بود و قرار بود آثار نیما یوشیج به وسیله مسؤولان مربوطه آن زمان رتبه بندی شود شکی نیست که یا اجازه چاپ نمی‌گرفت یا در صورت برخورد از سر تساهل بدترین رتبه هنری را دریافت می‌کرد.
* شاعر و نويسنده
رونمایی از «خط قرآنی محبوب»
مؤسسه فرهنگی- هنری صبا همزمان با گشایش نمایشگاه آثار «علی الهی» هنرمند خوشنویس ایرانی، برای نخستین بار خط تازه‌ای که معرف سبک و شیوه‌ای نو در نگارش آیات قرآن و ابداع و راهگشایی در گسترش قابلیت‌های ترکیبی، بصری و خلاقه خط ایرانی بوده و به نام «خط محبوب» نامگذاری شده است را رونمايي خواهد كرد .
«عنكبوت» در سينماتك سپيده
فيلم سينمايي «عنكبـــــوت» ساخته
«گاد فري گريسون» در سينماتك سپيده به نمايش درمي‌آيد. این فیلم محصول سال 1960 و از آثار گادفري گريسون محسوب مي‌شود كه امروز، يكشنبه 4 اسفندماه در سينماتك سپيده روي پرده مي‌رود. فيلم ترسناك «عنكبوت» بر اساس داستاني از «آگاتا كريستي» ساخته شده است كه نسخه 35 ميلي‌متري اين فيلم ساعت 18 روي پرده خواهد رفت و علاقه‌مندان براي تماشای آن مي‌توانند به سالن شماره 2سينما سپيده واقع در تقاطع خيابان‌هاي وصال شيرازي و انقلاب
مراجعه کنند. یادداشت
چرا هنر ابتدایی مهم است؟
پله‌های گذار
به راستی چه کسی می‌تواند سهم سینمای بدنه را در آشنایی توده مخاطبان با مدیوم سینما انکار کند. نگارنده بر این باور است که برای رسیدن به مراحل جدی‌تر هر هنری، حتی به عنوان مخاطب باید از نقطه A به نقطه B رسید و این موضوع به قدری بدیهی است که شک کردن در آن و تفصیل در تشریح آن، تضییع وقت است اما در این مسیر آنچه مهم است و بر سر آن باید تأمل و پافشاری کرد آن است که هرگز پله‌های گذار را با مقصد نباید اشتباه گرفت، اشتباهی که خیلی وقت‌ها پیش می‌آید. گاهی در میان مخاطبان هنرهای مختلف با کسانی مواجه می‌شوی که سال‌های سال است مشتری فیلم‌های سینمای بدنه یا ادبیات داستانی از نوع فهیمه رحیمی و شعر از نوع سهیلی‌اند. و متأسفانه هستند کسانی که از جوانی به میانسالی و بیشتر می‌رسند و همچنان دانیل استیل را دوره می‌کنند و در حقیقت شب را و روز را، هنوز را...
آنچه مسلم است، آن که همواره مخاطبان، که در حقیقت خریداران هنر و ادبیات هستند، باید همچنان که موقع خرید انواع خوردنی و پوشیدنی دقت می‌کنند و می‌کوشند پول بی‌زبان را به جا خرج کرده و حتی‌الامکان جنس بهتری خریداری کنند پدیدآورندگان آثار هنری نیز به عنوان روشنفکران و فرهیختگان جامعه باید در تولید آثار هنری نکاتی را مدنظر قرار دهند که صد البته اکثریت آنان با دقت نظر ویژه‌ای که برازنده جایگاه اجتماعی و علمی و هنری آنان است و چنانکه باید و سزاوار است ارتقای سطح علمی و هنری مخاطب را وظیفه خود می‌دانند اگرچه گاهی در گروه پدیدآورندگان آثار هنری و ادبی نیز متأسفانه با پدیدآورندگانی سهل‌انگار و اهل کاسبی مواجه می‌شویم. کسانی که برخلاف جایگاه‌شان وجهه همت‌شان را کسب شهرت و درآمد قرار داده‌اند و توجه نمی‌کنند خلق آثار نیم‌بند و دم‌دستی اگرچه می‌تواند برای آنان که در آغاز راه همزیستی با هنر و ادبیات هستند پله‌ای برای گذار باشد اما می‌تواند دامچاله‌ای تیز برای توقف در ایستگاه اول شده و به عبارت دیگر هنر دم دستی در طول زمان موجب ارتقای مخاطب که نمی‌شود، موجب مبتذل شدن سلیقه وی گردد. فراموش نکنیم تولید انبوه و سری‌سازی هنری به آشفته بازاری می‌انجامد که بین دوغ و دوشاب در آن بازار فرقی نیست و در نتیجه بازاری از این دست آشفته است که گاهی هنرمندان جدی از شرم اینکه در راستای هنرمندان سری ساز قرار گیرند قلم را غلاف می‌کنند یا دوربین را به طاق نسیان سپرده و قلم مو را در زاویه آتلیه وا می‌نهند و این اتفاق، یعنی دور شدن هنرمندان جدی از آفرینش و کم کاری آنان به خاطر قدرنشناسی و مخلوط شدن سره با ناسره، صد البته بزرگ‌ترین آفتی است که می‌توان برای هنر متصور شد. اما پیشنهاد. یک پیشنهاد کمی تا قسمتی مهم که البته با توجه به اوضاع فعلی هنر، به آرزویی دست نیافتنی شبیه است. پس این شما و این آرزوی محال نگارنده. نگارنده آرزومند است که روزی، روزگاری در کشور ما همه تولیدات هنری اعم از صوتی و تصویری و غیره همزمان با گرفتن مجوز چاپ و فهرست‌نویسی فیپا یا مجوز ساخت و پخش از سوی گروهی خبره از کارشناسان درجه‌بندی شده و مثلا چه خوب بود اگر در لیبل یک کاست موسیقی مرتبه هنری آن مشخص می‌شد رتبه‌ای که براساس کیفیت اثر داده شده باشد، نه براساس شهرت پدید آورنده یا ارتباطات وي. گفتنی است اجرای این پیشنهاد یا جامه عمل پوشیدن این آرزو می‌تواند از برخی جهات باعث عبرت و حیرت آیندگان شود. فرض کنیم این پیشنهاد حدود 60 ، 50 سال پیش عملی شده بود و قرار بود آثار نیما یوشیج به وسیله مسؤولان مربوطه آن زمان رتبه بندی شود شکی نیست که یا اجازه چاپ نمی‌گرفت یا در صورت برخورد از سر تساهل بدترین رتبه هنری را دریافت می‌کرد.
* شاعر و نويسنده
رونمایی از «خط قرآنی محبوب»
مؤسسه فرهنگی- هنری صبا همزمان با گشایش نمایشگاه آثار «علی الهی» هنرمند خوشنویس ایرانی، برای نخستین بار خط تازه‌ای که معرف سبک و شیوه‌ای نو در نگارش آیات قرآن و ابداع و راهگشایی در گسترش قابلیت‌های ترکیبی، بصری و خلاقه خط ایرانی بوده و به نام «خط محبوب» نامگذاری شده است را رونمايي خواهد كرد .
«عنكبوت» در سينماتك سپيده
فيلم سينمايي «عنكبـــــوت» ساخته
«گاد فري گريسون» در سينماتك سپيده به نمايش درمي‌آيد. این فیلم محصول سال 1960 و از آثار گادفري گريسون محسوب مي‌شود كه امروز، يكشنبه 4 اسفندماه در سينماتك سپيده روي پرده مي‌رود. فيلم ترسناك «عنكبوت» بر اساس داستاني از «آگاتا كريستي» ساخته شده است كه نسخه 35 ميلي‌متري اين فيلم ساعت 18 روي پرده خواهد رفت و علاقه‌مندان براي تماشای آن مي‌توانند به سالن شماره 2سينما سپيده واقع در تقاطع خيابان‌هاي وصال شيرازي و انقلاب
مراجعه کنند. ارسال نظر
پربیننده