یک روزنامه ایتالیایی با انتشار سندی محرمانه فاش کرد که سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر سابق این کشور، به دوست و هم‌پیمان سیاسی‌اش معمر قذافی خیانت کرده و مقدمات حذف او را فراهم آورده است. روزنامه «ایل فاتو کوتیدیانو» گزارش‌هایی که در کشاکش انقلاب لیبی، سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر وقت طی درخواستی غیرمعمول به رئیس سرویس‌های اطلاعاتی ایتالیا به او نوشته است: «آیا می‌توانی قذافی را حذف کنی؟» این در حالی است که برلوسکونی همواره در مقابل افکار عمومی برای مرگ دیکتاتور سابق لیبی اظهار تاسف کرده و خود را دوست و یار وفادار او تا دم آخر جا زده است. همچنین پائولو بونائیوتی، سخنگوی برلوسکونی در اطلاعیه‌ای با تکذیب گزارش روزنامه یاد شده آن را «دروغی قطعی، غیرقابل باور، مزخرف و غیرقابل پذیرش» توصیف کرده است. بونائیوتی گفته است: «چگونه می‌توان ادعا کرد که برلوسکونی حتی چنین درخواستی به ذهنش هم خطور کرده باشد». اما «ایل فاتو کوتیدیانو» در گزارش خود به نقل از یک مقام دیپلماتیک نزدیک به سرویس‌های امنیتی آورده است: «به نظر می‌رسد این اقدامی ناگزیر از سوی برلوسکونی برای برون‌رفت از شرایطی آزار دهنده بوده است». دیکتاتور لیبی پیش از بروز ناآرامی‌ها در کشورش بارها از ایتالیا بازدید کرده بود و در باغ‌ها و اقامتگاه‌های تفریحی سفارت لیبی در رم با برلوسکونی میهمانی‌های مشترک آنچنانی برپا کرده بود. «سزار کچل» هم به نوبه خود کلنل را در ضیافت‌های پرحرف و حدیثش دعوت می‌کرد که در خلال یکی از همین «پارتی»های شبانه بود که اتهام اخیر در مورد ارتباط با یک دختر مراکشی زیر سن قانونی دامنگیر برلوسکونی شد. بروز ناآرامی‌ها در لیبی باعث شد رابطه دوستی این 2 جای خود را به ملاحظات سیاسی بدهد چراکه آمریکا و ناتو به عنوان متحدان سیاسی ایتالیا تصمیم به نابودی قذافی گرفته بودند تا با حذف او بر منابع نفت و گاز لیبی مسلط شوند؛ تصمیمی که برلوسکونی مجبور به اطاعت از آن بود. به گزارش روزنامه چپگرای نامبرده در بحبوحه انقلاب 2011 لیبی بود که ایگناستیو لاروسیا، وزیر دفاع وقت ایتالیا گفته بود: «او (برلوسکونی) در مورد حذف قذافی با من صحبت نکرد ولی این تصمیم محتمل است. برلوسکونی نگران این است که خودش را به دردسر بیندازد، چراکه بیش از اندازه به رهبر لیبی نزدیک بود». این در حالی است که تنها چند ماه پیش از درخواست محرمانه برلوسکونی از رئیس سرویس اطلاعاتی ایتالیا او قذافی را «دوست من» خوانده بود.