مهدی امامقلی روز گذشته هاشمی‌رفسنجانی در ابتدای جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام با تقدیر از حضور پرشور مردم در انتخابات اعلام کرد: «ایران دموکرات‌ترین انتخابات دنیا را برگزار کرد و هیچ شبهه‌ای نمی‌توان به آن وارد کرد.» اینکه نخستین اظهارات هاشمی پس از شمارش آرای انتخابات، تایید و تعریف از آن بوده است نکته قابل تاملی است نه از این جهت که مرجع صلاحیت‌دار برای تایید انتخابات ریاست‌جمهوری شخص ایشان نیست، بلکه اینگونه موضع‌گیری آقای هاشمی و تعریف و تمجید از انتخابات، پارادوکس مهمی در سیاست‌ورزی ایشان است؛ چه آنکه هاشمی‌رفسنجانی که در طول 4 سال گذشته همواره با در پیش گرفتن سیاست‌های دوپهلو بر مساله تقلب صحه گذاشته بود و علیه جریان فتنه موضعی نگرفته بود، اکنون انتخابات ایران را دموکرات‌ترین انتخابات می‌داند. ناگفته پیداست که اینگونه موضع‌گیری آقای هاشمی‌رفسنجانی درباره انتخابات جمهوری اسلامی موجب خرسندی ملت ایران خواهد بود اما لازم به یادآوری است که این خرسندی در افکار عمومی، توأم با تعجب و سوال شده است. سوال اساسی آنکه آیا هاشمی‌رفسنجانی به خاطر خبر پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست‌جمهوری نظرش تغییر کرده است؟ آیا رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام وقتی که نتیجه انتخابات به مذاقش خوش آمده و نامزد مورد حمایت او به پیروزی رسیده است، نتیجه را قانونی می‌داند؟ اساسا ملاک سیاست‌ورزی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، منافع فردی و شخصی است یا منافع و مصالح نظام؟ این سوال در ذهن افکار عمومی نقش خواهد بست که چه شده رفسنجانی که در سال 88 سلامت انتخابات را در هاله‌ای از تردید می‌دانست و...
... از احتمال تقلب سخن می‌گفت، امروز به طور تعجب‌برانگیزی انتخابات را بدون شبهه می‌داند؟
بدون شک هاشمی‌رفسنجانی 92، همان هاشمی 88 است؛ تنها با این تفاوت که هاشمی‌رفسنجانی که 4 سال برابر فتنه‌گران سکوت کرده بود و حتی هفته گذشته درباره نحوه تصمیم‌گیری در شورای نگهبان، زبان به انتقاد گشود، زمانی به تایید انتخابات پرداخته که نامزد باب میل او در صدر شمارش آرا قرار گرفته است. هاشمی امروز همان هاشمی دیروز است. وی در گذشته، در مصاحبه‌ای که به مناسبت سالگرد رفراندوم جمهوری اسلامی انجام شده بود، اکثریت معترضان یا منتقدان به انتخابات 88 که به خیابان‌ها آمدند را وفادار به نظام و قانون اساسی خوانده و حرکت آنان را نوعی «اصلاح» دانسته بود که با اصل نظام مخالفتی ندارند. آقای هاشمی همان هاشمی گذشته است که در سال 87 وقتی تنور انتخابات88 در حال گرم شدن بود در سخنانی از لزوم «صیانت از آرا»ی مردم و اهمیت آن سخن گفت و در همایشی تحت عنوان 30 سال قانونگذاری، توجه افکار عمومی را به سوی ایده تقلب هدایت کرد. همان هاشمی‌رفسنجانی که در چهارم اردیبهشت 88، در تریبون نماز جمعه از لزوم تضمین سلامت انتخابات و بعدها از «کمیته صیانت از آرا» سخن گفت. لازم به یادآوری است خانواده آقای هاشمی هم در این راستا مواضع اینچنینی بسیاری داشته‌اند؛ عفت مرعشی، همسر آیت‌الله که در انتخابات سال ۸۸ از مردم خواسته بود در صورت عدم پیروزی میرحسین موسوی به بهانه تقلب به خیابان‌ها بریزند، ماه گذشته در پاسخ به سوالی گفت: «مگر برای اینها کاری دارد رای‌ها را عوض کنند»! به این موارد سابقه 2 فرزند رفسنجانی، مهدی و فائزه هاشمی را هم اضافه کنید. اکنون چه خبر است و اساسا قرار است چه خبری بشود که آیت‌الله که در محافل سیاسی به «سیاستمدار یک کلام» مشهور است، کلام خود را برگردانده و انتخابات جمهوری اسلامی را بدون هیچگونه شبهه‌ای می‌داند؟ این سوال را در ترازوی افکار عمومی قرار می‌دهیم و پاسخ آن را به گذر زمان احاله می‌دهیم. تنها امید آن می‌رود که آقای هاشمی‌رفسنجانی آنچنان که ادعا می‌کنند، به مصالح نظام اندیشیده باشند و منفعت شخصی و حب و بغض‌های سیاسی دلیلی بر تغییر موضع ایشان نباشد.