دانش پورشفیعی: شنبه گذشته و با پایان گرفتن کار انتخابات و شمارش آرا، رئیس دولت یازدهم انتخاب شد. پیرو این انتخاب، پیام‌های تبریک از سوی مقامات کشوری گسیل شد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای هم در پیامی ضمن سپاس از ملت بزرگ ایران و خلق حماسه 24 خرداد، نکاتی را در 5 بند خطاب به مردم و رئیس‌جمهور منتخب فرمودند. در بند یک این پیام بر وحدت ملی و رفق و مدارا به عنوان پشتوانه امنیت کشور و خنثی‌کننده ترفندهای دشمن تاکید شده است. در بند دوم تصریح شده تا همه برای دست یافتن به آرمان‌های بزرگی که رئیس‌جمهور و همکاران او در دولت متعهد و مسؤول تحقق آن هستند، همکاری کنند. ایشان در بند 4 و 5 از همه شخصیت‌هایی که پای در میدان رقابت انتخاباتی گذاشتند و همچنین از همه آحاد ملت که حادثه‌ای ماندگار خلق کردند، صمیمانه تشکر کرده‌اند. اما آنچه در اینجا مورد اشاره نگارنده است، بند سوم این پیام است که رهبری در آن آورده است: « اکنون پس از هفته‌ها گفتن و شنودن، نوبت کار و اقدام است. رئیس‌جمهور منتخب، تا روز پذیرش رسمی مسؤولیت، دارای فرصت ارزشمندی است که شایسته است بیشترین بهره از آن برده شود و کارهایی که شروع مسؤولیت خطیر ریاست جمهوری بدان نیازمند است، بی‌درنگ آغاز گردد». زمان کار و عمل
به طور قطع اکنون زمان کار و عمل است و اهمیت این تاکید از آنجا نشأت می‌‌گیرد که در این زمان و اکنون، مقوله اقتصاد بر سایر مقوله‌ها و موضوعات رجحان و برتری دارد و این هم چیزی نیست که آشکار نباشد، چه همه مردم با همه وجود آن را لمس می‌کنند. عدم تناسب دخل و خرج در این روزها، شرایط گذران زندگی را سخت کرده است و شهروندان در تکاپوی گذر از این شرایط سخت و حفظ زندگی خویش هستند. شاید اگر وضع کشور به گونه‌ای دیگر بود، اقتصاد اولویت نداشت اما با در نظر گرفتن تمام واقعیت‌های کشور، آنچه بیش از هر موضوع دیگری اهمیت دارد، اقتصاد و رونق بخشیدن به کسب مردم است. در این میان مهم‌ترین وظیفه رئیس دولت آینده برای عملی‌کردن خواسته‌های مردم، تشکیل تیمی قوی از زبدگان و مدیران کارآمد در بخش‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، هنری و سیاسی است که البته چنانچه این مهم به نیکی انجام نپذیرد، ادامه کارها عاقبت بخیر نخواهد بود. هرچند شخص رئیس‌جمهور به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی، مرجع قوه مجریه و مجری قانون و عامل به کارها و دستور‌العمل‌هاست اما چنین شخصی بدون داشتن مدیرانی کارآمد و توانا که در حوزه تخصصی خویش قدرت تصمیم‌گیری نداشته باشند، قادر نخواهد بود به خواسته‌های مردم و وعده‌های خود عمل کند. از اکنون تا شروع دوره قانونی دولت یازدهم، رئیس‌جمهور منتخب فرصت دارد تا از میان مدیران زبده کشور فارغ از هرگونه رنگ و بوی سیاسی و تعلق خاطر به دسته و گروهی، هیأت وزیران خود را انتخاب کند. بپذیریم و باور کنیم که اکنون دیگر زمان آزمون و خطا نیست و شرایط داخلی و خارجی کشور، ما را موظف می‌کند تا با تدقیق کامل همه گزینه‌ها و قدم‌ها را برای بهتر شدن برداریم.
پتانسيل‌هايي كه فراموش شده‌اند
فارغ از اینکه در سال‌های اخیر چه کارهایی انجام شده و چه کارهایی هنوز بر زمین مانده است اما نباید از این نکته غافل شد که توانمندی‌ها و پتانسیل‌های بزرگی در بخش‌های مختلف صنعتی، کشاورزی، معدنی، خدماتی و بازرگانی این کشور وجود دارد که مدیران توانمند در هر کدام از این بخش‌ها می‌توانند از آن به بهترین روش استفاده کنند.نگارنده در این‌باره و در سال گذشته که به نام «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» از سوی مقام معظم رهبری نامگذاری شده بود با تهیه بیش از 150 گفت‌وگو و گزارش از مدیران، دست‌اندرکاران و تولیدکنندگان محصولات مختلف تولیدی به این باور رسیدم که این همه پتانسیل و توانایی شاید به تنهایی در کشوری همچون ایران وجود دارد. خوانندگان محترم بهتر از نگارنده می‌دانند که به طور معمول کشورهای مختلف دنیا با توجه به منابع محدود معدنی و برخورداری از اقلیم‌های خاص آب و هوایی، توانایی تولید برخی از کالاها را دارند و بالطبع نمی‌توانند در همه حوزه‌ها و بخش‌ها عرض اندام داشته باشند اما این موضوع درباره کشور ایران کمی
متفاوت است. کشور ایران از جمله 10 کشور برتر و غنی در بخش معدن و دارنده متنوع‌ترین معادن دنیاست طوری‌که تنها در بخش سنگ‌های نیمه‌قیمتی، ايران توانایی آن را دارد که درآمدهای این بخش را به‌طور کامل جايگزين نفت و درآمدهاي ناشي از فروش آن کند. علاوه بر این برخورداری کشور از 11 اقلیم از 13 اقلیم جغرافیایی جهان این امکان را به همه کشاورزان زحمتکش کشور داده تا در نقاط مختلف میهن به کاشت، داشت و برداشت محصولات مختلف کشاورزی بپردازند، محصولاتی که به‌لحاظ مزه و کیفیت در ردیف بهترین‌های جهان هستند و از جمله دلایل این امر داشتن تابش روزانه بسیار مناسب و کافی خورشید برای تهیه محصولات است. به اذعان زحمتکشان این بخش، ایران جز میوه‌های گرمسیری از جمله آناناس و انبه در تولید دیگر محصولات باغی و صیفی و سبزیجات و حتی موز، کمبودی ندارد و شاهد این مدعا تولید انبوه میوه در سال گذشته و بی‌نیازی کشور از واردات بود. در بخش صنایع دستی، صنایع کوچک و صنفی نیز در حال حاضر محصولاتی تولید و به بازار عرضه می‌شوند که به‌رغم صادراتی بودن، به دلیل مشخص نبودن متولی واحد برای آن همچنان با بی‌مهری کامل روزگار می‌گذرانند. صنعتگران صنایع دستی از اینکه بازارچه و محلی برای عرضه و فروش تولیدات اعلا و خانگی خود ندارند، گله‌مندند و خواسته آنها فراهم کردن زمینه‌ای برای نمایش دست‌ساخته‌هایشان در نمایشگاه‌ها و بازارهای بین‌المللی است، در عین اینکه گردشگران و شهروندان دیگر کشورها از محصولات صنایع دستی ایران به‌خوبی استقبال کرده و خریداران واقعی آن هستند.در حوزه تجارت و بازرگانی و ترانزیت و ترابری کالا و خدمات هم به‌رغم قرار گرفتن ایران در چهارراه دنیا، درآمد حاصل از این بخش ناچیز است. ایران دارای ناوگان کشتیرانی مناسب و توانمندی است اما در بخش جاده‌ای و ریلی می‌‌‌لنگد. پیر بودن کامیون‌ها و کم بودن خطوط ریلی سبب شده تا این بخش پاشنه آشیل دیگر بخش‌های اقتصادی کشور شود و حتی در صورت توانمند بودن معادن و بالا رفتن تیراژ تولید ولی لنگ زدن بخش حمل و نقل از یکسو جریان تجارت و بازرگانی را کند کرده و از سوی دیگر هزینه‌های تولید و فروش را افزایش می‌دهد تا جایی که کارشناسان این بخش معتقدند تا 40 درصد از هزینه‌های تولیدکننده و مصرف‌کننده متعلق به بخش
حمل و نقل است.
فرصت سوزي ممنوع!
هم‌اکنون کالاهای مختلفی در کارخانجات کوچک و بزرگ کشور به تولید می‌رسد که بسیاری از آنها قدرت رقابت با مشابه خارجی خود در کیفیت و قیمت را دارند. در بخش لوازم خانگی از جمله اجاق‌گاز، بخاری گازی، آبگرمکن گازی، ماشین لباسشویی، کولرهای آبی، لوازم صوتی- تصویری و... محصولات قابل توجهی در حال تولید است. همچنین انواع تولیدات سلولزی، پارچه و پوشاک، چرم و مصنوعات چرمی، تجهیزات صنعت برق و نفت، چوب و مبلمان، پلاستیک، یو پی‌وی‌سی، فرآورده‌های نفت، گاز و پتروشیمی، گچ، گندم و آردسازی، جواهرسازی، آلومینیوم، داروهای گیاهی، قطعات خودرو، صنایع مخابراتی و سیم و کابل، آبزیان از جمله ماهی و میگو، بازی‌های رایانه‌ای، روغن موتور، تولیدات لبنی، تایر، رنگ و رزین، ساخت و ساز، خدمات فنی- مهندسی، بتون، صنایع‌چینی، لوازم بهداشتی و آرایشی، نرم‌افزار، شیرینی و شکلات، آبمیوه و کنسانتره، آب‌معدنی، خودرو، آهن و فولاد، سرب و روی، فرش دستباف، سیمان، مس، سرامیک، سنگ‌ساختمانی، شیشه (جام، جار، اتومبیل) و بسیاری تولیدات دیگر که فرصت بیان آنها در این مجال نیست، از جمله توانمندی‌های قابل توجه کشور است که تلاشگران، تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران هر یک از این محصولات چه در داخل و چه در خارج از کشور به عرضه تولیدات خود می‌پردازند. به‌طور قطع پویاتر کردن چرخ تولید همه این کالاها وظیفه دولت آینده است که باید با در اختیار گرفتن مدیرانی متعهد و متخصص به آن جامه عمل بپوشاند. اکنون زمان کار و عمل است و همگان کمک می‌کنند تا همه خواسته‌های مردم، اجرایی شود.فراموش نکنیم که فرصت‌ها در گذر است و دولت آینده همان‌گونه که وعده داده است باید به دور از هرگونه افراط و تفریط و با حرکت بر ریل اعتدال، شکوفایی را به اقتصاد و رونق کسب و کار را به جامعه برگرداند و در این راه برنامه پنجم توسعه و سند چشم‌انداز 20 ساله را به عنوان چراغ راه قرار داده و از نظرات و دیدگاه‌های متخصصان و مدیران بویژه برنامه‌های مدون دیگر کاندیداهای ریاست‌جمهوری که با تشریک مساعی تیم‌های مختلفی از کارشناسان و برنامه‌ریزان تهیه شده، استفاده کند. ما 4 سال دیگر هیچ بهانه‌ای را برای اینکه فرصت انجام چنین کاری فراهم نشد یا نگذاشتند که چنین شود، نمی‌‌پذیریم؛ موفق باشید