مهدی امامقلی در کنار تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی انتخابات 92 که از سوی کارشناسان و تحلیلگران سیاسی ارائه می‌شود تحلیل يك روحاني بزرگوار عضو قرارگاه عمار نیز خواندنی است. این استاد بزرگوار اخلاق، روز گذشته در مصاحبه با یکی از رسانه‌ها گفته است: «ائتلاف فایده‌ای نداشت و در صورت ائتلاف، نتیجه تغییری نمی‌کرد بلکه آرای روحانی افزایش می‌یافت» ! و بعد ادامه داده است: «امام به ما یاد داد؛ باید از عمل به وظیفه خوشحال بود و به نتیجه کاری نداشت.» فارغ از حواشی خبری مرتبط با اين استاد عزيز و دلیل مصاحبه و اظهارات اخیر ایشان، چند نکته اساسی فراروی این برادر بزرگوار و دیگر دوستان قرار می‌گیرد:
الف- آیا تحلیل سیاسی و جامعه‌شناختی یک پدیده سیاسی مانند انتخابات ریاست جمهوری بر جمع داده‌های ریاضی، عددی و کمی، آن هم پس از پایان کار استوار است؟ آیا اینکه بگوییم جمع تعداد آرای جلیلی و قالیباف به کل آرای روحانی نرسید، می‌توانیم نتیجه بگیریم که ائتلاف فایده‌ای نداشت؟ اساسا بر چه مبنایی می‌توان گفت ائتلاف بی‌فایده است؟ بررسی علمی و جامعه‌شناختی فضای سیاسی، تجربه سیاسی انتخابات و نیز آموزه‌های دینی و تاریخی، همگی نشان از آن دارد كه تفرقه، کاهنده توان جریان‌های سیاسی است اما ائتلافی که موج سیاسی ایجاد کند و از مولفه‌هایی چون فراگیری، مردمی بودن و فعال بودن برخوردار باشد، پیروز است. همین نکته یعنی 1 - ائتلاف عارف و روحانی و 2 – تفرقه بین جلیلی و قالیباف و ولایتی موجب شد جریان رقیب در انتخابات پیروز شود. باید توجه داشته باشیم که آقای روحانی تنها با 7/0 درصد رای در مرحله اول، انتخابات را برد و اگر آقایان اصولگرا روز سه‌شنبه یا چهارشنبه قبل از انتخابات به نفع کاندیدایی با رای بالاتر انصراف می‌دادند: 1- جلوی موج روحانی به علت ائتلاف اصولگرایان و همچنین عدم حضور قطب تقابلی آن یعنی جلیلی گرفته می‌شد. 2- یک موج مثبت به نفع کاندیدای اصولگرا به راه می‌افتاد. اساسا کدام انتخابات را سراغ دارید که ائتلاف از سوی نامزدهای انقلابی شکل بگیرد و دامنه تاثیرش به‌طور فعال در حوزه‌های اجتماعی فراگیر شود و در نهایت شکست بخورد؟ و حتی بالعکس.
ب– اين روحاني بزرگوار که گفته‌اند: «امام به ما یاد داد باید از عمل به وظیفه خوشحال بود و به نتیجه کاری نداشت» مگر دیگر آموزه‌های امام راحل پیرامون وحدت، ائتلاف، یکپارچگی و... را به یاد ندارند؟ مگر قرآن به ما تعلیم نداده است که «و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ريحكم» که به فرموده رهبری «اگر منازعه كنيم، سر مسائل گوناگون - مسائل سياسى، مسائل اقتصادى، مسائل شخصيتى - دست‌به‌يقه شويم، دشمن ما جرى مي‌شود». همین ابتدای سال گذشته بود که رهبر معظم انقلاب در سخنرانی خود در حرم رضوی بر وحدت نیروهای انقلاب تاکید کردند و فرمودند: «عزيزان من! برادران! خواهران! در سرتاسر كشور، امروز ما احتياج داريم به اتحاد و يكپارچگى. بهانه‌هاى اختلاف زياد است. گاهى در يك قضيه‌اى سليقه‌يك نفر، دو نفر با هم يكسان نيست؛ اين نبايد بهانه اختلاف بشود. گاهى در كسى يك گرايشى هست، در ديگرى نيست؛ اين نبايد مايه اختلاف بشود. آرا، نظرات، همه محترمند. اختلاف در درون، منازعه در درون، موجب فشل مي‌شود.» مگر امام راحل نفرمودند: «البته ما نمی‌توانیم از نفسانیت خودمان به طور مطلق جلوگیری کنیم، ما همچو قدرتی نداریم اما قدرت این را داریم که جلوی خودمان را بگیریم که
اظهار نکنیم. قدرت نداریم اگر با یک کسی واقعا مخالفیم، مخالفت را در قلبمان هم نداشته باشیم اما قدرت این را داریم که در مقام عمل اظهار نکنیم». (صحیفه نور، جلد 20، ص 72 )
اظهارات سیاسی اين استاد بزرگوار که روزی خبر حمایت خود از کاندیداتوری «ابوترابی» را شیطنت رسانه‌ای می‌داند و روزی هم خبر حمایت خود از «ائتلاف سه‌گانه» را تکذیب می‌کند و بعد هم می‌گوید این جمله که گفته‌اند: «جلیلی به نفع قالیباف کنار بکشد» را در جلسه‌ای خصوصی بیان کرده‌اند و در نهایت در ستاد «سعید جلیلی» فعال می‌شود و جلیلی را در روز رای‌گیری همراهی می‌کند، واقعا قابل تامل است! معنای سخن ايشان که گفته است «ائتلاف فایده‌ای نداشت» این است که اگر ائتلاف هم می‌کردیم روحانی رای می‌آورد. این یعنی تحلیل عددی!