آرمن ساروخانیان: ماراتن صعود به جام‌جهانی 2014 به کیلومتر پایانی رسیده و تیم ملی تا برزیل تنها یک امتیاز فاصله دارد. وقتی گروه‌بندی مرحله نهایی مشخص شد همه امیدوار شدند که تیم ملی خیلی زود کار را تمام کند ولی مثل 4 سال قبل سرنوشت صعود به بازی آخر در خاک کره‌جنوبی کشیده شد. این بار اما برخلاف دوره قبلی که تیم ملی باید کره را در خاک این کشور شکست می‌داد، حتی با یک تساوی هم به احتمال 99 درصد صعود می‌کند (تیم ملی تنها در صورتی با تساوی نمی‌تواند صعود کند که ازبکستان در بازی همزمان، قطر را با اختلاف 4 گل یا بیشتر شکست بدهد). کی‌روش به عنوان مشهورترین مربی شاغل در آسیا، در بازی‌های قبلی 2 شکست غیرمنتظره مقابل لبنان و ازبکستان داشت که وضعیت صعود را پیچیده کرد ولی با وجود این عملکرد متوسط، نگاهی به سابقه مربی پرتغالی نشان می‌دهد که او بهتر از هر مربی دیگری می‌تواند در کره به نتیجه دلخواه برسد. بازی سه‌شنبه در اولسان را می‌توان بازی کی‌روش دانست؛ مردی که بزرگ‌ترین ویژگی فنی‌اش کنترل بازی حریف است و این همان روشی است که تیم ملی در برابر کره به آن نیاز دارد. نقطه درخشان کارنامه کی‌روش، دورانی است که او در منچستریونایتد و به عنوان دستیار فرگوسن سپری کرد. او به عنوان تئوریسین نیمکت یونایتد، مسؤول طراحی تاکتیک تیم بود و شاهکار او در این سال‌ها به نیمه نهایی لیگ قهرمانان در سال 2008 بازمی‌گردد که منچستر توانست با مهار خط حمله بارسا به فینال برسد و در نهایت قهرمان شود. در آن سال، بازی رفت 2 تیم در نوکمپ بارسلونا بدون گل به پایان رسید و منچستریونایتد در بازی برگشت با تک‌گل اسکولز توانست حریفش را شکست دهد. برنامه منچستریونایتد در آن فصل لیگ قهرمانان بویژه در 2 بازی رفت و برگشت برابر بارسا بر اساس سپردن مالکیت توپ به حریف و ضربه زدن در ضدحملات طراحی شده بود. منچستری‌ها در آن فصل با آرایش 3-3-4 بازی می‌کردند که خط حمله این تیم شامل رونالدو، رونی و ته‌بس، 3 مهاجم سریع و تکنیکی بود. این 3 مهاجم دائما پستشان را با یکدیگر تغییر می‌دادند و همین روش مهار آنها را برای مدافعان حریف تقریبا غیرممکن می‌کرد. یونایتدی‌ها هنگام تصاحب توپ حریف با عقب‌نشینی در زمین خودی تمام فضاها را می‌بستند و منتظر ربودن توپ بودند تا با ضدحمله‌ای سریع کار را تمام کنند. این روش در بازی با بارسا هم با دقت تمام پیاده شد که نتیجه آن مهار خطرناک‌ترین خط حمله اروپا برای 180 دقیقه بود. بازیکنان وقت یونایتد به‌خوبی به خاطر دارند که کی‌روش در تمرینات پیش از بازی با بارسا از آنها می‌خواست با توجه به جایگیری بازیکنان حریف در مکان مشخصی بایستند و به قدری این کار را تکرار کرد كه بازیکنان در شروع بازی دقیقا می‌دانستند باید چه فضایی را اشغال کنند. کی‌روش در تیم ملی هم از آرایش 3-3-4 استفاده می‌کند و در بعضی بازی‌های مهم سعی کرده روش مورد علاقه‌اش را پیاده کند، از جمله بازی رفت با کره‌جنوبی در ورزشگاه آزادی که ایران با وجود 10 نفره شدن توانست تمام فضاها را ببندد و حریف آماده‌اش را شکست دهد. كره‌ای‌ها در جریان بازی به ندرت توانستند دروازه تیم ملی را تهدید کنند و فقط روی ضربات ایستگاهی و توپ‌های بلند خطرساز شدند. در این مدت کی‌روش با اضافه کردن امیرحسین صادقی و هاشم بیگ‌زاده به خط دفاع و بالا بردن میانگین قد مدافعان، تلاش کرده ضعف خط دفاعی روی توپ‌های بلند را به حداقل برساند. البته خط دفاع تیم ملی با دریافت 2 گل در 7 بازی آمار فوق‌العاده‌ای دارد که این را هم باید به حساب نظم تاکتیکی مربی پرتغالی نوشت. با کی‌روش می‌توانیم خوشبین باشیم که تیم ملی در اولسان غافلگیر نخواهد شد و می‌تواند با کنترل حملات کره به یک امتیازی که نیاز دارد برسد.