یادداشت

وقتی او پشت ضربه ایستگاهی می‌ایستد آخرين هورا براي الكس الکس دل‌پیرو می‌تواند نشان دهد که تا چه اندازه در زدن ضربات ایستگاهی تبحر دارد و برای این کار از هوش و ذکاوت بی‌نظیری برخوردار است. پدر او‌، «جینو»، ماشینش را کنار باغی در نزدیکی خانه‌اش پارک می‌کند و چراغ‌های جلوی اتومبیل را روشن می‌گذارد تا پسرک (الکس) به تمریناتش در تاریکی شب ادامه دهد. او توپ را به نقطه‌ای مشخص هدایت می‌کند، تمریناتش را بدون حتی کوچک‌ترین احساس خستگی ادامه می‌دهد و هیچ چیز نمی‌تواند او را مایوس کند. دقت کنید! او نه مایوس می‌شود نه خسته. حالا از آن زمان‌ها نزدیک به 30 سال می‌گذرد و الکس تبدیل به اعجوبه‌ای شده که تقریبا ضربات ایستگاهی‌اش بدون مهار است. شاید رنسانس واژه مناسبی نباشد تا بخواهیم درباره او به کار ببریم. او هیچ‌گاه فوتبالش در نوسان نبوده که بتوانیم این مرحله را برایش تولدی دوباره خطاب کنیم، حتی زمانی که بانوی پیر به سری B نیز سقوط کرد، او ایستاد تا باشگاه محبوبش را از بحران نجات دهد و حتی می‌توانست به جای این کار، حرفه‌اش را در باشگاه دیگری دنبال کند، اما این کار را نکرد و در جمع بیانکونری‌ها ماندگار شد تا همچنان سمبل باشگاه باقی بماند. یوونتوس از آن زمان بحرانی تا به امروز مدیون توانایی‌های او است. برای اثبات این قضیه به تابستان 2006 برگردیم، هنگامی که الکس با پیراهن آتزوری فاتح جام‌جهانی شد و چندماه قبل از آن نیز همراه با یووه فتح بیست و نهمین اسکودتو را جشن گرفته بود، اما این شیرینی زیاد به کام‌شان خوش نیامد و در اثر داستان دراماتیک کالچوپولی خیلی زود واقعیت تبدیل به کابوس شد؛ یووه مجبور می‌شود به خاطر رای دادگاه خانواده سری A را ترک کند و به سری B تبعید شود، همین اتفاق کافی است تا ستاره‌های رنگ و وارنگ بیانکونری را وادار به مهاجرت کند. کاناوارو، ابراهیموویچ و پاتریک ویرا، همگی خیلی راحت باشگاه را ترک می‌کنند تا سرنوشتشان به پای یووه نسوزد. اما تنها کسی که پایش در فساد فوتبال ایتالیا گرفتار نیست و بی‌هیچ منتی در کنار تیم باقی می‌ماند، «پرنس، دل‌پیرو» است و امروز او به مرز سی‌و چهار سالگی رسیده ولی هنوز همان خصلت و خلق و خوی والایش را حفظ کرده، طوری که حتی هیچ اعتراضی به عدم دعوتش از سوی مارچلو لیپی نمی‌کند. مربی «مونقره‌ای» ایتالیا او را نادیده می‌گیرد، حتی یادش هم رفته که پسرک شماره هفت ایتالیا در مرحله نیمه‌نهایی جام‌جهانی، مهم‌ترین گل تاریخ تیم مارچلو را به ثمر می‌رساند و این موضوع یعنی عدم قدردانی از برلیان یوونتوس. اما بازهم هیچ واکنشی منفی از سوی الکس رخ نمی‌دهد، حتی در کشمکش‌های چندماه قبلش با رانیری و پرتاب کردن کاپشن ورزشی‌اش بعد از تعویض، همه چیز دوباره به شرایط عادی برمی‌گردد. الکس با درایت خاص، بعد از این ماجرا با لبخندی به همگان می‌گوید: «تنها دلیل این کار، اشتباهی بود که از سوی تدارکات تیم صورت گرفته بود!» رانیری به خوبی می‌داند که کاپیتان، عصای دستش به حساب می‌آید و نمی‌تواند این حقیقت را کتمان کند. یا چرا باید راهمان را دور کنیم. همین فصل پیش، دل‌پیرو در صدر گلزنان سری A قرار گرفت و گل‌های فوق‌العاده‌اش سبب شد تا یووه در مکان سوم قرار بگیرد. این فصل نیز همین جریانات ادامه دارد و هوش بالای او در زدن ضربات ایستگاهی، بارها رانیری را نجات داده، نمونه بارز آن در نوامبر گذشته رخ داد؛ ورزشگاه برنابئو شاهد این بود که چطور الکس توانست آبروی یوونتوس را در لیگ قهرمانان بخرد و در این طرف سال جدید نیز، شش ضربه ایستگاهی‌اش تبدیل به گل شده و پای هنرمند الکس حالا به عنوان اسلحه رانیری به حساب می‌آید؛ اسلحه‌ای که می‌تواند مرد کودن را در بازی برابر چلسی یاری دهد و تنها کافی است تا در روز چهارشنبه الکس پشت ضربه ایستگاهی قرار بگیرد! وقتی از رانیری در رابطه با مشکلات چلسی سوال می‌کنند با لبخندی می‌گوید: «خب، این مساله به وضوح مشخص است که با داشتن بازیکنانی مانند دل‌پیرو و نواختن ضربات ایستگاهی‌اش چلسی با دردسر مواجه می‌شود، به دلیل اینکه او در حال حاضر به عنوان یکی از بهترین‌های اروپا به حساب می‌آید و دیدار با چلسی برای ما اهمیت بسزایی دارد و به دلیل اینکه بازیکنان زیادی را به خاطر مصدومیت در اختیار نداریم و مجبوریم که به آنها استراحت دهیم تا شاید برای آن دیدار آماده شوند». سه‌شنبه6 اسفند ماه لیگ قهرمانان اروپا، یک‌هشتم نهایی - دور رفت آرسنال – رم 23:15 اتلتیکو مادرید – پورتو 23:15 اینتر – منچستریونایتد 23:15 لیون – بارسلونا 23:15 جام حذفی انگلیس، یک هشتم - مسابقات تکراری میدلزبورو – وستهام 23:30 فولام – سوآنسی 23:30