ن و القلم
قسمت پنجم: قدر مسلم، مساله عدم شناخت چهره‌های ادبی در جامعه تبعاتی از نوع برخوردهای پیش گفته دارد و این نیز امری کاملا بدیهی و محرز است، چون در جامعه‌ای که حتی بیشتر مسؤولان منصوب شده فرهنگی‌اش هم کوچک‌ترین آشنایی و شناخت معقولی از چند‌وچون کار اهل قلم و دیگر هنرمندان دم و دستگاهشان ندارند و نمی‌دانند آنان چه می‌کنند و چه نمی‌کنند و اصلا جایگاه هنری‌شان در سطح جامعه کجاست و تا حد غم‌انگیزی از این معیارها بی‌خبرند از دیگران چه توقعی می‌توان داشت؟ عدم شناخت بیشتر مسؤولان تا آنجاست که حتی اگر یکی ازشان بخواهد نام و نشان یا چند اثر شاخص هنرمندان ابواب جمعی‌شان را هم، همین طور سرانگشتی نام ببرند در می‌مانند! اینان از آنجا که از بیخ و بن با حیطه انتصابی‌شان بیگانه‌اند فی‌الواقع آنقدر در داد و گیر مسائل حاشیه‌ای و دست و پا گیر جانبی و نیز رتق و فتق استخدام این و آن آشنا و ناآشنا در سازمان عریض و طویلشان هستند که حتی دم دست‌ترین شناخت را هم از هنرمندان صاحب‌نام سازمانشان ندارند چه برسد به هنرمندانی که تازه می‌خواهند در عرصه تخصصی‌شان صاحب‌نامی شوند! حال و با این احوال تاسفبار، آیا واقعا دیگر می‌شود مثلا از آن کارمند انتظامات انتظار داشت که بخواهد حرمت اهل قلم را نگاه داشته و با اوطور محترمانه‌ای رفتار کند یا نکند؟ اما ابعاد منفی و انفعالی چنین برخوردهایی متاسفانه گسترده‌تر از آن است که بخواهیم آنها را صرفا محدود به سازمان‌های فرهنگی بدانیم. برای درک بهتر این معضل ریشه‌دار کافی است بخواهیم بدانیم شناخت جامعه از اهل قلم و چهره‌های مطرح ادبی نسبت به دیگر هنرمندان تا چه اندازه است؟ و آیا حتی اگر مثلا بخواهیم در یک قیاس نابرابر ارزش کار یک نویسنده ششدانگ را با کار یک هنرپیشه دست چهارم برابر بدانیم آیا جایگاه اجتماعی آنان هم با هم برابرست؟ و آیا امروزه روز اشتهار و میزان شناخت جامعه از یک چهره شاخص ادبی که عمری سر به دفتر و دل به قلم سپرده بیشتر است یا مثلا فلان بازیگر سینما یا فلان سیاهي لشکر سریال‌های نیم بند تلویزیونی؟ آیا اینان چه از نظر حرمت اجتماعی و چه از نظر وضع مادی با هم برابرند و کارشان باتناسبی معقول ارزشگذاری شده است؟ آیا جامعه برای یک اهل قلم همان ارزش و احترامی را قائل است که مثلا برای فلان ورزشکار و فلان بازیکن فوتبال؟ حرمت اجتماعی و جایگاه واقعی هر کدام از اینان کجاست؟ و اگر قرار به قیاس مادی باشد آیا می‌توان دستمزد یک مرد یا زن بازیگر یا یک فوتبالیست را با کار طاقت‌فرسای یک نویسنده متبحر و صاحب‌نام اصلا مورد قیاس قرار داد؟ رسانه‌های گروهی، اعم از تلویزیون و مطبوعات که یکی از تاثیرگذارترین معرفان چهره‌های شاخص این دو گروه‌اند در راه شناسایی آنان به جامعه چگونه عمل کرده‌اند؟ چندی قبل دریک برنامه تلویزیونی که به مناسبتی از دست اتفاق چند چهره مطرح ادبی و هنرمندان چند رشته دیگر و تعدادی از بازیگران یک سریال نیم بند تلویزیونی با خانواده‌هاشان گردآمده بودند اتفاق جالبی افتاد که به خوبی روشنگر وضع جامعه امروز ما نسبت به این موضوع است. مجری برنامه که با شور و شوق بسیار و ادعای شناخت از تمام حوزه‌های ادبی- فرهنگی داد سخن می‌داد و هر بار به سراغ چهره‌ای می‌رفت در طول تمام برنامه یک ساعته به سراغ تمام بازیگران آن سریال رفت و همه را معرفی کرد ولی دریغ از معرفی یک اهل قلم چرا که برخلاف ادعایش هیچ شناختی از آنان نداشت و سرآخر هم با دیدن یکی از این سیاهی لشکرها و به اصطلاح کتک خور فیلم‌ها گل از گلش شکفت و با شور و شوقی به وصفش پرداخت که حتی آن بنده خدا هم خودش هاج و واج با دهان باز حیران مانده بود؛ گويي الساعه در مقابل بازیگر نامداری از سینمای جهان ایستاده که تازه جایزه اسکار گرفته است!
کم‌کاری
کلیه سمت چپ به کلیه سمت راست گفت: «من بیشتر از تو کار می‌کنم». کلیه سمت راست گفت: «من، بیشتر از تو کار می‌کنم». چندماه بعد هر دو به علت کم‌کاری اخراج شدند.
سیامک احمدی (دل‌نمک)
نمایشگاه مجازی عکس
در پایگاه اینترنتی حوزه هنری
به مناسبت ایام سوگواری 28 صفر، نمایشگاه مجازی عکس در پایگاه اینترنتی حوزه هنری استان تهران دایر می‌شود.این نمایشگاه در بردارنده بیش از 40 اثر عکاسی از آداب و رسوم عزاداری و سوگواری در نقاط مختلف ایران است که از میان آثاری از سیداحسان باقری، مریم جلالی و عبدالحمید قره‌داغی آماده شده است. این نمایشگاه مجازی به مدت یک هفته دایر است و علاقه‌مندان برای مشاهده این آثار می‌توانند به پایگاه اینترنتی حوزه هنری استان تهران به نشانی www.artehran.ir مراجعه کنند.
نمايش آثار مستند با موضوع
پيامبر اعظم(ص) در «سينما حقيقت»
فيلم‌هاي مستند با موضوع پيامبر اعظم (ص) در سالن سينما حقيقت مركز گسترش سينماي مستند و تجربي اكران مي‌شود. فيلم‌هاي مستند غريب‌تر از بهشت (روح‌الله مولوي)، پيامبر ديگر (سيداحمد ميراحسان) و غدير مي‌نگريست سپيده‌دمان را (وحيد جليلوند) از جمله آثار برگزيده‌اي هستند كه عصرامروز (دوشنبه 5 اسفندماه 1387) در سالن سينما حقيقت اين «مركز» روي پرده خواهند رفت. یادداشت
ن و القلم
قسمت پنجم: قدر مسلم، مساله عدم شناخت چهره‌های ادبی در جامعه تبعاتی از نوع برخوردهای پیش گفته دارد و این نیز امری کاملا بدیهی و محرز است، چون در جامعه‌ای که حتی بیشتر مسؤولان منصوب شده فرهنگی‌اش هم کوچک‌ترین آشنایی و شناخت معقولی از چند‌وچون کار اهل قلم و دیگر هنرمندان دم و دستگاهشان ندارند و نمی‌دانند آنان چه می‌کنند و چه نمی‌کنند و اصلا جایگاه هنری‌شان در سطح جامعه کجاست و تا حد غم‌انگیزی از این معیارها بی‌خبرند از دیگران چه توقعی می‌توان داشت؟ عدم شناخت بیشتر مسؤولان تا آنجاست که حتی اگر یکی ازشان بخواهد نام و نشان یا چند اثر شاخص هنرمندان ابواب جمعی‌شان را هم، همین طور سرانگشتی نام ببرند در می‌مانند! اینان از آنجا که از بیخ و بن با حیطه انتصابی‌شان بیگانه‌اند فی‌الواقع آنقدر در داد و گیر مسائل حاشیه‌ای و دست و پا گیر جانبی و نیز رتق و فتق استخدام این و آن آشنا و ناآشنا در سازمان عریض و طویلشان هستند که حتی دم دست‌ترین شناخت را هم از هنرمندان صاحب‌نام سازمانشان ندارند چه برسد به هنرمندانی که تازه می‌خواهند در عرصه تخصصی‌شان صاحب‌نامی شوند! حال و با این احوال تاسفبار، آیا واقعا دیگر می‌شود مثلا از آن کارمند انتظامات انتظار داشت که بخواهد حرمت اهل قلم را نگاه داشته و با اوطور محترمانه‌ای رفتار کند یا نکند؟ اما ابعاد منفی و انفعالی چنین برخوردهایی متاسفانه گسترده‌تر از آن است که بخواهیم آنها را صرفا محدود به سازمان‌های فرهنگی بدانیم. برای درک بهتر این معضل ریشه‌دار کافی است بخواهیم بدانیم شناخت جامعه از اهل قلم و چهره‌های مطرح ادبی نسبت به دیگر هنرمندان تا چه اندازه است؟ و آیا حتی اگر مثلا بخواهیم در یک قیاس نابرابر ارزش کار یک نویسنده ششدانگ را با کار یک هنرپیشه دست چهارم برابر بدانیم آیا جایگاه اجتماعی آنان هم با هم برابرست؟ و آیا امروزه روز اشتهار و میزان شناخت جامعه از یک چهره شاخص ادبی که عمری سر به دفتر و دل به قلم سپرده بیشتر است یا مثلا فلان بازیگر سینما یا فلان سیاهي لشکر سریال‌های نیم بند تلویزیونی؟ آیا اینان چه از نظر حرمت اجتماعی و چه از نظر وضع مادی با هم برابرند و کارشان باتناسبی معقول ارزشگذاری شده است؟ آیا جامعه برای یک اهل قلم همان ارزش و احترامی را قائل است که مثلا برای فلان ورزشکار و فلان بازیکن فوتبال؟ حرمت اجتماعی و جایگاه واقعی هر کدام از اینان کجاست؟ و اگر قرار به قیاس مادی باشد آیا می‌توان دستمزد یک مرد یا زن بازیگر یا یک فوتبالیست را با کار طاقت‌فرسای یک نویسنده متبحر و صاحب‌نام اصلا مورد قیاس قرار داد؟ رسانه‌های گروهی، اعم از تلویزیون و مطبوعات که یکی از تاثیرگذارترین معرفان چهره‌های شاخص این دو گروه‌اند در راه شناسایی آنان به جامعه چگونه عمل کرده‌اند؟ چندی قبل دریک برنامه تلویزیونی که به مناسبتی از دست اتفاق چند چهره مطرح ادبی و هنرمندان چند رشته دیگر و تعدادی از بازیگران یک سریال نیم بند تلویزیونی با خانواده‌هاشان گردآمده بودند اتفاق جالبی افتاد که به خوبی روشنگر وضع جامعه امروز ما نسبت به این موضوع است. مجری برنامه که با شور و شوق بسیار و ادعای شناخت از تمام حوزه‌های ادبی- فرهنگی داد سخن می‌داد و هر بار به سراغ چهره‌ای می‌رفت در طول تمام برنامه یک ساعته به سراغ تمام بازیگران آن سریال رفت و همه را معرفی کرد ولی دریغ از معرفی یک اهل قلم چرا که برخلاف ادعایش هیچ شناختی از آنان نداشت و سرآخر هم با دیدن یکی از این سیاهی لشکرها و به اصطلاح کتک خور فیلم‌ها گل از گلش شکفت و با شور و شوقی به وصفش پرداخت که حتی آن بنده خدا هم خودش هاج و واج با دهان باز حیران مانده بود؛ گويي الساعه در مقابل بازیگر نامداری از سینمای جهان ایستاده که تازه جایزه اسکار گرفته است!
کم‌کاری
کلیه سمت چپ به کلیه سمت راست گفت: «من بیشتر از تو کار می‌کنم». کلیه سمت راست گفت: «من، بیشتر از تو کار می‌کنم». چندماه بعد هر دو به علت کم‌کاری اخراج شدند.
سیامک احمدی (دل‌نمک)
نمایشگاه مجازی عکس
در پایگاه اینترنتی حوزه هنری
به مناسبت ایام سوگواری 28 صفر، نمایشگاه مجازی عکس در پایگاه اینترنتی حوزه هنری استان تهران دایر می‌شود.این نمایشگاه در بردارنده بیش از 40 اثر عکاسی از آداب و رسوم عزاداری و سوگواری در نقاط مختلف ایران است که از میان آثاری از سیداحسان باقری، مریم جلالی و عبدالحمید قره‌داغی آماده شده است. این نمایشگاه مجازی به مدت یک هفته دایر است و علاقه‌مندان برای مشاهده این آثار می‌توانند به پایگاه اینترنتی حوزه هنری استان تهران به نشانی www.artehran.ir مراجعه کنند.
نمايش آثار مستند با موضوع
پيامبر اعظم(ص) در «سينما حقيقت»
فيلم‌هاي مستند با موضوع پيامبر اعظم (ص) در سالن سينما حقيقت مركز گسترش سينماي مستند و تجربي اكران مي‌شود. فيلم‌هاي مستند غريب‌تر از بهشت (روح‌الله مولوي)، پيامبر ديگر (سيداحمد ميراحسان) و غدير مي‌نگريست سپيده‌دمان را (وحيد جليلوند) از جمله آثار برگزيده‌اي هستند كه عصرامروز (دوشنبه 5 اسفندماه 1387) در سالن سينما حقيقت اين «مركز» روي پرده خواهند رفت. ارسال نظر
پربیننده