مهدی طاهرخانی 1- اشكال كار از همين جا شروع ميشود. آنهايي براي فوتبال تصميم ميگيرند كه مبناي تغييراتشان بيشتر حول 2 محور است؛ يا ميخواهند به نزديكانشان پستي را ببخشند يا قرار است سر يك نفر را بهخاطر صرفا لجبازي گوش تا گوش ببرند. تاريخ معاصر آمد و شدهاي فوتبالي ما تقريبا روي اين دو محور بنا شده است. روزي كه محمد رويانيان به صورت غافلگيركننده مديرعامل پرسپوليس شد، قانون نخست دربارهاش صدق كرد و حالا بدرقهاش ميكنند بنا به حكم دوم. چه چيزي جز لجبازي در ميان است. دولتي كه روزهاي آخر را پشتسر ميگذارد و ميداند در دولت پيشرو تقريبا اكثر مديران بالادستي جاي خود را به نيروهاي جديد ميدهند چرا بايد ناگهان سراغ فردي برود كه هيچ دليلي براي اخراجش دستكم در اين موقعيت، وجود ندارد؟ كارنامه محمد رويانيان كاملا شفاف است. او در مدتي كه بر مسند كار نشست هيچ جامي را به دست نياورد و از اين حيث ميتوان لقب ناكامترين مديرعامل تاريخ پرسپوليس را (نسبت به مدت زماني كه حضور داشت) به او داد. اما اين همه واقعيت نيست. محمد رويانيان بيش از اينكه يك مدير نظامي باشد، بوي كارتلهاي اقتصادي را ميدهد. شايد اگر به عقب برگرديم او پس از پايان جنگ، عوض توپ و تفنگ سراغ چرتكهبازي ميرفت. دوره مديريت رويانيان در جمع قرمزها تنها دورهاي بود كه هرگز صحبتي از بيپولي نشد. او از كجا آورد و چگونه خرج كرد يك بحث ديگر است كه شايد لازم باشد در وقت مناسب به آن بپردازيم اما صورت مساله نشان ميدهد كه او ولو در ظاهر بلد است چگونه پول را وارد ساز و كار تيمش كند. محمد قاضي با پورشهاي وارد تمرين تيم جديدش شد كه در آن تيم هنوز «بيپولي» نمايش يك «سينماهايش» است. ستاره استقلال بهخاطر پول تقريبا با مديرعامل گلاويز ميشود و كار به صدور بيانيه «تو هيچي نيستي» ميكشد اما بازيكن سابق پرسپوليس كه يا مصدوم بود يا سكونشين، با پورشه ميرود در تمرين اين تيم. نكته جالبتر اينكه روز دوم تمرين فريادش بالا ميرود كه چرا چك من پاس نشد. پرسپوليس با رويانيان هرگز به افتخاري نرسيد اما حل شدن مشكلات مالي ولو به صورت روزمره براي خودش در جايگاهي فاخر قرار دارد. كارنامه مديران عامل را با جام وزن نميكنند. نگاه ميكنند او چه كرد، چه كساني را آورد، چه بودجهاي را گرفت و چه هزينهاي را انجام داد.
2- وقتي خبر بركناري محمد رويانيان از پيكره مديريتي پرسپوليس رسانهاي شد هيچ يك از اعضاي وزارت ورزش اين خبر را تایيد نكردند. دليل اين سكوت چه ميتوانست باشد؟ آيا اين وزارتخانه كه نماينده دولت در ورزش است مخالف اين جدايي بود؟ قطعا پاسخ منفي است چون فداحسين مالكي، رئيس هيات مديره پرسپوليس با تایيد خبر رفتن رويانيان، خيال همه را از جهت واقعي بودن خبر راحت كرد. وقت رفتن رئيس ستاد سوخت فرا رسيده اما چرا و مهمتر از آن چه كسي قرار است جانشين او باشد؟ درباره علت رفتن ميشود رد پاي یک هلدینگ را مشاهده كرد. پس از اينكه مديرعامل پرسپوليس اعلام كرد اين باشگاه صاحب هواپيماي خصوصي شده و از سوي ديگر ميخواهد تلويزيون راهاندازي كند، مشکلات آغاز شد. گويا اين تعاملات «بدون هماهنگي» صورت پذيرفته بود و مردان تصميمگير علاقهاي نداشتند نام پرسپوليس در كنار اين هلدينگ خاص قرار بگيرد. از اين رو در صبح روز عيد نيمه شعبان ناگهان خبر بركناري رويانيان مخابره شد اما از آنجايي كه مديرعامل پرسپوليس در ايران حضور نداشت و دولت نميخواست اين بركناري خاطره خروج منوچهر متكي را در اذهان تداعي كند از تایيد خبر امتناع كرد اما كدهايي كه اعضاي هيات مديره به اصحاب رسانه دادند به خودي خود كافي بود تا رويانيان را ديگر جدا از پرسپوليس بدانيم. وزارت ورزش حتي گام بعدي را هم رفته است. آنها محمد جعفر كامبوزيا را به عنوان مديرعامل جديد انتخاب كردهاند و قرار است بزودي اين مدير كاملا غريبه با فوتبال به فضايي بيايد كه براي او تازگي دارد. اگرچه علي دايي از مردان تصميمگير خواسته است با توجه به پايان عمر دولت دهم، چنين تصميماتي را به دولت جديد واگذار كنند اما بعيد به نظر ميرسد مرغ افرادي كه اين تصميم را گرفتهاند صاحب 2 پا شود. كامبوزيا قطعا به جاي رويانيان ميآيد ولو اين تصميم عجيب و تلافيجويانه يكماه بعد توسط دولت يازدهم وتو شود.
3-زبانها حالا باز ميشود. يكي مثل محمود خردبين صريحا ميگويد چرا من يا فلانی نبايد مديرعامل پرسپوليس شويم. سوال از خردبين اين است؛ شما يا هر فرد فوتبالي ديگر تا چه حد ميتواند گره اقتصادي باشگاه را باز كند؟ روزي كه رويانيان به پرسپوليس آمد دولت مرتكب يك اشتباه شد چون «سردار سوخت» از دنياي ديگري به اينجا آمده بود و نميدانست در آستانه آغاز ليگ نبايد مربي خارجي براي تيمش بياورد اما حالا با بركناري او دولت مرتكب چند اشتباه متوالي ميشود. كامبوزيا و خردبين هيچ فرقي با هم ندارند؛ آنها همه بايد براي تامين بودجه باشگاه دست گدايي به سمت وزارت ورزش دراز كنند و ثمره اين مديريت ميشود يكي مثل فتحاللهزاده كه كارش به چك و چككاري كشيد. اشكال كار از همين جا شروع ميشود؛ ما قرباني دوستيهاي نزديك هستيم، ما قرباني لجبازيهاي تكراري هستيم.
محمد رویانیان و علی دایی که به منظور مذاکره و امضای تفاهمنامه با باشگاه روبین کازان عازم روسیه شده بودند پنجشنبه شب وارد فرودگاه امام خمینی تهران شدند. اتفاقات اخیر مدیریتی در باشگاه پرسپولیس موجب شد تا تعدادی از هواداران و رسانهها در فرودگاه امام خمینی حضور یابند. مدیرعامل باشگاه نیز برای جلوگیری از حواشی با پیگیری امیر جیرودی، رئیس دفتر مدیرعامل و همکاری ماموران حراست و نیروی انتظامی از خروجی دیگری فرودگاه امام را ترک کرد. بدینترتیب رویانیان و دایی که به هنگام سفر به روسیه از بخش تشریفات دولتی عازم سفر شده بودند، به هنگام بازگشت 2 مسیر جداگانه را در پیش گرفتند. رویانیان در این باره گفت: وظیفه خود میدانم از هواداران و رسانهها که در ساعت پایانی شب به فرودگاه آمده بودند، عذرخواهی کنم. واقعا شرمنده آنها هستم که به خاطر مصلحت پرسپولیس و آینده این باشگاه مردمی ترجیح دادم به منظور جلوگیری از حواشی طوری فرودگاه را ترک کنم که با هواداران و رسانهها مواجه نشوم. این گلها و پلاکاردهایی که هواداران به فرودگاه آورده بودند، تقدیم به خودشان، من شرمنده آنها هستم که نتوانستم دلشان را با قهرمانی در جام حذفی شاد کنم. رویانیان تصریح کرد: بنده خودم را سرباز مقام معظم رهبری و نظام جمهوری اسلامی ایران میدانم و تابع انضباط اجتماعی بوده و معتقدم همهچیز باید در آرامش و به دور از هیاهو انجام شود. نظرات مردم در خبرگزاری، مطبوعات و فضای مجازی را مطالعه کرده یا به اطلاع بنده رساندهاند. از هواداران سپاسگزارم و خود را کارگر آنها میدانم. این باشگاه بزرگ و مردمی هرگز قائم به فرد نبوده و نخواهد بود. هواداران مطمئن باشند با توکل به خدا و دعاهای آنها پرسپولیس سر و سامان میگیرد و آرامش به باشگاه بازمیگردد.