رونقکاری کشاورزان و روستا نشینان که به سراشیبی افتاد، دیگردلیلی برای ماندن نبود. آنها که زمینی نداشتند زادگاهها را به امان خدا رها کردند و به سمت شهرها سرازیر شدند. قصه مهاجرت هنوز به سرانجام نرسیده بود که ناامیدی بر وجودشان چیره شد. ازهر راهی که وارد میشدند، به سد محکم هزینههای بالای زندگی برخورد میکردند و پتک ناتوانیها بیشتر برسرشان وارد میآمد. همین امر باعث شد تا روز به روز گوشه نشینی و سکونت در کانونهایی که هیچ شباهتی به محلهای مناسب برای زندگی نداشتند افزایش پیدا کرد و به جایی رسید که چند روز پیش مدیرکل ستاد ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی اعلام کرد:درحال حاضر بیش از
هفت میلیون و 500 هزار نفر در سکونتگاههای غیررسمی ساکن هستند.
مجید روستا، در نخستین کارگاه آموزشی توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی کشور تعداد ساکنان سکونتگاههای غیررسمی را 30درصد جمعیت شهری کشور دانست وگفت: با گسترش زندگی شهری و مهاجرت روستاییان و ساکنان شهری
کم برخوردار به شهرهای بزرگ، زندگی حاشیه نشینی با
ساخت و سازهای غیراصولی روز به روز گسترش یافته است و اکنون بیش از هفت میلیون و 500 هزار نفر از جمعیت شهری کشور در این مناطق ساکن هستند.
به گفته او مناطق حاشیه نشین و سکونتگاههای غیررسمی 10 درصد مساحت شهری کشور را شامل میشود. به عقیده مدیرکل دبیرخانه ستاد ملی توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی، این مساله، بحرانی و غیرقابل حل و فصل نیست. روستا ابراز امیدواری کرد: عملیات ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی، با مشارکت 80 درصدی بانک جهانی و با اختصاص 230 میلیون دلار در پنج شهر زاهدان، بندرعباس، کرمانشاه، سنندج و تبریز در حال اجراست و سال 1399 نیز به اتمام میرسد.
او اضافه کرد: ستادهای ساماندهی مناطق حاشیهنشین، درحال حاضر در 30 استان کشور تشکیل شده است. رضا مسعودی فر، دانشجوی دکترای تشخیص جرم در مقالهای با عنوان تاثیر حاشیه نشینی بر وقوع جرم آورده است: زمانی که مسکن فاقد حداقل استانداردهای مورد پذیرش شهرسازان و جامعه شناسان و جرم شناسان باشد، آثارشومی بر ساکنان آن و بویژه بر کودکان و نوجوانان خواهد داشت. از جمله این آثار سوء، تحت تاثیر قراردادن حیات جنسی کودکان و نوجوانان است.
به عقیده او، کثرت جمعیت در محلاتی که از خانوادههای محقر و ناسالم تشکیل شده؛ میزان بزهکاری بیشتر از سایر محلات است. محمد آیینی، کارشناس مسائل بهسازی و نوسازی شهری نیز در این باره میگوید: بافتهای فرسوده و سکونتگاههای غیررسمی شهری به دلیل نداشتن مقاومت در برابر سوانح طبیعی بویژه زلزله و ناهنجاریهای فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی، مکانهای نامناسبی برای زندگی اقشار آسیبپذیر و متأثر از آسیبهای اجتماعی هستند.
آیینی اضافه میکند: بررسی کارشناسان نشان میدهد بیش از 90 درصد این سکونتگاهها، در محدوده رسمی شهرها واقع هستند و قریب به 20 درصد سطح شهرهای کشور و حدود 30 درصد جمعیت شهری کشور از این دو پدیده بشدت رنج میبرند. وی خاطر نشان کرد: پایین بودن درآمد سرانه، رشد ناکافی اقتصادی و توزیع نامطلوب درآمد و ثروت در چند دهه گذشته به عنوان دلایل اصلی درکنار کمتوجهی مدیران و برنامهریزان شهری در طراحی مناسب سیاستهای توسعه شهری و عدم توسعه و ارائه ناکافی خدمات شهری، زمینه ساز معضلات بزرگی در درون و حاشیه شهرهای کشور شده است. 7 میلیون نفر در حاشیه شهرها زندگی میکنند
رونقکاری کشاورزان و روستا نشینان که به سراشیبی افتاد، دیگردلیلی برای ماندن نبود. آنها که زمینی نداشتند زادگاهها را به امان خدا رها کردند و به سمت شهرها سرازیر شدند. قصه مهاجرت هنوز به سرانجام نرسیده بود که ناامیدی بر وجودشان چیره شد. ازهر راهی که وارد میشدند، به سد محکم هزینههای بالای زندگی برخورد میکردند و پتک ناتوانیها بیشتر برسرشان وارد میآمد. همین امر باعث شد تا روز به روز گوشه نشینی و سکونت در کانونهایی که هیچ شباهتی به محلهای مناسب برای زندگی نداشتند افزایش پیدا کرد و به جایی رسید که چند روز پیش مدیرکل ستاد ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی اعلام کرد:درحال حاضر بیش از
هفت میلیون و 500 هزار نفر در سکونتگاههای غیررسمی ساکن هستند.
مجید روستا، در نخستین کارگاه آموزشی توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی کشور تعداد ساکنان سکونتگاههای غیررسمی را 30درصد جمعیت شهری کشور دانست وگفت: با گسترش زندگی شهری و مهاجرت روستاییان و ساکنان شهری
کم برخوردار به شهرهای بزرگ، زندگی حاشیه نشینی با
ساخت و سازهای غیراصولی روز به روز گسترش یافته است و اکنون بیش از هفت میلیون و 500 هزار نفر از جمعیت شهری کشور در این مناطق ساکن هستند.
به گفته او مناطق حاشیه نشین و سکونتگاههای غیررسمی 10 درصد مساحت شهری کشور را شامل میشود. به عقیده مدیرکل دبیرخانه ستاد ملی توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی، این مساله، بحرانی و غیرقابل حل و فصل نیست. روستا ابراز امیدواری کرد: عملیات ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی، با مشارکت 80 درصدی بانک جهانی و با اختصاص 230 میلیون دلار در پنج شهر زاهدان، بندرعباس، کرمانشاه، سنندج و تبریز در حال اجراست و سال 1399 نیز به اتمام میرسد.
او اضافه کرد: ستادهای ساماندهی مناطق حاشیهنشین، درحال حاضر در 30 استان کشور تشکیل شده است. رضا مسعودی فر، دانشجوی دکترای تشخیص جرم در مقالهای با عنوان تاثیر حاشیه نشینی بر وقوع جرم آورده است: زمانی که مسکن فاقد حداقل استانداردهای مورد پذیرش شهرسازان و جامعه شناسان و جرم شناسان باشد، آثارشومی بر ساکنان آن و بویژه بر کودکان و نوجوانان خواهد داشت. از جمله این آثار سوء، تحت تاثیر قراردادن حیات جنسی کودکان و نوجوانان است.
به عقیده او، کثرت جمعیت در محلاتی که از خانوادههای محقر و ناسالم تشکیل شده؛ میزان بزهکاری بیشتر از سایر محلات است. محمد آیینی، کارشناس مسائل بهسازی و نوسازی شهری نیز در این باره میگوید: بافتهای فرسوده و سکونتگاههای غیررسمی شهری به دلیل نداشتن مقاومت در برابر سوانح طبیعی بویژه زلزله و ناهنجاریهای فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی، مکانهای نامناسبی برای زندگی اقشار آسیبپذیر و متأثر از آسیبهای اجتماعی هستند.
آیینی اضافه میکند: بررسی کارشناسان نشان میدهد بیش از 90 درصد این سکونتگاهها، در محدوده رسمی شهرها واقع هستند و قریب به 20 درصد سطح شهرهای کشور و حدود 30 درصد جمعیت شهری کشور از این دو پدیده بشدت رنج میبرند. وی خاطر نشان کرد: پایین بودن درآمد سرانه، رشد ناکافی اقتصادی و توزیع نامطلوب درآمد و ثروت در چند دهه گذشته به عنوان دلایل اصلی درکنار کمتوجهی مدیران و برنامهریزان شهری در طراحی مناسب سیاستهای توسعه شهری و عدم توسعه و ارائه ناکافی خدمات شهری، زمینه ساز معضلات بزرگی در درون و حاشیه شهرهای کشور شده است. ارسال نظر
پربیننده