شنبه‌شب، شب اشک و شور بود برای هنرمندانی که در اتاق‌های تاریک بدون نور هنری را خلق می‌کردند که با همه بی‌مهری‌ها همچنان زنده و پویاست و می‌نازد به استادانی که نفس می‌زنند در هوای هنری که آنچنان بدان ارج نمی‌گذارند. پیشکسوتان و جوانان حوزه دوبلاژ شامگاه
شنبه- 8 تیر‌ماه- در محل ساختمان بنیاد سینمایی فارابی دور هم جمع شدند تا از زحمات 4 تن از پیشکسوتان این عرصه تقدیر کنند. به گزارش ایسنا، در این مراسم پرویز بهرام، جلال مقامی، ناصر ممدوح، منوچهر اسماعیلی، هوشنگ لطیف‌پور، مهوش افشاری، اسفندیار مهرتاش، چنگیز جلیلوند، معصومه آقاجانی، صفا آقاجانی، زهره شکوفنده، جواد پزشکیان، سیامک اطلسی، حسین عرفانی، شهلا ناظریان، منوچهر والی‌زاده، اکبر منانی، اردشیر منظم و همچنین حامد بهداد حضور داشتند. مراسم با پخش کلیپی از اعضای انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم آغاز شد، همچنین اجرای برنامه برعهده علی همت مومیوند بود. در ادامه این مراسم کلیپی از کارهای ماندگار مثل «دایی‌‌جان ناپلئون» با صدای هوشنگ لطیف‌پور پخش شد که حضار دقایقی با آن همراه بودند و به یاد خاطرات گذشته افتادند.
با حماسه 24 خرداد به ایران آمدم
سپس هوشنگ لطیف‌پور، پیشکسوت عرصه دوبله که به سختی سخن می‌گفت روی سن آمد و گفت: سلام بر شما، یاد باد آن روزگاران یاد باد. من هم مثل شما روزی جوان بودم و شب و روزم را کار کردم؛ یادم هست که نخستین فیلمم 3 ماه و نیم طول کشید تا دوبله شود ولی این کار را ادامه دادم. وی که اشک در چشمانش جمع شده بود، اظهار کرد: در کار دوبله فقط پشتکار و علاقه و البته استعداد موثر است و باید بگویم این حرفه مشکل است و کار آسانی نیست. خیلی خوشحالم که امسال با حماسه 24 خرداد و همچنین برد والیبال ایران از ایتالیا به ایران آمدم. تشکر می‌کنم از بچه‌های والیبال که دل همه را شاد کردند. لطیف‌پور سپس از حضار به خاطر گرفتگی صدایش عذرخواهی کرد و گفت: متاسفانه نمی‌توانم خیلی سخن بگویم خیلی حسرتتان را می‌خورم.
اعتراض خاموش پرویز بهرام
پس از سخنان کوتاه لطیف‌پور، آشتیانی‌پور، حسین عرفانی، پرویز بهرام، بهرام زند و... روی سن آمدند تا از استادشان هوشنگ لطیف‌پور تقدیر کنند. پرویز بهرام، یکی دیگر از پیشکسوتان عرصه دوبله که در این مراسم حضور داشت، روی سن آمد و در حالی که عکسی قدیمی به دست داشت و به حضار نشان می‌داد، طی سخنان کوتاهی گفت: دوستان عزیز! من در سال 1324 و پس از آن با آقای لطیف‌پور کار دوبله را شروع کردم و با هم کار هنرپیشگی را انجام دادیم و همچنین در کنار هم، گروه هنر ملی را تشکیل دادیم. از آن دوره خاطرات بسیاری دارم و خیلی گشتم که بهترین خاطره را پیدا کنم تنها یک عکس گیرم آمد که به خود آقای لطیف‌پور هم نشان دادم. وی با لبخند تلخی گفت: دوبلاژ را در تلویزیون ملی ایران آقای لطیف‌پور و همکار عزیزم آقای مهرآسا و همچنین بنده پایه‌گذاری کردیم و حالا چه وضعی است نمی‌دانم! اکبر منانی، یکی دیگر از پیشکسوتان عرصه دوبله هم روی سن آمد و طی سخنان کوتاهی یک لوح سپاس به هوشنگ لطیف‌پور تقدیم کرد.
جلال مقامی: آه کشیدم
کلیپ پخش شده بعدی مربوط به جلال مقامی می‌شد که بخش‌هایی از فیلم‌های قدیمی همچون «جویندگان طلا»، «جانگوی آزاد شده»،
«شیر شاه» و... با صدای این هنرمند برای حضار پخش شد. سپس جلال مقامی روی سن آمد و ضمن تشکر از انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم خاطرنشان کرد: تشکر ویژه می‌کنم از همه آنهایی که ما را پس از مدت‌ها دور هم جمع کردند، برای من غنیمت است که در اینجا حضور داشته باشم و دوستانم را ببینم چرا‌که خیلی کم در استودیوها دیده می‌شوم و حالا به اینجا آمده‌ام و جز اینکه چهره‌ها را دیدم و آه کشیدم کاری نکردم.
حاصل دسترنج کسمایی و لطیف‌پور
آخرین کلیپ پخش‌شده، مربوط به منوچهر اسماعیلی بود که در این کلیپ بخش‌هایی از فیلم‌های قدیمی همچون «دزد عروسک‌ها»، «مادر» و... با صدای او پخش شد. سپس منوچهر اسماعیلی روی سن آمد و از وی تقدیر شد. وی در سخنان کوتاهی خاطرنشان کرد: امروز، روز باشکوهی است. به شما سلام می‌کنم، عرض ادب دارم و دستتان را می‌بوسم. از شما تشکر می‌کنم. درود بر شما که موجب احیای جان‌های بی‌جان امثال من حقیر شدید. افتخار می‌کنم که امروز در جمع شما هستم و از انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم تشکر می‌کنم. همچنین افتخار می‌کنم که خودم یکی از پایه‌گذاران این انجمن بودم. او گفت: جا دارد یادی از استاد گرانقدر، شادروان علی کسمایی داشته باشم و همچنین درود می‌فرستم به هوشنگ لطیف‌پور، استاد زنده‌ام و باید بگویم که بنده حاصل دسترنج این 2 گوهر بودم.