امروز پنجاه و دومین سالروز درگذشت «ارنست همینگوی»، نویسنده نامدار ادبیات جهان و خالق اثر ماندگار «پیرمرد و دریا» است. به گزارش ایسنا، ارنست میلر همینگوی، نویسنده و روزنامه‌نگار سرشناس آمریکایی و برنده جایزه‌های معتبر نوبل ادبیات و پولیتزر، روز 21 جولای ١٨٩٩ در ایلیونز آمریکا و از یک پدر فیزیکدان متولد شد. بعد از پایان دبیرستان، به دنبال تحصیلات عالیه نرفت و شغل نویسندگی‌اش را به‌عنوان یک خبرنگار تازه‌کار در نشریه «کانزاس‌سیتی استار» ادامه داد. با آغاز جنگ جهانی اول، سعی کرد به عضویت ارتش آمریکا درآید اما به‌علت ضعف بینایی، در ارتش صلیب سرخ پذیرفته شد. مشاهده نخستین کشته‌ها در جنگ، در او احساس ترس ایجاد کرد اما زمانی که یکی از همرزمانش چند خط از قسمت دوم کتاب «هنری چهارم» نوشته «شکسپیر» را برای او خواند، آرام گرفت. تاثیر این نوشته به‌حدی بود که در«زندگی کوتاه و شاد فرانسیس مکومبر» که از معروف‌ترین داستان‌های کوتاهش است، به آن اشاره کرده است.
با اینکه در جریان جنگ مجروح شد اما به خاطر کمک به یک سرباز ایتالیایی زخمی، از دولت ایتالیا نشان نقره شجاعت در جنگ دریافت کرد. همینگوی پس از انتقال به بیمارستانی در ایتالیا، به یکی از پرستاران آمریکایی بیمارستان علاقه‌مند می‌شود اما پرستار برخلاف قرارهایشان، به یک سرباز ایتالیایی علاقه‌مند می‌شود و همین ضربه روحی، مقدمه‌ای برای یکی از نخستین رمان‌های او با نام «وداع با اسلحه» می‌شود که در پایان داستان، همینگوی در یک انتقامجویی شخصی، شخصیت پرستار را می‌کشد.
نـخـستین کتاب همینگوی با نام «3 داستان و 10 شعر» در سال ١٣٢٣ در پاریس منتشر شد. نخستین اثر به چاپ‌رسیده او در آمریکا نیز در سال ١٩٢٥ و در قالب مجموعه داستان کوتاه «در دوران ما» بود. این کتاب از آن جهت برای او اهمیت داشت که استقبال جامعه ادبی از سبک نگارشی جملات کوتاه را دریافت.
بعد از ازدواج دوم با «پائولین پیفر» در سال ١٩٢٧، داستان معروف «آدمکش‌ها»ی او در مجموعه «مردان بدون زنان» منتشر شد. در جریان جنگ داخلی اسپانیا در سال ١٩٣٩، همینگوی رمان معروف «زنگ‌ها برای که به صدا درمیآیند» را در کوبا نوشت و در سال ١٩٤٠ آن را منتشر کرد. این کتاب، داستان وقایع حقیقی است که برای یک سرباز آمریکایی به نام «روبرت جردن» در جنگ با سربازان اسپانیایی
اتفاق می‌افتد.
بعد از پایان جنگ جهانی دوم، نگارش کتاب «باغ عدن» را آغاز کرد که البته هرگز نتوانست آن را تمام کند و در سال ١٩٨٦ بعد از مرگ او به چاپ رسید. یکی از سه‌گانه داستان‌های دریایی همینگوی با نام «پیرمرد و دریا» در سال ١٩٥٢ منتشر شد و با استقبال چشمگیری همراه بود طوری که جایزه ادبی پولیتزر را در سال ١٩٥٣ برای او به‌همراه آورد. یک سال بعد از آن، موفقیت همینگوی با دریافت نوبل ادبیات کامل شد.
در اواخر عمر به دلیل چند حادثه رانندگی، از جراحت و مصدومیت‌های زیادی در بدن خود رنج می‌برد و فشار خون بالا به همراه مشکلات کلیه نیز او را آزار می‌داد. ابتلا به افسردگی موجب شد در سال ١٩٦١ اقدام به خودکشی کند اما موفق نشد. بعد از 3 هفته روان‌درمانی، سرانجام روز دوم جولای ١٩٦١ در خانه‌اش در آیداهو به زندگی‌اش پایان داد.
سال گذشته یکی از دوستان نزدیک این نویسنده مدعی شد اعمال فشارهای روانی از سوی یکی از اعضای FBI موجب شد همینگوی در زمانی که همسرش خواب بود، در خانه خود به زندگی‌اش پایان دهد. برخی معتقدند چون همینگوی به این نتیجه رسیده بود که دوران طلایی نویسندگی‌اش به پایان رسیده، به افسردگی مبتلا شده و خودکشی کرده است.