کتاب «روی ماه خداوند را ببوس» نوشته مصطفی مستور در بوسنی و هرزگوین منتشر شد. این نویسنده در این‌باره به ایسنا گفت: این رمان از سوی نامیر کاراخلیلویچ ترجمه و در انتشارات دانشکده ادبیات فارسی دانشگاه فلسفه سارایوو منتشر شده است. مستور درباره ترجمه‌های پیشین این اثر داستانی نیز گفت: رمان «روی ماه خداوند را ببوس» تاکنون در اندونزی، روسیه، ترکیه و کردستان عراق منتشر شده و قرار است در مصر و آلبانی نیز ترجمه و منتشر شود. شك، عدم قطعيت، تنهايي
درونمايه «روي ماه خدا را ببوس» از نوع عقايد و مبتني بر جدل است. زاويه ديد من راوي است كه انتخابي درست و بجاست زيرا بر باورپذيري و حقيقت‌مانندي داستان مي‌افزايد. نويسنده در اين رمان افكار ديني، معرفت‌شناسي، جامعه‌شناسي و... خود را با زبان شخصيت‌هاي داستان بيان مي‌كند كه بر پايه 3 محور اساسي شك، عدم‌قطعيت و تنهايي بنيان نهاده است.
مستور به روایت مستور
مصطفی مستور چندی پیش در گفت‌وگویی که در سایت مد و مه منتشر شد، درباره زندگی و شیوه نگارشش نکات قابل‌توجهی را مطرح کرد که بخش‌هایی از آن را می‌خوانیم.
در آثار من وضعیت‌هایی مثل بیپناهی، ناامیدی، رنج، تردید، اضطراب، ترس، معناداری یا بیمعنایی زندگی، عشق، خیانت، معصومیت و البته مفهوم مرگ مدام طرح می‌شود. اینها مفاهیم مشترک و بنیادین ما آدم‌ها هستند.
ادبیات برای من یعنی جایی که می‌توانم بخشی از روحم را در آن نشان دهم؛ نشان دادنی که به قصد تاثیرگذاری بر دیگران و در تحلیل نهایی به بهتر کردن زندگی مخاطب کمک کند.
معمولا مدتی با یک ایده یا جرقه زندگی میکنم تا امکانات آن را بسنجم. گاهی مدت این زندگی یک روز است و بعد این جرقه رو به خاموشی میرود و گاهی هم طولانیتر می‌شود و مثلا یک هفته یا یک ماه بعد این جرقه خاموش می‌شود اما گاهی یک جرقه به محض اینکه روشن می‌شود، بهسرعت گسترش پیدا میکند، شعلهور می‌شود و همهچیز را به آتش میکشد و شما با تمام وجود اینطور احساس میکنید که باید این را بنویسید.