۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۰۳
برای سالروز خاموشی ولادیمیر ناباکوف

نابغه دنیای ادبیات


ولادیمیر ناباکوف، نویسنده‌ نامدار روسیه و خالق اثر مشهور «لولیتا» 36 سال پیش بدرود حیات گفت. به گزارش ایسنا، ولادیمیر ولادیمیرویچ ناباکوف روز 22 آوریل 1899 در سن‌پترزبورگ روسیه و در خانواده‌ای متمول به دنیا آمد.
در خانواده‌ ناباکوف به 3 زبان فرانسوی، انگلیسی و روسی صحبت می‌شد و همین امر موجب شد از کودکی با 3 زبان دنیا آشنا باشد.
نبوغ ناباکوف تنها به حوزه‌ ادب محدود نمی‌شد؛ وی را از طراحان بزرگ سیستم‌های پیچیده بازی شطرنج و مجموعه‌دار پروانه و شب‌پره می‌دانند.
خانواده‌ ناباکوف با آغاز انقلاب فوریه در سال 1917، روسیه را ترک کردند و بعد از مدتی در سال 1919 به انگلیس مهاجرت کردند. او در این سال وارد دانشگاه کمبریج شد و به مطالعه‌ زبان‌های رومی ‌و اسلواکی پرداخت. پس از آنکه در سال 1923 فارغ‌التحصیل شد، به برلین رفت و توانست به‌عنوان یک شاعر و نویسنده، نامی ‌برای خود دست‌ و پا کند.
ناباکوف رمان معروف «لولیتا» را در جریان مسافرت خود در غرب آمریکا نوشت و در سال 1953 توانست آن را به پایان برساند و نگارش کتاب «پنین» را آغاز کند. اگرچه اولین آثار ناباکوف به زبان روسی بودند اما او شهرتش را به واسطه‌ آثار انگلیسی خود به‌دست آورد. وی به خاطر آثار بی‌بدیل خود حتی با «جوزف کنراد» مقایسه می‌شد.
رمان‌نویس مشهور روسی به نوعی وسواس روانی به نام «همرنجی»(Synesthesia) دچار بود. بیماران همرنج همواره درگیر احساس تقارن هستند و برانگیخته شدن یک حس در آنها موجب انگیزش احساسی دیگر در فکر یا ذهن آنها می‌شود. درباره ناباکوف این روان‌رنجوری در ارتباط بین رنگ‌ها و حروف بروز می‌کرد. به طور مثال وی معتقد بود رنگ عدد 5 قرمز است یا اینکه هر حرفی از الفبا یک رنگ مختص خود دارد.
ناباکوف روز دوم جولای 1977 در مونترو آمریکا درگذشت. وی تا زمان مرگش 18 رمان، 8 مجموعه داستان کوتاه، 7 کتاب شعر و 9 نمایشنامه منتشر کرده بود. از جمله آثار او که به زبان روسی نوشته و بعدها به انگلیسی ترجمه شدند، می‌توان به «ماری» (1926)، «دفاع لوژین» ‌(1930)، «چشم» (1930)، «افتخار» (1932)، «خنده در تاریکی» (1932)، «یاس» (1936)، «دعوت به اعدام» (1938)، «هدیه» (1938) و «افسونگر» (1939) اشاره کرد.
ناباکوف همچنین آثاری را به زبان انگلیسی نوشته است: «زندگی واقعی سباستین نایت» (1941)، «پیچ شوم» (1947)، «لولیتا» (1955)، «پنین»‌ (1957)، «آتش رنگ‌باخته» (1962)، «آدا» (1969) و «اشیای آشکار» (1972).
ارسال نظر
captcha
پربیننده