قهرمان دنیا در نبردها و پرس‌ها کم‌آورد مانند باشگاه کاتالان در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان. آنها باید تغییراتی اساسی بدهند. بسیاری از بازیکنان اسپانیا چنین چیزی را تجربه کرده بودند. انگار بازی بارسلونا- بایرن‌مونیخ تکرار شده بود. این دژاوو تازه بود و ترسناک. همانگونه که باواریایی‌ها با پرس بیشتر کاتالان‌ها را در مجموع 2 بازی رفت و برگشت 7 بر صفر بردند، برزیل هم تیم اسپانیا – که نماد و تعریف‌کننده دوران فعلی از فوتبال است – را در‌هم کوبید. اسپانیا از همان لحظه اول بازی پایش را عقب گذاشت. ورزشگاه شورانگیز ماراکانا الهامبخش شروع بی‌نظیر تیم ميزبان شد. برزیل بازی را تهاجمی آغاز کرد و در دقیقه 2 موفق به گلزني شده فرد روی توپی سرگردان که آلوارو آربلوآ و جرارد پیکه باید دفعش می‌کردند و ایکر کاسیاس هم واکنشی کند روی آن نشان داد، گل اول را زد. اسپانیا در 5 سال گذشته در فینال‌ها گلی نخورده بود و یورو 2008 را با برد یک بر صفر مقابل آلمان، جام‌جهانی 2010 را با برد با همین نتیجه مقابل هلند و یورو 2012 را با پیروزی 4 بر صفر مقابل ایتالیا به پایان برده بود. آنها باید واکنش نشان می‌دادند اما نمی‌توانستند. خوآن ماتا موقعیتی عالی برای پدرو ساخت- این تنها لحظه خوب این دو مهاجم اسپانیا در شب فاجعه‌بارشان بود- اما داوید لوییز با دفعی فوق‌العاده توپ را از روی خط برگرداند و حاشیه امنیت برزیل را حفظ کرد. دقایقی بعد نتیجه بازی بازتاب‌دهنده اتفاقات داخل میدان شد. نیمار با ضربه‌ای تماشایی بازی را 2 بر صفر کرد. خرید جدید بارسلونا 2 بار آربلوآ را جا گذاشت؛ آربلوآ نمی‌توانست او را مهار کند و کاسیاس هم در تیر نزدیک‌تر مغلوب شد که البته باید گفت شوت نیمار هم بسیار سریع بود. آربلوآ در تیم‌ملی اسپانیا زندگی بی‌دغدغه و راحتی دارد! مدافع سابق لیورپول در حملات کار خاصی انجام نمی‌دهد و در دفاع هم روی سرعت و تکنیک بازیکنان حریف به‌راحتی مغلوب می‌شود. نیمار در 45 دقیقه اول بازی هر کاری خواست از سمت او انجام داد و به همین دلیل سزار آسپیلیکوئتا در نیمه دوم جایش را گرفت. آربلوآ در چنین شرایطی هرگز نباید در ترکیب ثابت قرار بگیرد.نیمه دوم اما مانند نیمه اول شروع شد. یعنی با گل برزیل. آسپیلیکوئتا این بار مقصر بود و زمان و فضای کافی را در اختیار فرد قرار داد. فرد هم ضربه‌ای زد که کاسیاس باید مهارش می‌کرد. او جز یک واکنش تماشایی در نیمه اول روی ضربه فرد نمایش ضعیفی داشت. این شاید بدترین بازی او در میان 148 بازی ملی‌اش بود.اما همه بازیکنان اسپانیا پایین‌تر از استانداردشان بودند. سرخیو راموس بارها و بارها جایگیری بدی داشت و پنالتی
از دست‌رفته‌اش در دقیقه 55- که می‌توانست امیدی به قهرمان دنیا بدهد- بر مصائبش افزود. همه می‌پرسند او اصلا چرا زودتر از همه به سراغ توپ رفت؟ زوج دفاعی او، پیکه هم در صحنه گل اول فقط توپ را تماشا کرد و سپس روی نیمار خطای بدی انجام داد که برایش کارت قرمز داشت. نخستین ملاقات آنها در تمرینات بارسلونا که اواخر ماه جاری میلادی است نباید برایشان چندان خوشایند باشد. و جوردی آلبا؛ در طول تورنمنت در حملات بسیار اثربخش بود. اما این بار در حملات هیچ کاری نکرد و نتوانست به‌خوبی مراقب هالک باشد. روی گل دوم، او آفساید را پر کرد تا نیمار گل بزند. به هر جا که نگاه می‌کردید نشانه خوبی از اسپانیا نمی‌دیدید. ویژگی کلیدی لاروخا در سال‌های اخیر پرس آنها بوده. این را می‌شد در بازی اول آنها مقابل اروگوئه هم دید. اما تیم بیسنته دل‌بوسکه برابر نمایش پرسرعت و با ریتم بالای برزیل هیچ پاسخی نداشت. تیم میزبان البته یک روز بیشتر استراحت کرده بود ولی انرژی اسپانیا به دلیل وقت اضافه و پنالتی در بازی با ایتالیا تحلیل رفته بود. رطوبت 94 درصدی هم بیشتر به سود میزبان بود تا اسپانیا. در هر حال تصمیم دل‌بوسکه این بود که برای سومین بازی پیاپی تقریبا همان ترکیب ثابت را به میدان بفرستد. ژاوی از ناحیه تاندون پا مصدوم بود و او هنوز نتوانسته بهبودی خود را بازیابد. به همین دلیل درخشش او بازی به بازی کمتر شد. شاید هم این درخشش بزودی دیگر از بین برود. سرعت بازیکن بارسلونا در این مسابقه کم بود و ترکیب 3نفره خط میانی در غیاب چابی آلونسو و خاوی مارتینس باعث شده بود این بازیکن 33ساله پوشش لازم را نداشته باشد.آندرس اینیستا، هم‌باشگاهی او نهایت تلاش خود را داشت و گاهی لحظاتی درخشان نشان داد اما خلاقیت او با بازی فیزیکی برزیل سرکوب شد و او را بارها زدند. بوسکتس هم به همین ترتیب خوب نبود. سرعت پایین او باعث شد بازیکنان طلایی‌پوش فراوانی دورش را بگیرند. در حمله، تورس (گران‌ترین بازیکن میدان با قیمت 58 میلیون یورو، اندکی بیش از نیمار) یک دردسر ساده هم برای برزیل نساخت و احتمالا شرمسار شد از اینکه در پایان بازی به عنوان بهترین گلزن مسابقات انتخاب شد. او 5 گل زد که 4تایش به تاهیتی بود؛ تیمی با تنها یک بازیکن حرفه‌ای. ماتا، هم‌تیمی او در چلسی هم در این نمایش ناامیدکننده نتوانست خوب باشد. پدرو باز هم ضعیف بود. خسوس ناباس تازه‌وارد در 2 دقیقه توانست دستاوردی بیش از مجموع این 3 نفر داشته باشد. او اندکی پس از حضور در میدان یک پنالتی از مارسلو گرفت. اما داوید ویا، تعویض سوم اسپانیا هم نیرویی در حال محو به نظر می‌رسید. سسک فابرگاس هم که اصلا بازی نکرد. این بدترین ترکیب از سوی دل‌بوسکه بود. او تعویض‌ها را بسیار دیر انجام داد؛ آن هم نه در مناطق مورد نیاز البته جز ناباس. برزیل با سرعت بالا پرس می‌کرد و چابی هم تحرک نداشت. لاروخا در میانه میدان نیاز به بازیکن داشت. اسپانیا مانند بارسلونا مقابل بایرن هیچ تغییری در سیستمش نداد. اسپانیا هم به سیستم 3-3-4 خود چسبید و با تکبر تلاش کرد با برنامه‌ای بازی کند که جواب نمی‌داد. آنها به چیزی رسیدند که دقیقا شایسته‌اش بودند. یعنی شکستی سنگین.اما اگر از دور نگاه کنیم این شکست خیلی هم دراماتیک نیست. 4 سال پیش آمریکا در جام کنفدراسیون‌ها اسپانیا را 2 بر صفر برد. اما مردان دل‌بوسکه یک سال بعد جام‌جهانی را بردند و بعد از آن هم یورو را فتح کردند. آن نتیجه عجیب و غریب بود و این بار هم اسپانیا امیدوار است این باختش عجیب باشد. تابستان سال بعد جامی می‌رسد که ارزش اصلی را دارد. اما برزیلی‌ها کاری کرده‌اند که اسپانیایی‌ها بسیار به فکر فروروند. جیان‌لوکا ویالی یکشنبه گفت همه روندهای تاکتیکی بزرگ در نهایت رمزگشایی می‌شوند و تیکی‌تاکا هم نیاز به تغییرات جدی و گزینه‌های جایگزین دارد تا بتواند اسپانیا را در سال 2014 فاتح جام‌جهانی کند.