عملكرد درخشان نيمار در اين دوره از مسابقات احتمالا به همان اندازه‌اي كه برزيلي‌ها را خوشحال كرده، باعث شادماني بارسایى‌ها نيز شده است. سرانجام رقابت‌هاي جام كنفدراسيون‌ها با قهرماني برزيل و تحقير اسپانيا به پايان رسيد؛ پيروزي ٣ بر صفر برابر قهرمان 2 دوره اخير جام ملت‌ها، قهرمان جهان در سال ٢٠١٠ و تيم يك رنكينگ فيفا. نتيجه‌اي كه می‌تواند خط و نشاني باشد براي دیگر حريفان توسط برزيل و زنگ خطري باشد براي شاگردان بيسنته دل‌بوسكه. اما نقش اصلي را در اين پيروزي و در واقع در اين قهرماني چه كسي برعهده داشت؟ پاسخ واضح است، الكساندر نيمار؛ مردي كه در اكثر گل‌هاي برزيل تاثير بسزايي داشت (تقريبا ٧٠ درصدشان)٤ گل زد، 2 گل ساخت و در 3 گل نقش داشت. آماري فوق‌العاده براي بهترين بازيكن تورنمنت. اما عملكرد درخشان نيمار در اين دوره از مسابقات احتمالا به همان اندازه‌اي كه برزيلي‌ها را خوشحال كرده، باعث شادماني بارسایى‌ها نيز شده است و از طرف ديگر موجب غم و اندوه رئالي‌ها. اگر نيمار بتواند به همين اندازه در تيم كاتالاني هم بدرخشد و رشد كند، خط حمله اين تيم با مسي، پدرو، سانچس و ويا ( البته اگر در بارسلونا بماند) غيرقابل مهار خواهد شد. رئالي‌ها هم بايد به دنبال يك دفاع راست مطمئن باشند كه حداقل بتواند در ال‌كلاسيكو‌ها نيمار را مهار كند. كاري كه آربلوآ نتوانست از پسش بر‌آيد. هر چند همه اينها به نيمار هم بستگي دارد، نيماري كه تكرو است و عاشق حواشي. چنين چيز‌هایي در بارسلـون معنا ندارد.