
- عارف احمدی: این خواسته دفتر امور رسانههای آقای حسن روحانی که رسانهها درباره کابینه یازدهم گمانهزنی نکنند؛ برای اهالی رسانه به معنای یک نشانه بد است چرا؟ واقعا چرا گمانهزنی نشود؟ پیشبینی یا گمانهزنی درباره کابینه یازدهم، به لحاظ اهمیت و جایگاه نهاد قوه مجریه یک اقدام علیالسویه برای رسانههاست البته کابینه یازدهم به دلیل ادعای آقای روحانی مبنی بر دوری از جناحگرایی و احترام به اعتدال، شاید بیشتر از سایر کابینهها مورد توجه باشد. به هر حال گمانهزنی درباره ترکیبی که واجد تمامی گزارههای اعتدال باشد؛ از هر لحاظ برای اهالی رسانه دارای اهمیت است. آقای روحانی در دیدار روحانیون تصریح کرد که برخی از این گمانهزنیها موجب ایجاد انتظاراتی در برخی افراد میشود و از همینرو نسبت به گمانهزنیها درباره کابینه خود ابراز نارضایتی کرد. این موضوع، یعنی ایجاد انتظارات مشکلآفرین، اگر به مثابه یک معظل تلقی گردد؛ ناشی از مناسبات و ذهنیتهای نادرستی است که شاید نسبت به آقای روحانی وجود داشته باشد. اگر مدیران ارشد هرکدام بنا به هر دلیل و واقعیتی، حضور در کابینه اعتدال را حق خود میدانند؛ این موضوع موجب ایجاد حقی برای تحدید رسانهها نمیشود. برای علاج این انتظارات کاذب بهتر است راهحل دیگری اندیشیده شود. بالاخره وقتی مقرر شده مختصات اعتدال در همه شؤون نمودار گردد؛ بهتر است در مقابل اهالی رسانه نیز وجهی از اعتدال پدیدار شود. از سوی دیگر اگر «اعتدال» یک انگاره فکری و عملی باشد؛ قطعا به رسانه به نگاه ابزار تبیین و ترویج این انگاره نگریسته شود نه ابزار مزاحم. شاید تصمیم درست در چنین شرایطی همفکری و یاری طلبی از رسانهها در ذم باجخواهی یا زیاده طلبی افراد و جناحها باشد و نه پاک کردن صورت مساله و... . این دومین نشانه ناامیدکننده از سوی آقای روحانی برای اهالی رسانه بوده است. نخستین نشانه در تاخیر نامشخص رئیسجمهور منتخب با مدیران مسؤول رسانهها و حضور 10 دقیقهای وی در آن نشست رخ داد و دومین نشانه نیز اکنون با اطلاعیه عجیب برای توقف گمانهزنی درباره کابینه وی نمودار شده است. تداوم چنین رفتاری، خدای ناکرده دوران ناخوشایند مطبوعات در اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 را تداعی میکند. رسانهها از هر گرایشی، اعتدال را تمجید و یاری میکنند اما قرار نیست ناتوانی در حوزههای کلان مدیریتی به پای شیطنت رسانهها نوشته و باز هم انتقام از رسانهها گرفته شود.