ویلیام کاتبرت فاکنر، نویسنده و شاعر آمریکایی و برنده نوبل ادبیات و 2 جایزه پولیتزر است که او را از تاثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم می‌دانند. به گزارش ایسنا، فاکنر متولد می‌سی‌سی‌پی آمریکا بود که 51 سال پیش در سن 64 سالگی بدرود حیات گفت.
سبک نگارشی دشوار و پیچیده او اغلب مورد انتقاد قرار گرفته است که دلیل آن، استفاده فاکنر از تکنیک‌های ادبی مانند نمادگرایی، قصه‌گویی غیرخطی و چند راوی بودن داستان بویژه جریان سیال ذهن است. تکنیک جریان سیال ذهن در رمان «خشم و هیاهو»ی فاکنر پررنگ‌تر از دیگر آثارش به چشم می‌خورد.
وی پس از آنکه به‌علت چاقی مفرط از خدمت در ارتش آمریکا بازماند، به ارتش کانادا پیوست و سپس به عضویت نیروی هوایی سلطنتی درآمد. با این وجود هرگز جنگ اول جهانی را از نزدیک تجربه نکرد. علت اصلی اینکه چرا فاکنر املای نام فامیلی‌اش را تغییر داد، هنوز مشخص نیست اما این احتمال وجود دارد که او با اضافه کردن حرف «یو» (U)قصد داشته هنگام عضویت در نیروی هوایی سلطنتی کانادا، نام خانوادگی‌اش بیشتر انگلیسی به نظر برسد.
علاوه بر رمان، او در نوشتن داستان‌های کوتاه نیز نویسنده پرکاری بود. اولین مجموعه داستان کوتاه فاکنر در سال 1932 با نام «این 13 نفر» منتشر شد که شامل تحسین‌برانگیزترین داستان‌هایش از جمله «شاخه گلی برای امیلی»، «آتش‌سوزی در طویله»، «برگ‌های قرمز» و «آن آفتاب غروب» است.
در سال 1921 فاکنر برای کسب درآمد، رمان «پناهگاه» را نوشت؛ یک اثر مبتنی بر ادبیات بازاری و جنجالی. وی همچنین در زمینه نوشتن داستان‌های جنایی و پلیسی استعداد چشمگیری داشت. وی 3 کتاب شعر نیز از خود به یادگار گذاشت که «فون مرمری» در سال 1924 و «شاخه سبز» در سال 1942 از آن جمله‌اند. رمان‌های معروف «خشم و هیاهو»، «گور به گور» و «آبسالوم، آبسالوم!» هم از آثار او هستند.
ویلیام فاکنر در طول دوران فعالیت ادبی‌اش جوایز معتبر متعددی دریافت کرد. در سال 1949 برای فعالیت‌های هنری و نقش چشمگیرش در پیشرفت رمان مدرن آمریکا جایزه نوبل ادبیات را گرفت. جایزه پولیتزر نیز 2 بار به او اهدا شد. وی نخستین جایزه پولیتزر خود را در سال 1955 برای رمان «یک افسانه» و دومین جایزه پولیتزر را در سال 1963 برای رمان «Reivers» دریافت کرد که البته پس از مرگ، این جایزه به او تعلق گرفت.
ویلیام فاکنر همچنین 2 جایزه کتاب ملی آمریکا را برای کتاب «گزیده داستان‌ها» در سال 1951 و رمان «یک افسانه» در سال 1955 به دست آورد. او در زمینه فیلمنامه‌نویسی نیز فعالیت داشت و فیلمنامه «داشتن و نداشتن»، اقتباس‌شده از داستان «ارنست همینگوی»، از جمله آثار او در عرصه سینماست.
این هم جمله‌ای معروف از ویلیام فاکنر: «99 درصد ذوق و استعداد، 99 درصد انضباط و 99 درصد کار و کوشش. رمان‌نویس هیچ‌وقت نباید از کارش راضی باشد. اگر آدم فقط در حد توانش خوب باشد که هنری نکرده، همیشه رویا و هدفت بالاتر و والاتر از آنچه می‌دانی در توانت هست، باشد. جوش نزن تا فقط از نویسندگان معاصرت یا گذشته‌ات بهتر باشی، سعی کن از خودت بهتر باشی».