رسانه‌های اسرائیلی در حالی تحولات مصر و برکناری محمد مرسی را بازتاب داده‌اند که اغلب آنها از این ناآرامی‌ها و مسیر نامشخص آن ابراز نگرانی کرده‌اند. ضرب‌الاجل ارتش مصر برای محمد مرسی به پایان رسید. نظامیان در نهایت کار را یکسره کرده و رسما برکناری مرسی از ریاست‌جمهوری را اعلام کردند. این اتفاق که در یک‌سالگی ریاست‌جمهوری محمد مرسی رخ داد، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های جهان داشت. این اتفاق به دلیل هم‌مرزی مصر با فلسطین اشغالی از اهمیت بالایی برای اسرائیلی‌ها برخوردار است و به همین جهت رسانه‌های اسرائیلی هم ده‌ها تحلیل درباره تحولات این کشور منتشر کردند. آنچه بیش از همه در این تحلیل‌ها به چشم می‌خورد، نگرانی رژیم صهیونیستی از ادامه ناآرامی‌ها در مصر و تبعات ناشناخته آن برای اسرائیل است. هرچند در بخشی از این تحلیل‌ها هم از کنار رفتن یک رئیس‌جمهور اسلامگرا در مصر ابراز خرسندی شده است. به گزارش فارس، روزنامه هاآرتص در یکی از تحلیل‌ها با تیتر «در مصر، دموکراسی معنایی دیگر یافت»، نوشت: اگر انقلاب مجبور شده برای رسیدن به دموکراسی و اهداف خود به قدرت ارتش اتکا کند، این برعهده ارتش است که ثابت کند هر اقدامش در جهت خواسته‌های مردمی است. این یادداشت می‌افزاید: از حالا این ارتش است که با یک نماینده غیرنظامی، کشور را اداره و مدیریت می‌کند. هاآرتص در پایان با اشاره به نبود یک رهبر مشخص و چنددستگی میان مصری‌ها، نوشته است: این بار مرسی بود که به عنوان یک دشمن مشترک مطرح شد و ارتش و مردم را به هم نزدیک کرد و موجب شد مردم از ارتش به عنوان «محافظان دموکراسی» استفاده کنند.
اما این روزنامه در یادداشت دیگری به قلم «عانشل ففر» نوشته است: با وجود آنکه سران اسرائیلی از کنار رفتن مرسی خرسند هستند اما دلایلی وجود دارد که نشان می‌دهد استمرار حضور مرسی می‌توانست برای اسرائیل منافع بیشتری داشته باشد. ففر برای این تحلیل خود 4 دلیل می‌آورد که در تشریح اولین دلیل آن می‌گوید: اخوان‌المسلمین از زمانی که به قدرت رسید همچون دوران حسنی مبارک به معاهده صلح با اسرائیل پایبند بود. در زمان وی همکاری‌های امنیتی بین اسرائیل و مصر نه‌تنها کاهش نیافت، بلکه تقویت نیز شد.
وی همچنین به جنگ 8 روزه غزه نیز به عنوان دومین دلیل خود اشاره کرده و نوشته است: اسرائیل از این نگران بود که با حضور اسلامگرایان در مصر، حماس قدرت بیشتری پیدا کند و درگیری‌ها بیشتر شود اما دولت مرسی عملا هیچ تلاشی برای جلوگیری از آغاز جنگ 8 روزه و عملیات «ستون دفاعی» انجام نداد. به نوشته وی، مرسی و اخوان‌المسلمین توانستند به طرز بی‌سابقه‌ای نیروهای مقاومت در غزه را مهار و کنترل کنند. امنیت صحرای سینا و تونل‌هایی که حماس برای انتقال تجهیزات به غزه در این منطقه حفر کرده بود، سومین موضوع مورد بحث ففر است، وی می‌نویسد: در زمان مبارک هیچ‌گاه به اندازه دوران مرسی برای تامین امنیت صحرای سینا و مسدود کردن تونل‌های زیرزمینی تلاش نشده بود. مرسی در دوره یکساله‌اش تعداد زیادی از این تونل‌ها را از بین برد.
وی در نهایت رابطه میان ایران و مصر را به عنوان دلیل چهارم مطرح می‌کند و می‌نویسد: حکومت مرسی در مصر به تفرقه میان شیعیان و اهل سنت دامن زده بود. مرسي همچنین به دلیل حمایت حزب‌الله از دولت سوریه به یکی از دشمنان اصلی این گروه تبدیل شده بود. مصر در دوران مرسی به اردوگاه مخالفان ایران بدل شده بود اما حالا با وضع فعلی در مصر، توجه غرب از سوریه به مصر معطوف می‌شود و ایران و متحدانش این فرصت را پیدا می‌کنند که حمایت‌های خود از حکومت بشار اسد را افزایش دهند. روزنامه جروزالم پست، دیگر رسانه اسرائیلی است که از برکناری مرسی ابراز نگرانی کرده است. این روزنامه در تحلیلی به قلم حرب کینون با تیتر «اسرائیل محتاطانه مصر را تحت نظر دارد»، نوشته است: دولت اسرائیل شیطانی را که می‌شناسد به شیطانی که نمی‌شناسد، ترجیح می‌دهد. وی می‌افزاید: اسرائیل خواستار ثبات بوده و به دنبال آن است که همه چیز قابل پیش‌بینی باشد. ناآرامی و بی‌ثباتی، اسرائیل را هراسان می‌کند. کینون توضیح می‌دهد: اکنون کسی نمی‌داند قرار است چه نیرویی آزاد شود و این ناآرامی‌ها به چه سمتی برود. اسرائیل دوست دارد همه‌چیز قابل پیش‌بینی و مشخص باشد، حتی اگر این ثبات وابسته به تداوم حضور کسانی باشد که اساسا بازیگران خوبی نیستند. نویسنده جروزالم‌پست حتی به وضع سوریه هم با همین دید می‌نگرد و می‌نویسد بشار اسد و پدرش دردسرهای زیادی برای اسرائیل به وجود آوردند اما حداقل باثبات و قابل‌پیش‌بینی بودند اما وضع فعلی در سوریه غیرقابل‌پیش‌بینی است.
در نهایت روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارانوت هم با انتشار اخبار تحولات مصر، نوشته است: این کشور اکنون در وضع بی‌ثباتی قرار گرفته است. هرچند میلیون‌ها مصری سقوط مرسی را جشن گرفتند اما هنوز مشخص نیست که دومین انقلاب مصری‌ها تا چه حد موفق باشد.
نویسنده یدیعوت، موفقیت حرکت اخیر مصری‌ها را به 5 مولفه مشروط کرده است: 1- نوع پاسخ سلفی‌ها و اخوان‌المسلمین 2- اینکه مخالفان تا چه حد بدانند چه چیز را می‌خواهند جایگزین مرسی کنند 3- نحوه اعمال تغییرات در قانون اساسی
4- واکنش کشورهای غربی نظیر آمریکا به تحولات و 5- واکنش کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس نظیر قطر و همچنین عربستان.