انتظارات به پایان رسید و پپ گوآردیولا به عنوان مربی جدید بایرن کارش را آغاز کرد. از زمانی که باواریایی‌ها در ژانویه خبر قرارداد با این مربی 42ساله را اعلام کردند بحث‌های بسیاری انجام شد و اکنون سروصداها به اوج رسیده است. اما تا زمانی که فصل شروع نشود نمی‌توان اثر پپ در باواریا را ارزیابی کرد. مساله اصلی این است که آیا گوآردیولا فلسفه خود را به غول‌های بوندس‌لیگا خواهد برد یا نه. کارل هاینس رومنیگه مطمئن است که مربی سابق بارسلونا هویت بایرن را تغییر نخواهد داد اما ایده‌های تاکتیکی پپ جای بحث فراوانی دارد و طرفداران و کارشناسان مشتاقند ببینند او چگونه تاکتیک‌های برترین تیم حال حاضر اروپا را بهبود خواهد بخشید؛ دفاع سه‌نفره، استفاده از تنها یک هافبک دفاعی، بازی با شماره 9 کاذب، یا سیستم سنتی 3-3-4؟ گوآردیولا چگونه بهترین تیم را بهتر خواهد کرد؟
به خاوی مارتینس در خط میانی بازی بده
مارتینس ابتدا در بایرن خوب جا نیفتاده بود اما به‌تدریج تبدیل به چهره کلیدی این تیم شد. او در قلب میدان نقشی پراهمیت در فتح سه‌گانه بایرن داشت اما گوآردیولا طرفدار استفاده از 2 محور میانی نیست و هموطن او شاید جایگاهش در کنار باستین شوآین اشتایگر را از دست بدهد. حتی با آنکه خود گوآردیولا در زمانی که در بارسلونا بود می‌خواست مارتینس را بخرد. این ملی‌پوش اسپانیایی شاید به دفاع برود اما این کار لزوما صحیح نیست. او می‌تواند ضدحملات سریع حریف را پیش‌بینی کند و با بازیخوانی خود مانع آنها شود و می‌تواند خط میانی را سازمان‌یافته و منظم نگه دارد. او همچنین به دفعات نقطه شروع حملات خطرناک تیمش هم هست. تلاش بالای او در خط میانی باعث می‌شود شوآین اشتایگر بتواند به وظایف بازیسازی بپردازد و به این ترتیب بود که او در فصل 13-2012 بهترین فصل خود را تجربه کرد. مارتینس می‌تواند در کنار دانته پوشش دفاعی خوبی داشته باشد، بویژه که هولگر بدشتوبر همچنان مصدوم است اما استفاده از او در خط دفاعی در بلندمدت به معنای هدر دادن استعدادهای او است.
ماریو گوتزه شماره 9 کاذب نیست
لیونل مسی در بارسلونا تحت هدایت گوآردیولا در پست شماره 9 کاذب شکوفا شد و توانست بهترین میانگین گل در هر بازی را در فوتبال مدرن داشته باشد. بسیاری انتظار دارند گوتزه فصل بعد مسی بایرن شود اما استفاده از این خرید 37میلیون یورویی در این سبک می‌تواند استعدادهای غیرقابل تردید او را خنثی کند. بایرن و گوآردیولا می‌توانند با تصمیمی عاقلانه از یک مهاجم مرکزی واقعی استفاده کنند. ماریو مانجوکیچ که البته از نظر آمار گل هرگز در حد مسی نیست نقشی کلیدی در سیستم تهاجمی روان و سیال بایرن در فصل گذشته داشت و ماریو گومز را از برنامه‌های یوپ هاینکس کنار زد. حتی اسپانیا هم که در بیشتر دیدارهایش در یورو 2012 از 9 کاذب بهره گرفت، تصمیم گرفت در جام کنفدراسیون‌ها از مهاجمی واقعی بهره ببرد. 15 گل در 3 بازی نشان می‌دهد آنها تصمیم درستی گرفته‌اند. گوتزه، هافبک تهاجمی است. جایی که او می‌تواند با استعداد و خلاقیتش چیزی به بایرن بیفزاید و با پاس‌های هوشمندانه‌اش مهاجمان بایرن را راه بیندازد. او تنها در خط هافبک می‌تواند بازیکنی شود که دوست دارد یعنی رقیبی برای مسی در رده‌های بالای فوتبال، نه تقلیدی کورکورانه از او.
یک مدافع بخر
بایرن در دفاع 4 نفره خود هنوز جای کار دارد حتی با آنکه فصل گذشته آمار دفاعی آنها فوق‌العاده بود. ژروم بوآتنگ و دانیل ون‌بویتن البته فصل موفقی داشتند اما تضمینی نیست که آنها بتوانند این فرم را در فصل بعد هم تکرار کنند. ون بویتن پا به سن گذاشته و بوآتنگ هم هرچند بسیار بهتر شده اما گاه و بی‌گاه اشتباه می‌کند. اگر گوآردیولا تصمیم بگیرد مارتینس را در خط میانی بازی دهد باید دفاعش را تقویت کند. اخیرا خبرهایی از علاقه بایرن به ژرمی متیو، مدافع کناری والنسیا شنیده شده و لوران کوشیلنی از آرسنال هم در فهرست باواریایی‌هاست. بایرن باید مدافع قدرتمندی به خدمت بگیرد که بتواند در حفظ توپ هم به آنها کمک کند. مدافع ملی‌پوش فرانسوی این ویژگی را دارد. بایرن در فصل 14-2013 در 3 جبهه می‌جنگد و می‌خواهد اولین تیمی شود که توانسته در لیگ قهرمانان از قهرمانی خود دفاع کند. این کار بدون یک مدافع سطح بالا امکانپذیر نیست.
هویت بایرن را تغییر نده
بایرن بیش از هر چیزی از این وحشت دارد؛ اینکه گوآردیولا چیزی را بخواهد درست کند که اصلا خراب نبوده! این مربی اسپانیایی در بارسلونا زمام امور را در دست گرفت و مدیران را هم ناامید نکرد اما اینکه بخواهد در بایرن‌مونیخ کنترل تیم را تا حد زیادی در دست داشته باشد به مذاق اولی هوینس و ماتیاس زامر خوش نخواهد آمد. زامر، مدیر ورزشی باشگاه بویژه به این مشهور است که دوست دارد درباره اوضاع داخل میدان نظر بدهد. مهم‌ترین چیز برای پپ این است که با نمادهای باشگاه مانند فیلیپ لام و شوآین اشتایگر با احترام رفتار کند. گوآردیولا همیشه بازیکنانی را در ترکیب می‌گذارد که به نظرش مناسب‌ترین افراد برای انجام کارهایش هستند و از کنار گذاشتن نام‌های بزرگ، مانند زلاتان ایبراهیموویچ هم هراسی نداشته. کنار گذاشتن این دو نفر یا کسی مانند توماس مولر باب میل امثال هوینس و زامر نیست. مساله مهم رابطه خوب بین مربی، بازیکنان و هیات مدیره بایرن است. حتی در زمانی که نتایج هم خوب باشد. یوپ هاینکس دقیقا می‌دانست چگونه با مدیران بایرن رابطه داشته باشد و باید دید آیا پپ می‌تواند اینگونه رفتار کند یا نه.
بازیکنان در هر پست را بیشتر کن
خرید گوتزه پیام روشنی خطاب به مولر، تونی کروس، آرین روبن و دیگران داشت. رقابت سخت بر سر به دست آوردن جایگاه در ترکیب و داشتن چند بازیکن در هر پست در فصل 13-2012 بسیار به بایرن کمک کرد. امثال جردان و شاکیری معمولا به عنوان بازیکن جانشین به میدان رفتند اما نقشی کلیدی در موفقیت باشگاه داشتند. بایرن احتمالا چند خرید دیگر هم خواهد داشت. آنها فعلا به دنبال روبرت لواندوفسکی هستند و گفته می‌شود تیاگو هم شاید به مربی سابقش بپیوندد اما باید دید آیا بایرن می‌تواند نام‌های بزرگی را به آلیانس آر‌نا بکشاند یا نه. اگر گوآردیولا بتواند تیمش را باز هم تقویت کند خوب خواهد بود. قرار نیست همه بازیکنان بایرن همان فرم فصل پیش خود را تکرار کنند و مربی اسپانیایی نیاز دارد بازیکنان بااستعداد و مشتاقی روی نیمکت داشته باشد که تیم را پیشرفت دهند تا همه بازیکنان انگیزه آن را داشته باشند که بتوانند در حد و اندازه‌های حیرت‌انگیز 12ماه گذشته ظاهر شوند.