پائولینیو و آغاز دوران جدید برای تاتنهام
حضور پائولینیو، هافبک برزیلی که در جام کنفدراسیون‌ها درخشید، نشان از تغییر سبک تاتنهام دارد. آندره ویلاس بوآس به سرزمین ناشناخته‌ای وارد شده. او برای نخستین‌بار در دوران مربیگری‌اش برای 2 سال پیاپی مربی یک باشگاه است! او فصل اول موفقی را در تاتنهام گذراند و این تیم را به رکورد امتیازاتش در لیگ برتر رساند. اما فصل دوم دشوار است. او این فصل را با خرید هافبک کورینتیانس و ستاره جام کنفدراسیون‌ها، پائولینیو آغاز کرد. این بازیکن 24ساله از زمانی که در تیم اول سائوپائولو و تیم ملی برزیل جا افتاد مرتبا در بازی‌های بزرگ حیرت همه را برانگیخته. گل دیرهنگام او مقابل واسکوداگاما در یک‌چهارم نهایی لیبرتادورس، نمایش مقتدرانه‌اش در جام‌جهانی باشگاه‌ها، گل تساوی‌بخش آکروباتیک در دقایق پایانی مقابل انگلیس در ماراکانا و «توپ برنزی» برای نمایش‌هایش در جام کنفدراسیون‌ها، همه و همه نشان از آمدن بازیکنی بزرگ دارد. پائولینیو قدرتمند است و پرتحرک. او یک هافبک باکس تو باکس با دوندگی بسیار بالا و با تلاش فراوان است. در برزیل به چنین بازیکنی Segundo Volante می‌گویند یعنی چرخ دوم. او به شکل محکمی پرس می‌کند، تکل‌های سرسختانه‌ای می‌زند و دفاع را پوشش می‌دهد و در جلوتر هم خلاقیت و ابتکارعمل خود را نشان می‌دهد و تیم را به پیش می‌راند. او در 4 مسابقه در جام کنفدراسیون‌ها 2 گل زد و سومین بازیکن جام شد. آن هم پس از آندرس اینیستا و نیمار. داوید لوییز، هم‌تیمی او در برزیل می‌گوید: «پائولینیو بازیکنی رویایی است. هم در دفاع و هم در حمله. او بازیکنی کامل است. بازی او کاملا مناسب برای سرعت فوتبال در انگلیس است.» البته در نگاه اول آمدن پائولینیو، بازیکنی در پستی که اصلا برای تاتنهام اولویت نداشته، خریدی لوکس و غیرضروری به چشم می‌آید اما این خرید نشان از آن دارد که ویلاس بوآس در سیستمش تغییر داده و فلسفه‌اش را اندکی تکامل بخشیده و به سمت 3-3-4ای می‌رود که در پورتو داشت. هرچند متناسب‌تر با سرعت دیوانه‌وار لیگ برتر. مربی پرتغالی سرانجام دست از خرید بازیکنان بازیساز خلاق برداشته. او در چلسی به دنبال لوکا مودریچ بود و در تاتنهام هم سعی کرد ژوائو موتینیو را بخرد. او اما اکنون می‌خواهد تیمی بسازد سرشار از قدرت بدنی، سرعت و بازی فیزیکی. تیمی با ضدحملات سریع، مشابه آن چیزی که چلسی در دوران اول ژوزه مورینیو داشت. ویلاس بوآس در گفت‌وگو با دانیل سوسا در سال 2009 گفت: «آنچه مورینیو در چلسی با 3-3-4 انجام داد چیزی بود که هرگز پیش‌تر دیده نشده بود. ساختاری پویا، پرتکاپو و با انتقال‌های محکم.» سوسا اکنون رئیس بخش استعدادیابی در تاتنهام است. او اخیرا در مصاحبه دیگری گفته می‌خواهد تیمش بیشتر به ضدحملات سریع بپردازد و تاکید کمتری روی مالکیت تحت‌کنترل و سنجیده توپ داشته باشد: «من باید از همان ابتدا فرهنگ فوتبال انگلیس را می‌ستودم. لیگ برتر اینگونه است: توپ را از دست بده، توپ را پس بگیر، توپ را از دست بده.» او حسرت می‌خورد که چرا در چلسی سعی کرده سبک بارسلونایی داشته باشد. این درک است که موجب شده ویلاس بوآس تیمی بسازد که انتقال‌های سریع را به بازی ترکیبی، ضدحملات را به مالکیت، قدرت‌بدنی و سرعت را به خلاقیت و ظرافت ترجیح دهد. خط میانی 3 نفره موسی دمبله، ساندرو و پائولینیو را می‌توان رام‌نشدنی‌ترین، کامل‌ترین و قدرتمندترین خط میانی دنیا دانست. این 3 نفر در دفاع منسجم هستند، سرشارند از انرژی و بازی محکم، در کار با توپ اعتماد به نفس دارند و می‌توانند خطوط دفاعی حریف را به نگرانی بیندازند. آنها می‌توانند ضدحمله بزنند، مالکیت توپ را برگردانند و به جلو بتازند. تركيب این 3 نفر به خط میانی موتینیو، فردی گوارین و فرناندو در پورتو در دوران حضور ویلاس بوآس و البته به کلود ماکلله، مایکل اسین (یا تیاگو پیش از او) و فرانک لمپارد در چلسی مورینیو هم شبیه است. اما هرچند ماکلله بازیکنی کاملا تخصصی بود هیچ کدام از 3 هافبک تاتنهام تا آن حد تک‌بعدی نیستند. بوآس در آن مصاحبه با سوسا گفت: «نمی‌توانید از هافبک دفاعی خود به‌عنوان عامل غافلگیرکننده در مسابقه استفاده کنید؟ مثلا او ابتدا پاس‌های افقی بدهد و بعد ناگهان با یک پاس عمودی خط دفاعی حریف را بشکند؟» هر کدام از 3 هافبک «دفاعی» تاتنهام آن عامل غافلگیری را دارند. آنها می‌توانند کاری غیرمنتظره انجام دهند. به این ترتیب رهیافت جدید تاتنهام ایده آریگو ساکی را پیاده می‌کند که از حضور بازیکنان تخصصی مانند ماکلله گله‌مند بود: «در فوتبال من، رجیستا – بازیسازی که عقب‌تر بازی می‌کند – هر بازیکنی است که توپ را داشته باشد». هر کدام از 3 هافبک اسپرز می‌توانند هم به سمت دروازه حریف حمله ببرند و هم حملات آنها را خنثی کنند. در این میان پائولینیو از همه برتر است. این بازیکن برزیلی آن حس لمپاردی برای رفتن‌های بموقع و عالی به محوطه جریمه حریفان را دارد. او پایه سبک تاتنهام برای فصل بعد است.