گروه ورزشي: موفقیت والیبال ایران حالا دیگر جرقه نیست و رفته‌رفته برای مردم کشور به امری عادی بدل می‌شود تا آنجا که ایرانی‌ها هنوز افسوس شکست دوم مقابل ایتالیا را می‌خورند. ایران در سالی که گذشت اتفاقات ورزشی خوبی را شاهد بود. قهرمانی کشتی‌فرنگی در بازی‌های المپیک 2012، کسب 10 مدال طلا از بازی‌های پارالمپیک که 5 مدال طلا مربوط به رشته دوومیدانی بود و نیز کسب نخستین مدال طلای تاریخ تیر و کمان و آن هم توسط یک بانو، نشان از پیشرفت ورزش ایران در دیگر رشته‌های ورزشی کشور دارد.در این بین، والیبال ایران 2 سال قبل و در رقابت‌های جام جهانی 2011 که در ژاپن برگزار شد، تیم‌های بزرگی چون صربستان، مصر و آرژانتین را شکست داد. در آن زمان می‌شد اینگونه تصور کرد که این تنها موجی از موفقیت خواهد بود که چه بسا زودگذر هم باشد اما والیبال ایران در این دوره از رقابت‌های لیگ جهانی نشان داد جهش بلندی داشته و سزاوار اهمیتی بیش از این است. چند سال قبل زمانی که ایران در رقابت‌های جام‌جهانی فوتسال 1992 موفق شد در حضور بزرگانی چون اسپانیا، هلند و برزیل به عنوان چهارمی دست پیدا کند، می‌شد این نوید را داد که در دوره‌های بعدی و با توجه به اینکه فوتسال به نوعی پرمخاطب‌ترین ورزش کشور بود، در جایگاه‌های بهتری به کار خودمان پایان دهیم اما مدیریت ورزش طی این سال‌ها هرگز به گونه‌ای نبود که این ورزش پرظرفیت را به جایگاه‌های بالاتر برساند. قهرمانی فوتسال ایران در بازی‌های اخیر داخل سالن و نیز نایب قهرمانی فوتسال بانوان باز هم نشان داد که این رشته می‌تواند نام ایران را در کنار قوی‌ترین‌های جهان قرار دهد. امروز اما والیبال در حالی به موفقیت دست پیدا کرده که بسکتبال جوانان ایران برای نخستین مرتبه در جمع 12 تیم جهان قرار گرفته و این نشان می‌دهد بسکتبال هم از چه پتانسیل بالایی برخوردار است. پیش از این گفته می‌شد ایرانی‌ها فردگرا هستند و در رشته‌های گروهی به توفیقی دست پیدا نمی‌کنند اما در همین یک ماه اخیر شاهد صعود تیم ملی فوتبال ایران به‌عنوان تیم نخست گروهش به جام‌جهانی 2014 بودیم. آنچه در ورزش حرفه‌ای حرف اول را می‌زند پول است چراکه موفقیت در ورزش حرفه‌ای، امکانات می‌طلبد اما اینجا بیشتر پول‌ها صرف فوتبالی می‌شود که در حالت کلی بازدهی مناسبی ندارد. فوتبال ما بی‌اغراق به لطف درخشش «رضا قوچان‌نژاد» به جام‌جهانی راه پیدا کرد، البته بی‌آنکه قصد این را داشته باشیم از نقش دیگر بازیکنان ایران بگذریم اما واقعیت این است که گوچی محصول این لیگ نیست؛ لیگی که چند سالی است پول بی‌حسابی از کیسه بیت‌المال هزینه می‌کند اما خروجی آنچنانی ندارد اما این لیگ بدون خروجی، با هدایت مربی مطرحی همچون کی‌روش و حمایت مسؤولان فدراسیون فوتبال از برنامه‌های این مربی پرتغالی موفقیتی بزرگ را رقم زد و در ادامه والیبالیست‌ها هم با هدایت یک مربی بزرگ به نام ولاسکو، موفقیت‌های ورزش ایران را مضاعف کردند، مسائلی که نشان داد با داشتن مربی بزرگ و با برنامه و حمایت‌های همه‌جانبه از برنامه‌های او می‌توان پله‌های موفقیت را یک به یک بالا رفت. در این شرایط مسؤولان وزارت ورزش و جوانان باید با پیدا کردن افرادی مانند ولاسکو و حمایت از برنامه‌های آنها، موجب ارتقای سطح ورزش شوند و رشته‌هایی که ظرفیت بالایی دارند را زیر چتر حمایت خود قرار دهند. اکنون زمانی است که ورزش ایران گامی بلند در عرصه‌های بین‌المللی بردارد و با توجه به اینکه ایران از جمله کشورهای جوان دنیاست، می‌توان آینده‌ای روشن را برای ورزش کشورمان متصور بود. ورزش فدای فوتبال نشود
والیبال ظرفیت بالای ورزش ایران را نشان داد
گروه ورزشي: موفقیت والیبال ایران حالا دیگر جرقه نیست و رفته‌رفته برای مردم کشور به امری عادی بدل می‌شود تا آنجا که ایرانی‌ها هنوز افسوس شکست دوم مقابل ایتالیا را می‌خورند. ایران در سالی که گذشت اتفاقات ورزشی خوبی را شاهد بود. قهرمانی کشتی‌فرنگی در بازی‌های المپیک 2012، کسب 10 مدال طلا از بازی‌های پارالمپیک که 5 مدال طلا مربوط به رشته دوومیدانی بود و نیز کسب نخستین مدال طلای تاریخ تیر و کمان و آن هم توسط یک بانو، نشان از پیشرفت ورزش ایران در دیگر رشته‌های ورزشی کشور دارد.در این بین، والیبال ایران 2 سال قبل و در رقابت‌های جام جهانی 2011 که در ژاپن برگزار شد، تیم‌های بزرگی چون صربستان، مصر و آرژانتین را شکست داد. در آن زمان می‌شد اینگونه تصور کرد که این تنها موجی از موفقیت خواهد بود که چه بسا زودگذر هم باشد اما والیبال ایران در این دوره از رقابت‌های لیگ جهانی نشان داد جهش بلندی داشته و سزاوار اهمیتی بیش از این است. چند سال قبل زمانی که ایران در رقابت‌های جام‌جهانی فوتسال 1992 موفق شد در حضور بزرگانی چون اسپانیا، هلند و برزیل به عنوان چهارمی دست پیدا کند، می‌شد این نوید را داد که در دوره‌های بعدی و با توجه به اینکه فوتسال به نوعی پرمخاطب‌ترین ورزش کشور بود، در جایگاه‌های بهتری به کار خودمان پایان دهیم اما مدیریت ورزش طی این سال‌ها هرگز به گونه‌ای نبود که این ورزش پرظرفیت را به جایگاه‌های بالاتر برساند. قهرمانی فوتسال ایران در بازی‌های اخیر داخل سالن و نیز نایب قهرمانی فوتسال بانوان باز هم نشان داد که این رشته می‌تواند نام ایران را در کنار قوی‌ترین‌های جهان قرار دهد. امروز اما والیبال در حالی به موفقیت دست پیدا کرده که بسکتبال جوانان ایران برای نخستین مرتبه در جمع 12 تیم جهان قرار گرفته و این نشان می‌دهد بسکتبال هم از چه پتانسیل بالایی برخوردار است. پیش از این گفته می‌شد ایرانی‌ها فردگرا هستند و در رشته‌های گروهی به توفیقی دست پیدا نمی‌کنند اما در همین یک ماه اخیر شاهد صعود تیم ملی فوتبال ایران به‌عنوان تیم نخست گروهش به جام‌جهانی 2014 بودیم. آنچه در ورزش حرفه‌ای حرف اول را می‌زند پول است چراکه موفقیت در ورزش حرفه‌ای، امکانات می‌طلبد اما اینجا بیشتر پول‌ها صرف فوتبالی می‌شود که در حالت کلی بازدهی مناسبی ندارد. فوتبال ما بی‌اغراق به لطف درخشش «رضا قوچان‌نژاد» به جام‌جهانی راه پیدا کرد، البته بی‌آنکه قصد این را داشته باشیم از نقش دیگر بازیکنان ایران بگذریم اما واقعیت این است که گوچی محصول این لیگ نیست؛ لیگی که چند سالی است پول بی‌حسابی از کیسه بیت‌المال هزینه می‌کند اما خروجی آنچنانی ندارد اما این لیگ بدون خروجی، با هدایت مربی مطرحی همچون کی‌روش و حمایت مسؤولان فدراسیون فوتبال از برنامه‌های این مربی پرتغالی موفقیتی بزرگ را رقم زد و در ادامه والیبالیست‌ها هم با هدایت یک مربی بزرگ به نام ولاسکو، موفقیت‌های ورزش ایران را مضاعف کردند، مسائلی که نشان داد با داشتن مربی بزرگ و با برنامه و حمایت‌های همه‌جانبه از برنامه‌های او می‌توان پله‌های موفقیت را یک به یک بالا رفت. در این شرایط مسؤولان وزارت ورزش و جوانان باید با پیدا کردن افرادی مانند ولاسکو و حمایت از برنامه‌های آنها، موجب ارتقای سطح ورزش شوند و رشته‌هایی که ظرفیت بالایی دارند را زیر چتر حمایت خود قرار دهند. اکنون زمانی است که ورزش ایران گامی بلند در عرصه‌های بین‌المللی بردارد و با توجه به اینکه ایران از جمله کشورهای جوان دنیاست، می‌توان آینده‌ای روشن را برای ورزش کشورمان متصور بود. ارسال نظر
پربیننده