۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۳۶
10 رویداد مهم فوتبال اروپا در فصل 13-2012 (بخش نخست)

جان‌سخت بازمي‌گردد

فوتبال اروپا بسان سالیان گذشته با شور و هیجان خاص خود برگزار شد و در سالی که تورنمنت بین‌المللی بزرگی در آن نبود و تیم‌های ملی درگیر بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی بودند با قهرمانی بایرن‌مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا و در فینالی تمام‌آلمانی به پایان رسید تا باز هم رئال‌مادرید برای کسب دهمین قهرمانی خود در اروپا صبر کند. در این یادداشت که در 2 بخش به شما خوانندگان عزیز تقدیم می‌شود به مرور 10 رویداد مهم و تاثیرگذار فوتبال اروپا در فصلی که گذشت خواهیم پرداخت.
10- مصدومیت خاویر زانتی؛ جان‌سخت بازخواهد گشت
خاویر زانتی، کاپیتان افسانه‌ای اینترمیلان در هفته سی و چهارم سری A و در دیدار برابر پالرمو در جدال با سالواتوره آرونیکا دچار کشیدگی تاندون آشیل شد و با درد شدید مجبور به‌ ترک زمین رنزو باربرا شد. اسکن‌ها و بررسی‌های بیشتر روی پای مصدوم کاپیتان بااخلاق و محبوب نرآتزوری نشان داد مصدومیت او بسیار شدید است و او را 6 تا 8 ‌ماه دور از میادین فوتبال نگه می‌دارد. گمانه‌زنی‌ها درباره آینده ورزشی این آرژانتینی 39 ساله آغاز شد و بسیاری این مصدومیت را پایانی تلخ برای دوران پرشکوه این بازیکن دانستند اما زانتی در اولین مصاحبه‌اش پس از این مصدومیت و در حالی که بیمارستان سن‌متئو در پاویا را ‌ترک می‌کرد، گفت: پس از طی مایل‌ها و کیلومتر‌ها احتیاج به تعویض لاستیک‌ها داشتم! او با روحیه جنگندگی خاص خودش با این مصدومیت برخورد کرد و اعلام کرده باز هم به میادین فوتبال بازخواهد گشت. زانتی 1101 بار در سری Aبه میدان رفته است و از سال 1995 پیراهن آبی و مشکی اینتر را به تن دارد و نماد این باشگاه به حساب می‌آید. او افتخارات زیادی از جمله قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را همراه این تیم به دست آورده و اگر یک نفر در دنیا وجود داشته باشد که بتواند در 39 سالگی بر مصدومیتی به این شدت غلبه کند، بی‌شک آن فرد خاویر زانتی، مرد دوست‌داشتنی اینترمیلان است.
9- نیمکت‌نشینی ایکر کاسیاس؛ تبعید ایکر مقدس به دست آقای خاص
ژوزه مورینیو، سرمربی پرافتخار و مغرور پرتغالی 3 سال پرفراز و نشیب و پرحاشیه را در پایتخت اسپانیا گذراند اما چیزی که بیش از همه باعث تضعیف احتمال ادامه حضور او در مادرید شد، رختکن ناآرام و پرتنش این تیم بود که آن هم حاصل جدل مورینیو با بازیکنان محبوب و اسطوره‌ای باشگاه بود. در ‌ماه دسامبر و در اواخر نیم‌فصل اول مشکلات مورینیو و کاسیاس آغاز شد، مورینیو معتقد بود کاسیاس از دوران اوج دور شده و قابلیت‌های فردی او را زیر سوال برد. اما بسیاری ریشه این اختلافات را به مصاحبه‌های کاسیاس پس از ال‌کلاسیکوی پربرخورد و پرحاشیه سوپرجام اسپانیا نسبت دادند که طی آن کاسیاس به حمایت از هموطنان خود در تیم بارسلونا پرداخت و با آنها عکس یادگاری گرفت. مورینیو، آدان پراشتباه را به کاسیاس‌ ترجیح می‌داد تا اینکه با مصدومیت مچ دست کاسیاس در دیدار برابر والنسیا کار مورینیو برای نیمکت‌نشین کردن کاپیتان خود آسان شد و در نیم‌فصل با به خدمتگیری دیه‌گو لوپز او را در ‌ترکیب اصلی تیمش قرار داد.
در نیم‌فصل دوم هم لوپز عملکردی ورای تصور داشت بویژه در 3 ال‌کلاسیکوی پی‌درپی خوش درخشید تا آقای خاص برای نیمکت‌نشین کردن دروازه‌بان تیم ملی اسپانیا خود را محق‌تر از قبل ببیند. این جنجال‌ها تا پایان فصل ادامه داشت و مورینیو همیشه به این نکته اذعان می‌کرد که نیمکت‌نشینی کاسیاس به خاطر مسائل فنی است و کاسیاس هم هرگز علیه سرمربی پرتغالی خود مصاحبه نکرد اما با پایان یافتن فصل و مسجل شدن جدایی مورینیو از رئال، کاسیاس مصاحبه کرد و گفت تصمیمات مورینیو باعث شده بود او بار‌ها و بار‌ها شب‌ها با چشمانی اشک‌آلود به خواب برود.
8- درگیری فیزیکی روبرتو مانچینی و ماریو بالوتلی؛ رینگ خونین، راند اول
در نخستین روز‌ها از سال جدید میلادی خبری روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت که چندان خوشایند نبود اما نه از پسر بد آتزوری بعید بود و نه از مربی آتشین‌مزاج هموطنش! خبر از درگیری فیزیکی روبرتو مانچینی، سرمربی منچسترسیتی با ماریو بالوتلی، مهاجم جوان و پرحاشیه خود حکایت می‌کرد و عکس‌هایی که به سرعت در خبرگزاری‌ها و شبکه‌های مجازی منتشر می‌شد آن را تایید می‌کرد. بنا بر گزارش‌های منتشر شده در آخرین دقایق تمرین بازیکنان سیتی، بالوتلی ضربه سنگینی به اسکات سینکلر می‌زند که همین امر سبب می‌شود مانچینی از بالوتلی بخواهد زمین را‌ ترک کند اما این بازیکن از دستور مربی خود سر باز می‌زند و همین واکنش کاسه صبر مانچو را لبریز می‌کند و به سمت سوپرماریو حمله‌ور می‌شود تا شخصا او را از زمین بیرون کند! این درگیری یکی از اصلی‌ترین دلایل واگذاری بالوتلی به میلان در نیم‌فصل بود. بالوتلی، مهاجم 22 ساله تیم ملی فوتبال ایتالیا به انجام کارهای عجیب و غریب و رفتار‌های نابهنجار شهره است و اين نخستین‌بار نبود که با اعضای تیم باشگاهی خود درگیری پیدا می‌کرد، احتمالا آخرین‌بار هم نخواهد بود!
7- قطع همکاری مورینیو و رئال‌مادرید؛ جدایی مو از پرس
31 ‌ماه مه ‌سال 2010 پس از شایعات و کش و قوس‌های فراوان بالاخره ژوزه مورینیو به صورت رسمی به عنوان سرمربی رئال‌مادرید معرفی شد و با قراردادی 5 ساله هدایت بهترین تیم قرن بیستم را برعهده گرفت. رئال‌مادرید 8 سال بود قهرمان لیگ قهرمانان نشده بود و نام‌های بزرگی همچون فابیو کاپلو، برند شوستر، خوآنده راموس و مانوئل پیگرینی هم نتوانسته بودند روی نیمکت داغ مربیگری رئال‌مادرید دوام بیاورند اما مورینیو 2 بار (همراه پورتو و اینتر) فاتح لیگ قهرمانان شده بود و با قهرمانی‌هایی که با پورتو، چلسی و اینتر به دست آورده بود آوازه‌ای پرطمطراق برای خود کسب کرده بود. مورینیو در ابتدای حضور خود در مادرید به دلیل درگیری‌ها و جنگ‌های روانی و پیروزی‌هایی که برابر بارسلونا و پپ گوآردیولا کسب کرده بود بسیار محبوب بود. او در اولین مصاحبه‌هایش حرف‌های جالبی بر زبان آورد: نمی‌دانم من برای مربیگری در رئال زاده شده‌ام یا نه ولی من قطعا برای مربیگری زاده شده‌ام. شما هرقدر هم که مربی بزرگی باشید، اگر رئال‌مادرید را مربیگری نکنید گویی هیچ کاری انجام نداده‌اید. من ژوزه مورینیو هستم و تغییر نمی‌کنم. با تمام قابلیت‌ها و کاستی‌هایم به اینجا آمده‌ام. آقای خاص که بعد در مادرید به دلیل قهرمانی در 4 لیگ مختلف لقب خود را به آقای یگانه تغییر داد در نخستین رویارویی خود با کاتالان‌ها با نتیجه شگفت‌انگیز 5 بر صفر مغلوب بارسلونا و گوآردیولا شد تا شروعی باشد بر حاشیه‌ها و فراز و نشیب‌های بی‌پایان 3 ساله حضور او در مادرید؛ از کسب عنوان قهرمانی لالیگا با یکصد امتیاز و با بیش از یکصد گل زده و اختلاف چشمگیر با بارسلونا، تا فرو کردن انگشت خود در چشم تیتو ویلانووا، دستیار وقت گوآردیولا، از پیروزی‌های پی‌در‌پی در ال‌کلاسیکو تا نیمکت‌نشین کردن کاپیتان تیم ملی اسپانیا و در نهایت توافقش بر سر جدایی از رئال‌مادرید با فلورنتینو پرس و ملقب کردن خود به آقای خوشحال به خاطر بازگشتش به استمفوردبریج، جایی که به قول خودش او را دوست دارند.
6- دو قهرمانی چلسی در کمتر از یک سال؛ کامیابی موقت
چلسی تاکنون 2 بار به فینال لیگ قهرمانان راه پیدا کرده که هر 2 بار آن با هدایت سرمربی‌های موقت بوده است! اولی در سال 2008 و با هدایت آورم گرنت و دومی در سال 2012 با هدایت روبرتو دی‌متئوی ایتالیایی بود که دومی با قهرمانی شگفت‌انگیز آنها در ضربات پنالتی و در مونیخ برابر بایرن‌مونیخ رقم خورد.
پس از آن قهرمانی، رومن آبراموویچ، مالک متمول و روس باشگاه چلسی چاره‌ای نداشت جز ابقا و تمدید قرارداد سرمربی موقت خود اما نتایج ضعیف چلسی در ابتدای فصل و حذف آنها از دور گروهی لیگ قهرمانان اروپای فصل گذشته (که آنها را به نخستین مدافع عنوان قهرمانی تبدیل کرد که نتوانستند از گروه خود صعود کنند) موجب شد مرد روس در اخراج دی‌متئو ‌تردید نکند و هدایت تیم را باز هم به صورت موقت در اختیار رافائل بنیتز اسپانیایی قرار دهد؛ مردی که به دلیل مجادله‌هایش با مورینیو در زمانی که هدایت لیورپول را برعهده داشت چهره محبوبی در لندن نبود و هرگز نتوانست خود را در دل هواداران آبی‌های لندن جا کند. پس از حذف از لیگ قهرمانان اروپا، چلسی راهی لیگ اروپا شد و با پشت سر گذاشتن تیم‌های روبین‌کازان روسیه و بازل سوییس در فینال به مصاف بنفیکای پرتغال رفت و با گلزنی برانیسلاو ایوانوویچ در دقیقه 89 بازی، قهرمان لیگ اروپا شد تا نخستین تیمی باشد که در کمتر از 12‌ماه 2 قهرمانی اروپایی کسب کرده است.
ارسال نظر
captcha
پربیننده