بازیکنان مسلمان شاغل در لیگ برتر انگلیس با وجود چالش‌های زیاد به هیچ وجه حاضر نیستند از اصول و عقاید دینی خود دست بکشند. به نقل از یورو اسپورت عربی، وقتی نخستین دوره رقابت‌های لیگ برتر انگلیس با نام جدید آن (پریمیر لیگ) در سال 1992 برگزار شد تنها یک بازیکن مسلمان وجود داشت و آن هم محمدعلی عمار (ملقب به نعیم بود) که در تاتنهام توپ می‌زد اما الان تعداد این بازیکنان از انگشتان دست هم بیشتر شده است و بسیاری از بازیکنان مسلمان بویژه بازیکنان کشورهای آفریقایی فوتبال انگلیس را برای لژیونر شدن انتخاب می‌کنند. 5 فوریه سال 2012 روز خاصی برای لیگ برتر انگلیس و بازیکن مسلمان شاغل در این لیگ بود. در آن روز نیوکاسل در ورزشگاه خانگی خود از استون‌ویلا پذیرایی کرد. در دقیقه 30 دمبابا بازیکن مسلمان ساحل‌عاجی آن زمان نیوکاسل دروازه حریف را باز کرد تا ورزشگاه سنت‌جیمز‌پارک غرق در شادی شود اما شادی دمبابا با تماشاگران بسیار تفاوت داشت. او بعد از گلزنی به طرف نقطه کرنر رفت و به همراه بایس سیسه، هموطن مسلمانش سجده شکر به جا آورد، صحنه‌ای که پیش از این نه‌تنها سنت‌جیمز‌پارک بلکه دیگر ورزشگاه‌های انگلیس به خود ندیده بودند. بین‌المللی شدن فوتبال باعث سرازیر شدن بازیکنان از سراسر جهان به لیگ‌های معتبری چون لیگ برتر انگلیس، رقابت‌های سری A، رقابت‌های لیگا، لوشامپیونه و بوندس‌لیگا شده است. تیم‌ها به دنبال استفاده از بازیکنان با‌استعداد و جوان هستند و رنگ و نژاد و دین آنها هم تاثیری در این انتقال ندارد. همین مساله باعث شده لیگ برتر انگلیس به یکی از متنوع‌ترین لیگ‌های جهان از نظر تنوع بازیکن تبدیل شود طوری که بازیکنانی از دورترین نقاط آفریقا به لیگ جزیره می‌روند تا در کنار لذت بردن از فوتبال به نان و نوا هم برسند. در حال حاضر لیگ برتر انگلیس به ماوایی امن و مکانی دل‌انگیز برای بازیکنان مسلمان تبدیل شده است. آنها در کنار کسب شهرت به ثروت و رفاه هم دست می‌یابند اما این باعث می‌شود بعضی از آنها از عقاید دینی و سنت‌های رایج در کشورهای مسلمان خود دست بشویند و پا در وادی دیگری نهند چرا‌که دین در شرایط سخت و خاص غربت، دستاویزی خوب برای آنها به شمار می‌آید و باعث آرامش روحی و روانی آنها می‌شود. پافشاری بازیکنان مسلمان به عقاید و احکام دینی خود باعث شده باشگاه‌ها هم برای فراهم کردن بستر لازم برای آنها به تکاپو و تلاش افتند. به عنوان مثال بعضی از مدیران باشگاه‌ها در لیگ برتر انگلیس برای راحت بودن بازیکنان مسلمان خود آشپز مسلمان استخدام کرده‌اند یا مکان‌های جداگانه‌ای برای شست و شو و نماز خواندن ساخته‌اند که این باعث می‌شود مسلمانان فوتبالیست علاقه زیادی برای حضور در لیگ جزیره داشته باشند. چنین شرایطی به ندرت در لیگ‌های معتبر اروپایی وجود دارد به عنوان مثال در ایتالیا و فرانسه به ندرت باشگاه‌ها چنین اقدام‌هایی را انجام می‌دهند اما در لیگ اسپانیا و آلمان تا حدودی شرایط بهتر است و باشگاه‌ها برای بازیکنان مسلمان خود احترام قائل هستند که نمونه آن فردریک کانوته در سویا و اریک آبیدال در بارسلونا یا فرانک ریبری در بایرن‌مونیخ است. تلویزیون رسمی انگلیس در جدید‌ترین اقدام حمایتی خود از مسلمانان اعلام کرد در ماه مبارک رمضان به طور مستقیم اذان پخش خواهد کرد. بدون‌شک بازیکنان مسلمان نقش بسزایی در این تصمیم داشته‌اند. کانال 4 انگلیس هم سه‌شنبه هفته گذشته در خبری جداگانه اعلام کرد اذان صبح را از روز نخست ماه رمضان تا روز آخر پخش خواهد کرد که این برای نخستین‌بار است که تلویزیون انگلیس چنین اقدامی را انجام می‌دهد. رالف لی، مدیر این شبکه تلویزیونی گفت: اذان صبح لحظات آرامبخشی را برای عبادت فراهم می‌کند. امیدواریم که با این کار توجه مسلمان را به خود جلب کنیم. توجه مسؤولان لیگ برتر انگلیس به مسلمانان به این خلاصه نمی‌شود. تا چندی پیش مسؤولان برگزاری بازی‌ها یک شیشه شامپاین را به بهترین بازیکن میدان می‌دادند اما با توجه به اینکه مشروبات الکلی در نزد مسلمانان حرام است و بازیکنانی چون دمبابا و یحیی توره از دریافت آن خودداری می‌کردند شکل و نوع جایزه تغییر کرد طوری‌که الان دیگر به بهترین بازیکن میدان تنها یک جام کوچک داده می‌شود. بازیکنان مسلمان لیگ برتر انگلیس با وجود بهتر شدن شرایط با چالش‌های دیگری هم روبه‌رو هستند که یکی از آنها ماه مبارک رمضان است. چگونه یک بازیکن می‌تواند 18 ساعت در طول روز چیزی نخورد و نیاشامد و 90 دقیقه در یکی از معتبرترین و سخت‌ترین لیگ‌های جهان به میدان رود؟ بعضی از بازیکنان شاغل در این لیگ اصرار دارند که در هر حالتی باید روزه بگیرند، بعضی دیگر می‌گویند در تمرین روزه‌خواری نمی‌کنند اما در روز مسابقه چاره‌ای جز روزه‌خواری ندارند. مدیران باشگاه‌ها باید راهکاری مناسب برای این مساله پیدا کنند طوری که نه کباب بسوزد و نه سیخ. اما بدون شک تصمیم‌گیری آن هم برای چنین موضوع حساسی نه برای بازیکنان و نه برای مدیران و مربیان آسان نیست. خود بازیکنان هم نظرات مختلفی در این باره دارند.
ترجمه: پیام کریمی