عباد ضیایی اکبر ترکان در حال حاضر چه سمت قانونی در حوزه قوهمجریه دارد؟ او نماینده حسن روحانی در امور واگذاری دولت است؛ و این يك جایگاه قانونی برای او به حساب نمیآید. در واقع اگر دولت فعلی سازوکاری برای واگذاری و انتقال امور دولتی نمیاندیشید؛ اساسا نام آقای ترکان فقط در حوزه لابیهای پشتپرده برای چینش کابینه شنیده میشد که البته گویا به تازگی ایشان در آن حوزه نیز نقش محوری ندارند.
با در نظر گرفتن این شرایط، اینکه چنین فردی ناگهان از یک تصمیم دولت برای مفاهمه میان 2 وزارتخانه و سازمان دولتی آشفته میشود و درباره «مرغوبیت» زمینهای محوطه نمایشگاههای بینالمللی میگوید و ادعا میکند برای این زمینها «نقشه» کشیدند و دولت را متهم میکند که به پاس قدردانی صدا و سیما از او در یک مراسم، این زمینها را هدیه داده است، این ادبیات و شیوه استدلال آقای ترکان چند موضوع را به ذهن میآورد که ذکر آنها خالی از لطف نیست.
واگذاری زمینهای محوطه نمایشگاههای بینالمللی تهران به سازمان صدا و سیما یک موضوع قدیمی است که میان دستگاههای ذیربط دولتی مطرح بوده است. هنوز هم دولت دهم بر سر کار است. نکند ایشان تصور میکنند چون آقای روحانی روز 24 خرداد به عنوان رئیسجمهور انتخابات شده، دولت مستقر باید امور خود را تا آمدن دولت بعدی تعطیل کند؟ اگر انتقادی به این واگذاری وجود دارد نیز باید با اقامه استدلالهای محکم بیان شود. نه اینکه «کاسبی» به عنوان گزاره مشهود در اظهارنظرها نمود کند. اگر دولت آینده دولت تدبیر و اعتدال است؛ قطعا چنین اظهارنظرهایی نباید در آن جای داشته باشد. قاعدتاً بخشی از اعتدال در اظهارنظرها نمایان میشود. هنوز دولت یازدهم شروع به کار نکرده، اتهام زدن به رئیسجمهور و رئیس سازمان صدا و سیما آغاز شده است. اخیرا هم چند چهره سیاسی نزدیک به جریان سیاسی آقای روحانی ادعاهایی عجیب مطرح کردند و مثلا درباره توطئه بازار سیبزمینی برای دولتی که هنوز شروع به کار نکرده، حرفهایی زده شد! دوستان معتدل خودشان قضاوت کنند که آخر این چه شیوه حرف زدن و استدلال کردن است؟
نکته بعدی اما جالب تر است. واگذاری زمینهای نمایشگاه به «سازمان صدا و سیما» از سوی «وزارت صنعت، معدن و تجارت» به گونهای تفسیر میشود که انگار یک معامله میان 2 فرد حقیقی صورت گرفته است! چرا آقای ترکان اینگونه به موضوع نگاه میکنند؟
این طرز نگاه، خدای ناکرده شائبههایی را ایجاد میکند. همانگونه که آقای ترکان مدعی شدند برای این زمینها نقشههایی کشیده شده بود؛ از کجا معلوم برخی برای این زمینها نقشه نکشیده بودند و عصبانیت فعلیشان به خاطر واگذاری آن به صدا و سیما نباشد؟ نکند بعضی آقایان برای این زمینها نقشه کشیده بودند و اکنون نقش بر آب شده است؟ اتهام زدن کار دشواری نیست. به سادگی میشود اتهام زد؛ اذهان را مشوش کرد و هیچ دغدغهای نسبت به عواقب اخلاقی آن نداشت. همایش قدردانی صدا و سیما از رئیسجمهور یک اقدام مسبوق به سابقه است. همین همایش در پایان دوره آقای خاتمی هم برگزار شد و آقای ضرغامی جملات غلوآمیزی درباره آقای خاتمی گفته بودند. آیا باید آن همایش پسندیده را که ناشی از سنت حسنه قدردانی است؛ به نگاههای کاسبکارانه تقلیل داد؟! به نظر میرسد برخی آقایان در حال ارسال آدرسهایی از دولت آینده هستند که شاید با مرام و منش آن دولت در تضاد باشد. به همین دلیل توصیه میشود نسبت به ارتقای سطح گفتار و کردار در اندازه جایگاه قوه مجریه تلاش بشود.