اسرائيل می‌خواهد کرانه باختری را به اردن و غزه را به مصر بسپارد

ابتدا کمی درباره موقعیت و پست تشکیلاتی خودتان در سازمان آزادیبخش فلسطین برای‌مان توضیح دهید. من سرتیپ منیر المقدح، فرمانده مبارزات مسلحانه فلسطینیان در لبنان هستم که زیرشاخه و وابسته به سازمان آزادیبخش فلسطین است و در واقع می‌توان آن را شاخه نظامی- امنیتی سازمان آزادیبخش خواند. وظیفه شاخه مسلحانه سازمان آزادیبخش فلسطین، در حال حاضر چیست؟ ما در حال حاضر در تمام اردوگاه‌های فلسطینیان در لبنان که در مجموع 11 اردوگاه هستند، حضور داریم و وظیفه‌مان تامین امنیت و حفظ ثبات درون این اردوگاه‌هاست تا میان گروه‌های مختلف فلسطینی که در این اردوگاه‌ها اقامت دارند، جنگ داخلی یا هرگونه درگیری رخ ندهد. البته من در گذشته، فرمانده میلیشیا هم بوده و روابط بسیار گسترده‌ای با دیگر گروه‌های نظامی و مسلح برقرار کرده بودم. در ایام جنگ داخلی لبنان چه می‌کردید؟ در آن روزها من فرمانده یک یگان کوچک نظامی بودم. در آن مقطع ارتش صهیونیستی هم بیروت را اشغال کرده بود، باز هم شما درون اردوگاه بودید یا در خیابان‌های خارج از اردوگاه به مبارزه علیه دشمن صهیونیستی می‌پرداختید؟ بله! ما در آن زمان هم درون اردوگاه بودیم. من به همراه گروهم توانستیم 21 روز در برابر ارتش صهیونیستی مقاومت کنیم و تلفات بسیار سنگینی را به آنان وارد کردیم. این اردوگاه (عین‌الحلوه) که ما در آن هستیم، در کنار شهر صیدا، تقریبا در جنوب لبنان است یعنی ارتش صهیونیستی باید از کنار ما می‌گذشت تا به بیروت برسد. مبارزان فلسطینی به گونه‌ای علیه دشمن مقاومت می‌کردند که گردان‌های دیگر دشمن به بیروت رسیده بودند، اما گردانی که با ما درگیر بود، هنوز نتوانسته بود وارد اردوگاه شود. تعداد نیروهای زیرمجموعه شما چند نفر بودند؟ من تعداد بسیار کمی نیرو داشتم از همین رو آنان را به گروه‌های چند نفری تقسیم کردم كه از زوایا و گوشه وکنار اردوگاه به مقاومت می‌پرداختند. این گروه‌ها با روش جنگ چریکی یا جنگ خیابانی مبارزه می‌کردند، همانطور که امروز گروه‌های مقاومت در نوار غزه در برابر ارتش صهیونیستی ایستاده‌اند. آیا در آن سه هفته مقاومت که می‌گویید، سربازان صهیونیست وارد اردوگاه هم می‌شدند؟ بله! البته ما اجازه می‌دادیم که آنان وارد شوند و سپس آنها را به تله می‌انداختیم تا بتوانیم بیشترین ضربات و خسارات را بر آنان وارد کنیم. البته خود صهیونیست‌ها آن روزها هم اعتراف کردند که سخت‌ترین مبارزات را در برابر فلسطینیان عین‌الحلوه انجام داده‌اند. به طوری که تنها 70 مبارز فلسطینی توانستند 21 روز در برابر آنان مقاومت کنند. ما حتی توانستیم 3 سرباز صهیونیست را طی این مدت در زاویه گیر بیندازیم به طوری که 21 روز راه فرار نداشتند. صهیونیست‌ها در طول این مدت از طریق هوا، زمین و دریا گسترده‌ترین حملات را علیه اردوگاه عین‌الحلوه انجام دادند. بعد از آن ما مجبور شدیم مدتی به منطقه بقاع در جنوب لبنان برویم و پس از آن هم تعدادی از ما به بیروت رفتیم و از آنجا به مبارزات خود ادامه دادیم. از کجا سلاح به دست می‌آوردید؟ ما از قدیم در اردوگاه‌هایمان سلاح داشته‌ایم یعنی از سال 1965 که شاخه نظامی تشکیل دادیم، کم‌کم سلاح به ما می‌رسید اما از دهه‌70 که مبارزات‌مان در جنوب لبنان رسما آغاز شد از کشورهای مختلف عربی و اسلامی به ما سلاح می‌رسید زیرا وضعیت بین‌المللی با زمان حال تفاوت زیادی داشت و حمل و نقل سلاح خیلی آسان‌تر بود. ما در آن زمان چندین پادگان نظامی و آموزشی در سوریه، لیبی، مصر و برخی دیگر از کشورهای عربی داشتیم و در مجموع دست کشورهای مختلف برای حمایت و کمک مالی و نظامی به گروه‌های مسلحانه و مقاومت باز بود از همین رو جنبش فتح در آن زمان قدرت و تسلط بسیار زیادی درون اردوگاه‌های فلسطینی داشت و می‌توان گفت، این جنبش از سال 1965 رسما مقابل دشمن صهیونیستی ایستاد. حتی شعاری که جنبش فتح براساس آن پایه‌ریزی شد، «مبارزه مسلحانه تا آزادی کامل سرزمین‌های فلسطینی و بازگشت آوارگان به سرزمین‌شان» بود. به نظر من مقاومت همچنان ادامه دارد و تا آزادی کامل سرزمین‌های فلسطینی باید ادامه داشته باشد. با توجه به اینکه در زمان فعلی به شما و مبارزان فلسطینی اجازه خروج از اردوگاه‌های فلسطینی را نمی‌دهند، چگونه می‌توانید به مقاومت علیه دشمن صهیونیستی ادامه دهید؟ در حال حاضر که دست و پای ما بسته است تلاش می‌کنیم از هر طریقی که شده به گروه‌های فلسطینی درون فلسطین کمک کنیم و سعی می‌کنیم همیشه با آنان تماس و ارتباط داشته باشیم. جز ما، تمام شهروندان جهان عرب و جهان اسلام هم می‌توانند با روش‌های زیادی به اهالی فلسطین کمک کنند و پشتیبان آنان باشند. با مقاله، شعر، شعار، پول یا هر چیز دیگر می‌توان از مبارزان فلسطینی که در برابر دشمن صهیونیستی ایستاده‌اند حمایت کرد. هر فردی که بتواند کمک کند اما از این کار پرهیز کند، مقصر شناخته می‌شود و گناهکار است. این حق ملت فلسطین است که سرزمین‌های خود را پس بگیرند و یک کشور مستقل برای خود تاسیس کنند. در حال حاضر هم که می‌بینیم اشغالگران صهیونیست در حال ارتکاب بدترین جنایت‌های ضدبشری در غزه هستند. آنان حتی به کودکان، زنان، مساجد، موسسات غیردولتی و موسسات کمک‌رسانی از جمله بیمارستان‌ها و... هم رحم نمی‌کنند و همه آنها را مورد حمله موشکی قرار می‌دهند. آنان به هیچ کس احترام نمی‌گذارند و برای خود حد و مرز و خط قرمزی تعیین نمی‌کنند. از همین رو به اعتقاد بنده تمام مردم جهان یا مردم کشورهای عربی و اسلامی باید متحد شوند و در برابر این جنایت‌ها بایستند. آیا در حال حاضر هم بین شما و دیگر گروه‌های مقاومت، هماهنگی و ارتباط وجود دارد؟ بدون شک، ما با تمام گروه‌ها و شهروندان فلسطینی که در برابر دشمن صهیونیستی ایستاده‌اند، د ر ارتباط هستیم و از آنان حمایت می‌کنیم. در کل تمام شهروندان فلسطینی از هر گروه، جناح یا حزبی که باشند، در مقابله با دشمن اشغالگر با یکدیگر متحد هستند زیرا این جنگ نه‌تنها علیه تمام مردم فلسطین بلکه علیه تمام امت اسلامی و عربی است و با جنایت‌های ضدبشری‌ای که دشمن علیه نوزادان مرتکب می‌شود، می‌توان آن را جنگی علیه بشریت دانست از همین رو ما در اردوگاه‌های مختلف از نخستین روز آغاز جنگ غزه برنامه‌های مختلفی برای اعلام حمایت از مقاومت فلسطینی آغاز کرده‌ایم كه همچنان هم ادامه دارد. ما همچنین حامی و طرفدار مقاومت لبنان هستیم. آنان در تمام نقاط لبنان به‌طور‌ پیوسته در حالت آماده‌باش کامل هستند و آمادگی مقابله با هرگونه تجاوز صهیونیستی را دارند. البته ما به‌عنوان فلسطینیان مقیم لبنان به هیچ‌وجه دوست نداریم جنگ به لبنان هم کشیده شود تا آنان هم درگیر شوند و این مساله به خود لبنانی‌ها مربوط می‌شود و آنان باید درباره آن تصمیم بگیرند. البته در صورت هرگونه تجاوز علیه لبنان بدون شک ما هم در کنار مقاومت لبنان خواهیم ایستاد و به بخشی از مقاومت و مبارزه تبدیل خواهیم شد و در کنار مردم و ارتش و مقاومت لبنان می‌ایستیم. از همین رو تا به امروز سعی کرده‌ایم از سرزمین‌های لبنانی برای حمله به دشمن استفاده نکنیم زیرا در آن صورت لبنان را هم درگیر خواهیم کرد. البته مایلیم که تمام کشورهای عربی جبهه‌ای به سمت دشمن صهیونیستی باز کنند تا لبنان به تنهایی مجبور به پرداخت هزینه و ضرر نشود. چند روز پیش یعنی در طول جنگ غزه تعدادی موشک از سرزمین‌های جنوبی لبنان به سمت شمال سرزمین‌های اشغالی پرتاب شد. برخی معتقد بودند، پرتاب‌کنندگان، گروه‌های فلسطینی بودند و خواسته‌اند با این کار لبنان را نیز درگیر جنگ کنند. آیا این مقوله درست است؟ به اعتقاد بنده این کار توسط گروه‌های فلسطینی صورت نگرفت. اطلاعاتی که من در اختیار دارم نیز چنین است. حتی گروه‌های فلسطینی رسما اعلام کردند، هرگز اقدامی نخواهند کرد که موجب به دردسر افتادن مقاومت لبنان یا ارتش این کشور شود. اما باتوجه به تجاوز فعلی رژیم صهیونیستی علیه غزه، شاید بتوان گفت، این کار توسط یک یا چند فلسطینی، لبنانی یا اتباع کشور دیگری، انجام شده باشد تا با این کار بهانه‌ای به دست صهیونیست‌ها داده شود تا جبهه‌ای نیز علیه لبنان بگشایند، همانطور که در جنگ‌های سابق اعراب و اسرائیل نیز می‌دیدیم که گاهی از سرزمین‌های سوریه، اردن، مصر و ... موشک‌هایی به سمت سرزمین‌های اشغالی پرتاب می‌شد تا آنان را تحریک کنند. اینگونه اقدامات گاهی به طور فردی و بدون هماهنگی انجام می‌شود. آنطور که به خاطر دارم، ارتش صهیونیستی در جنگ 33 روزه هیچ حمله‌ای به اردوگاه‌های فلسطینی نکرد. به نظر شما آنان از ورود جنگجویان و مبارزان فلسطینی به جبهه جنگ می‌ترسیدند؟ ارتش صهیونیستی در آن جنگ هم اردوگاه‌های راشدیه، برج‌الشمالی، عین‌الحلوه و ... را مورد حمله موشکی و بمباران قرار داد. آنان موشک‌های هوشمند روی اردوگاه‌ها ریختند و یکی از مقرهای وابسته به ما را به‌طور‌ کامل منهدم کردند. یکی از تونل‌هایی که توسط نیروهای ما استفاده می‌شد را نیز مورد حمله موشکی قرار دادند. البته ما نیز تمام قدرت خود را در اختیار نیروهای مقاومت و ارتش لبنان قرار دادیم تا در صورت نیاز از آن استفاده کنند. ما نیز از سلاح ضدهوایی سبک علیه جنگنده‌های صهیونیستی استفاده کردیم. ما بخشی از لبنان به شمار می‌رویم از همین رو در هر حمله یا تجاوزی که علیه لبنان صورت گیرد، ما نیز در کنار لبنانی‌ها می‌ایستیم. یعنی در جنگ 33 روزه به طور کامل در کنار مقاومت لبنان ایستادید یا حمله موشکی علیه دشمن صهیونیستی انجام دادید؟ خیر! نتوانستیم در جبهه‌ها حضور یابیم بلکه تنها کار و کمکی که کردیم، این بود که از آوارگان و اهالی جنوب لبنان که بر اثر حمله دشمن، خانه‌های خود را ترک کرده بودند، با آغوش باز استقبال کردیم و در خانه‌های خود به آنان پناه دادیم. فقط بخش بسیار کمی از سلاح‌های خود را در اختیار مقاومت قرار دادیم. البته ما از مسلسل‌های ضدهوایی علیه جنگنده‌های صهیونیستی استفاده کردیم و در حد توان‌مان به مقاومت کمک کردیم. با توجه به اینکه یک کارشناس و فرمانده نظامی هستید، لطفاً کمی درباره روش‌های مبارزاتی جنگجویان فلسطینی در غزه در جنگ 22 روزه برای‌مان توضیح دهید. بالطبع ارتش صهیونیستی از قدرت نظامی بالایی برخوردار است؛ زمینی، هوایی و دریایی. آنان موشک‌های دوربرد هم در اختیار دارند و انواع سلاح‌هایی را که در اختیار دارند علیه غزه مورد استفاده قرار می‌دهند. آنان تلاش می‌کنند نوار غزه را به پنج منطقه تقسیم کنند. می‌خواهند شهر غزه را محاصره كرده و آن را از بیت‌ لاهیا، خان‌یونس، جبالیا و رفح جدا کنند و هر کدام به یک بخش جداگانه تبدیل شود تا بتوانند آن را راحت‌تر کنترل کنند. آنان با این کار می‌خواهند به اصطلاح به یک «شکار باارزش» دست یابند یعنی تعداد زیادی از مقامات و چهره‌های سیاسی و نظامی مقاومت را بازداشت کنند و تعداد زیادی از مبارزان را نیز به شهادت برسانند، آن وقت به میز مذاکره بیایند تا بتوانند از نظر سیاسی به اهداف مورد نیاز و دلخواه خود دست یابند و در آن صورت به شهرک‌نشینان صهیونیست بگویند، در جنگ پیروز شده‌اند. در آن صورت تلاش خواهند کرد حتی تشکیلات خودگردان فلسطینی را تضعیف کنند. صهیونیست‌ها تلاش می‌کنند کشوری جایگزین برای آوارگان فلسطینی پیدا کنند. آنان می‌خواهند نوار غزه و کرانه باختری رود اردن را از هم جدا و آن را تضعیف کنند و پس از آن اداره امور کرانه باختری را به اردن و نوار غزه را به مصر بسپارند. البته به اعتقاد بنده تمام این اهداف صهیونیستی یک خیال واهی بیش نیست زیرا مقاومت اراده‌ای پولادین دارد. ملت فلسطین به هیچ وجه تسلیم نخواهد شد. ورود سربازان ارتش صهیونیستی به شهرها و روستاهای فلسطینی مانند یک تفریح نخواهد بود. مقاومت در حال حاضر گروه‌های کوچکی از 3 تا 5 نفری تشکیل داده است که هر گروه تقریبا توانسته در برابر یک گردان بایستد زیرا ارتش دشمن به روش و سبک ارتش‌های منظم می‌جنگد اما گروه‌های مقاومت به صورت چریکی و نامنظم می‌جنگند. این گروه‌های فلسطینی در مبارزات خود از تونل‌های زیرزمینی استفاده می‌کنند و گاهی نیز در زیر خانه‌های فلسطینیان که ویران شده، تونل‌ یا پناهگاه‌هایی ایجاد می‌کنند تا از طریق آن به مبارزات نامنظم ادامه دهند. گاهی شنیده می‌شود ارتش صهیونیستی برای مثال توانسته 6 کیلومتر وارد فلان شهر شود. این بخشی از طرح مبارزاتی گروه‌های فلسطینی است تا آنان بتوانند صهیونیست‌ها را به قلب شهر بکشانند و سپس از همه طرف و با کمک گروه‌های 3 تا 5 نفری حملاتی سنگین علیه آنان انجام دهند و بیشترین ضرر را متحمل دشمن کنند. ما همواره این شعار را در برابر دشمن صهیونیستی گفته‌ایم، این ننگ نیست که صهیونیست‌ها وارد شهرهایمان شوند، ننگ این است که بتوانند سالم خارج شوند. از همین رو شما می‌بینید که آنان پیشرفت بسیار کمی در شهرهای فلسطینی دارند و هر چند روز یک بار اعلام می‌کنند 200 یا 500 متر درون فلان شهر نفوذ کرده‌اند. البته آنان بعد از هر حمله به دلیل خسارت‌هایی که متحمل می‌شوند گردان خود را کاملا عقب کشیده و گردان جدید و تازه‌نفسي جایگزین آن می‌کنند تا اینگونه با نیروهای جدید، خسارات و تلفات کمتری متحمل شوند. دیدیم که دشمن صهیونیستی در روزهای آخر جنگ اعلام کرد، وارد مرحله سوم جنگ شده و آن هم جنگ زمینی و نبرد شهری در خیابان‌هاست. اصلا باید اعلام کنم که در دو مرحله نخست آنها نباید هیچ افتخار کنند زیرا به دلیل توان نظامی خود در نیروی هوایی، مطمئنا می‌توانند در مرحله اول و دوم پیروز شوند. مهم مرحله سوم است که ما در آن تخصص داریم. گروه‌های فلسطینی استاد جنگ‌های خیابانی و چریکی هستند. همین گروه‌های کوچک هستند که در میان ساختمان‌های ویران شده کمین کرده و وقتی ارتش دشمن وارد شد، حمله را آغاز می‌کنند. در آن حالت ارتش صهیونیستی فکر می‌کند با ارتش اشباح روبه‌رو‌ شده است زیرا نمی‌داند از کجا مورد حمله قرار گرفته است! اینگونه آنان غافلگیر می‌شوند و از روی ناچاری عقب‌نشینی می‌کنند و دوباره با کمک جنگنده‌های خود دست به حمله می‌زنند. در آن زمان مبارزان فلسطینی وارد پناهگاه‌ها و تونل‌های زیرزمینی شده‌اند و به هیچوجه مورد آسیب قرار نمی‌گیرند و از همین رو می‌بینیم آنان کودکان و زنان بی‌گناه را مورد هدف قرار می‌دهند. ما ملتی هستیم که مرگ را دوست داریم و حاضریم در راه آزادی سرزمین‌مان، فلسطین، شهید شویم، ملتی هستیم که نمی‌خواهیم در ذلت زندگی کنیم از همین رو می‌بینید که چه مقاومتی در برابر دشمن صهیونیستی انجام می‌شود. ملت ما هیچگاه پشت گروه‌های مقاومت را خالی نمی‌کند.