گروه بین‌الملل: انفجار و کشتار 2 کلمه‌ای است که این روزها در اخبار مربوط به عراق بسیار شنیده می‌شود. انفجارهای تروریستی و اختلافات فرقه‌ای، عراق را به سمت ناآرامی و جنگ داخلی سوق می‌دهد. در حالی که ماه جاری میلادی هنوز به نیمه نرسیده و تنها 14 روز از آن سپری شده است، 330 عراقی طی این مدت در حملات تروریستی متعدد این کشور کشته شده‌اند. عراق طی 3 ماه گذشته شاهد تشدید حملات تروریستی بوده است. بر اساس آمار ارائه شده از سوی سازمان ملل، طی 3 ماه گذشته در این کشور، 2500 نفر کشته شده‌اند و تنها در ژوئن گذشته، 167 نفر جان خود را از دست داده‌اند. بر اساس آمار ارائه شده از سوی منابع آگاه نظامی، امنیتی و پزشکی عراق، بیش از 330 نفر طی ماه ژوئیه جاری در حملات تروریستی کشته شده‌اند. تنها روز شنبه، در انفجار کرکوک عراق، 38 نفر کشته و 30 تن زخمی شدند. از سوی دیگر همان‌طور که نوری مالکی، نخست‌وزیر عراق گفته می‌توان ریشه این حوادث تروریستی را در 2 سطح خرد (داخلی) و کلان (خارجی) جست‌وجو کرد. وقوع درگیری‌های فرقه‌ای در داخل عراق، موضوعی است که فقط به حکومت مالکی محدود نمی‌شود، بلکه در دوران رژیم صدام نیز به کرات شاهد این موضوع بوده‌ایم. در زمان صدام، شیعیان و کردها نسبت به تبعیضات موجود اعتراض داشتند و در دوران حکومت مالکی این‌بار اهل سنت و برخی کردها در صف مخالفان حکومت قرار گرفته‌اند. در سایه توافق‌های سیاسی میان اربیل و بغداد در دیدار مسعود بارزانی، رئیس منطقه کردستان و نوری مالکی به نظر می‌رسد تروریست‌های القاعده و حزب منحله بعث، همچنان بر سیاست تداوم خونریزی در عراق و ناامن کردن این کشور تاکید دارند. در پی اعلام ابوبکر البغدادی، رهبر القاعده عراق درباره ارتباط این گروه با جبهه النصره سوریه، گمانه‌زنی درباره انتقال ناآرامی از سوریه به عراق نیز بیش از پیش رنگ واقعیت به خود گرفته است، لذا القاعده عراق نیز به عنوان عنصر داخلی متاثر از نفوذ خارجی در درگیری‌های این کشور نقش عمده‌ای دارد. در این میان دلارهای نفتی کشورهای حوزه خلیج‌فارس که صرف حمایت مالی و نظامی از شورشیان عراقی می‌شود، به عنوان عامل تاثیرگذار نباید فراموش شود. حال سوال اینجاست با توجه به شرایط سوریه، آیا تغییر وضعیت در عراق و سوق دادن آن به سمت بی‌ثباتی می‌تواند به عنوان راه‌حلی مناسب برای رسیدن به اهداف مخالفان در نظر گرفته شود؟ آیا ترور و گسترش خشونت ولو به دلیل نارضایتی از شرایط موجود و آنچه تبعیض خوانده می‌شود، می‌تواند مخالفان را به رسیدن به اهداف رهنمون کند یا اینکه علاوه بر شیوع بی‌ثباتی در داخل کشور و در پی آن تضعیف جایگاه سیاسی و اقتصادی عراق می‌تواند توجیه‌گر حضور و مداخله کشورهای خارجی و نیز فعالیت گروه‌های تروریست خارجی باشد؟