روزنامه لسآنجلس تایمز در مقالهای نوشت: کاخ سفید عقیده دارد این حسن روحانی است که باید گام اول را در مقابل غرب بردارد. پل ریشتر در مقالهای در لسآنجلس تایمز که روز 22 تیر 1392 منتشر شده، نوشت: «با انتخاب رئیسجمهور جدید ایران، افرادی در آمریکا خواستار مطرح شدن پیشنهادی شجاعانه و مذاکرات هستهای رو در روی ایران و آمریکا هستند ولی کاخ سفید مسؤولیت را متوجه ایران میداند». این روزنامه ادامه داد: «دولت آمریکا درخواستها مبنی بر ارائه پیشنهاد شجاعانه دیپلماتیک به ایران را برای حل بنبست طولانی بر سر برنامه هستهای جنجالی تهران، رد میکند». لسآنجلس تایمز در ادامه از قول یک مقام ارشد آمریکایی نوشته است: «برخی دیپلماتها و مقامات ارشد پیشین آمریکا خواستار ابتکار عمل جدید و فعالانه واشنگتن هستند اما دولت آمریکا درباره پیشنهاد اخیر خود تجدیدنظر نمیکند و در عوض به دنبال پاسخ مثبتتر از طرف دولت ایران است». این روزنامه در ادامه نوشته است: «چند نفر از جمله 2 نفر از مشاوران هستهای پیشین باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا از کاخ سفید خواستهاند برای از سرگیری مذاکرات، پیشنهادی مطرح کند تا این فرصت نادر برای دستیابی به پیشرفت هدر نرود». کارشناسان و دیپلماتها از دولت آمریکا خواستهاند به جای بازگشتن به مذاکرات قبلی 6 کشور، برای برگزاری مذاکرات مستقیم تهران و واشنگتن تلاش کند. این افراد همچنین از آمریکا خواستهاند به جای پیشنهادهای کوتاهمدتی که در سالهای اخیر درباره آنها صحبت شده است، توافقی جامعتر به تهران پیشنهاد کند. اين افراد معتقدند آمریکا باید پیشنهاد کاهش تحریمهای مخرب اقتصادی را که اکنون برقرار است مطرح کند به این امید که ایران برای همکاری در مهار برنامه هستهای خود انگیزه پیدا کند». در عین حال این مقام ارشد دولت آمریکا به لسآنجلس تایمز گفته است: «نیازی نیست چنین پیشنهادهایی مطرح شود زیرا ایران از همه این مسیرها آگاه است. صادقانه بگویم، این گزینهها از قبل درباره ایران مطرح شده است و ایرانیها از آنها اطلاع دارند». این روزنامه آمریکایی در ادامه به نقل از رابرت آینهورن، معاون سابق وزیر خارجه آمریکا و عضو تیم مذاکرهکننده آمریکا با گروه 1+5 نوشته است: آمریکا باید با دادن یک پیشنهاد جدید ابتکار عمل را در دست بگیرد. آینهورن گفته است: «در حالی که به دلایلی دولت آمریکا باید رویکردی محتاطانهتر در پیش بگیرد، مقامات آمریکایی توانایی بیشتری دارند تا با بهدست گرفتن ابتکار عمل، رویدادها را شکل دهند. تمایلی طبیعی وجود دارد که دولتها محتاط باشند و بخواهند ببینند آیا طرف دیگر جدی است ولی ما باید فعالیت بیشتری داشته باشیم». وی که اکنون در اندیشکده بروکینگز فعالیت میکند همچنین گفت:«مقامات ایرانی نیز مانند مقامات شوروی سابق تمایل دارند به کندی حرکت و محافظه کاری کنند. مقامات ایرانی همچنین واکنش نشان دادن به مقامات آمریکایی را آسانتر از آن میدانند که خودشان پیشنهاداتی مطرح کنند. پیشنهاد ایرانیها احتمالا مصالحهای خواهد بود که چندان رضایتبخش نیست». این روزنامه آمریکایی در ادامه به تشریح دلایل مخالفت کاخ سفید براي ارائه پیشنهاد جدید به ایران پرداخته و نوشته است: «کارشناسان اعلام کردهاند دلایل تاکتیکی و سیاسی وجود دارد که کاخ سفید از نخستین اقدام خودداری کند. محافظهکاران سیاسی آمریکا از زمان انتخاب روحانی هشدار میدهند وی واقعا شخصی میانهرو نیست بلکه از طرفداران سرسخت برنامه هستهای و «گرگی گوسفندنما» است. کارشناسان بر این عقیدهاند اگر به نظر برسد اوباما به مصالحه با ایران علاقه زیادی دارد، دشمنان سیاسی و محافظهکار اوباما بشدت از وی انتقاد خواهند کرد». در عین حال گری سیمور نیز که تا ماه ژانویه در کاخ سفید مقام ارشد مقابله با گسترش سلاح هستهای بوده به این روزنامه گفته است دولت آمریکا باید قاطعانه در جهت مذاکرات تهران و واشنگتن اقدام و توافقنامه جامع هستهای را مطرح کند. راهبرد واشنگتن مقابل روحانی چیست؟
در همین حال برای نخستین بار پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیسجمهور منتخب در ایران، یک مقام بلندپایه ولی ناشناس آمریکایی دیدگاههای دولت آمریکا را درباره نحوه سازمان دادن به دوران جدیدی از مذاکرات هستهای بیان کرد. این مقام آمریکایی که روز 22 تیر با لورا روزن خبرنگار پایگاه اینترنتی المانیتور مصاحبه کرده، در نهایت تاکید کرده آمریکا دید مثبتی به روحانی دارد ولی میخواهد ببیند او چه گامهای عملی برخواهد داشت و چقدر اختیارات دارد. روزن در ابتدای مقاله خود نوشته است: آمریکا از علامتهایی که ایران پس از انتخاب حسن روحانی فرستاده دلگرم شده است و از ایران میخواهد در زمان از سرگیری مذاکرات هستهای در پاییز، پاسخی واقعی بدهد و با جدیت مذاکره کند. وی ادامه میدهد: یک مقام ارشد آمریکایی روز جمعه گفت: «همه ما متوجه لحن مثبت روحانی و صحبتهای وی پس از انتخابات شدهایم. ما از این کلمات مثبت خوشحال هستیم. در عین حال، آنچه ما به دنبال آن هستیم اقداماتی است که نشاندهنده خواست تعامل جدی ایران با گروه 1+5 باشد. کلمات کافی نیست. ما به واکنشی ملموس نیاز داریم». به نوشته المانیتور، این مقام آمریکایی پیش از نشست مدیران سیاسی گروه 1+5 شامل آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان صحبت میکرد که هفته آینده (16 ژوئیه/ 25 تیر) در بروکسل تشکیل جلسه میدهند. مدیران سیاسی این کشورها در بروکسل درباره تمهیدات نشست جدید با ایران در ماه پاییز گفتوگو میکنند. مذاکرات گروه 1+5 با ایران احتمالا ماه سپتامبر از سر گرفته میشود. این مذاکرات پس از سوگند یاد کردن روحانی به عنوان رئیسجمهور جدید در ماه آینده برگزار میشود و بستگی به آمادگیها برای برگزاری نشست مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر دارد. این مقام آمریکایی در ادامه به المانیتور گفته است: «6 قدرت جهان تمایل دارند پس از تشکیل گروه مذاکره کننده هستهای در دوره روحانی از آن بخواهند به یک پیشنهاد جامع اعتماد سازی، پاسخی ملموس بدهد. این پیشنهاد را گروه 1+5 ماه ژانویه در مذاکرات هستهای در آلماتی قزاقستان مطرح کرده بود». وی در عین حال تاکید کرده اینطور نیست که این پیشنهاد یا باید پذیرفته شود یا همه اقدامات رها خواهد شد. این پیشنهادی است که میتوان درباره آن مذاکره کرد. این مقام آمریکایی افزود: همه ما معتقدیم پیشنهادی که (در آلماتی) مطرح شد، پیشنهادی خوب است و هنوز زمان و امکان دستیابی به راهحلی دیپلماتیک درباره برنامه هستهای ایران وجود دارد اما همانطور که قبلا شنیدهاید، زمانی نامحدود وجود ندارد. درباره پیشنهادی جامعتر، اگر ایران بگوید اقدام اعتمادساز (پیشنهاد 1+5) خوب است ولی بپرسد «ما به چه سمتی پیش میرویم؟» ما قبلا به آنها گفتهایم معتقدیم ایران زمانی که به مسؤولیتهای خود عمل کند، براساس معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) حق برخورداری از انرژی صلحآمیز هستهای را دارد. زمانی که ایران به همه مسؤولیتهای خود عمل کند، همه تحریمها لغو خواهد شد. این مقام آمریکایی خاطرنشان کرد:« اگر ایران بگوید بله ما به اقدامات اعتمادساز علاقهمند هستیم ولی بیايید درباره مسالهای بزرگتر صحبت کنیم، بسیار خب مشکلی نیست. اگر آنها بگویند به همه 3 اقدام (در این پیشنهاد) درباره غنیسازی 20 درصد علاقه دارند ولی خواستار کاهش تحریمهای بیشتری هستند، ما میپرسیم شما به دنبال چه چیزی هستید؟ ما نیز آنچه در مقابل میخواهیم مطرح میکنیم. مذاکره اینطور است. مساله واقعی این است که مسؤولیت برعهده ایران است تا پاسخی واقعی و ملموس بدهد».