همواره قبل از شروع لیگ مسالهای که خیلی حائز اهمیت است رونمایی از تیمی است که وارد مسابقات خواهد شد. این مساله در لیگ ایران اهمیت بیشتری پیدا میکند آن هم به دلیل تغییرات گسترده تیمها قبل از شروع فصل. بهطور مثال خروجی امثال تیم پرسپولیس 13 بازیکن بوده و این در حالی است که 10 بازیکن جایگزین آنها شدهاند. اگر بخواهیم در سطح کلان و حرفهای این موضوع را بررسی کنیم همین تغییرات به تیمها ضربه میزند، اما پرسپولیس امسال توانست اسکلت اصلی فصل پیش خود را حفظ کند و بازیکنایی که سال قبل بیشترین تاثیر را داشتند ماندگار شدند. هر چقدر که این تیم در نیمفصل اول ضعیف بود با اضافه شدن امثال حقیقی و مارکو در نیمفصل دوم موفق بود و فقط یک باخت در نیمفصل دوم به تیم راهآهن و سرمربی فعلی خود داشتند. رضا حقیقی که سرخپوشان حساب ویژهای روی او باز کردهاند و از ارکان اصلی این تیم محسوب میشود در این تیم ماندگار شد اما مارکو که خوب کار کرده بود جای خود را به مارکوی جدید داد و برای این تعویض باید منتظر ماند و دید که آیا دایی برد کرده است یا... نکته دیگر درباره پرسپولیس امسال در عقب زمین این تیم است و دایی بهترین تصمیم را گرفت و با همه بازیکنان فصل پیش تمدید کرد. بعد از مدتها سرخپوشان درون دروازه با وجود نیلسون احساس امنیت کردند، هر چند خاطره گلهای تلخ بازی فینال در برابر سپاهان از خاطر فوتبالدوستان پرسپولیسی هیچگاه فراموش نخواهد شد اما نیلسون در طول فصل عملکرد قابلقبولی داشت و حفظ آن بهترین تصمیم بود. در دفاع هم که با وجود حسینی و بنگر باتجربه و خانزاده جوان بالانس سنی در این نقطه از زمین برقرار شده و نباید از نورمحمدی غافل شد. دفاع چپ هم که سالیان سال مشکل نهتنها پرسپولیس بلکه فوتبال ایران است. در این پست پرسپولیس میثم حسینی را در اختیار گرفت و از سال قبل نیز مهرداد پولادی را در اختیار دارد تا بعد از رفع مصدومیت عجیب و غریب در این نقطه از زمین پرسپولیس تکمیل شود. در دفاع راست با حضور ماهینی و علیعسگر از نظر نفر مشکلی وجود ندارد اما از نظر کیفیت ماهینی نیمفصل اول به مراتب بهتری داشت و بعد از فوت پدربزرگش فاجعه فینال را رقم زد اما به نظر میتوان آینده پرسپولیس را در این پست با وجود علیعسگر و ماهینی تضمین شده دانست. در هافبکهای میانی پرسپولیس همچنان از وجود نوری سود میبرد و او میتواند با پاسهای ویرانکننده خود هر تیمی را زمینگیر کند و با اضافه شدن دهنوی که بیشتر بهعنوان یک بازیکن کارگر محسوب میشود تا یک بازیکن طراح از لحاظ جنگندگی مشکلی نخواهد داشت، در میانه میدان هم با حضور حقیقی و کفشگری، نوری و دهنوی پرسپولیس دایی میتواند کارآیی لازم را داشته باشد. در کنارههای زمین پرسپولیس از نیروهای بسیار جوان دونده و پدیدههای سال قبل لیگ سود خواهد برد. میلاد غریبی، امید عالیشاه و پیام صادقیان هر کدام آمادهاند تا خود را اول به دایی و بعد به سرمربی تیم ملی ثابت کنند تا مسافر جامجهانی 2014 برزیل باشند. این نیروی جوان در کنارههای زمین در بردارنده یک نکته است که امسال دایی به دوندگی در کناره زمین و دور زدن مدافعان گوش روی آورده است، به این جمع حتی میتوان غلامرضا رضایی را اضافه کرد.
در پست فوروارد، علی دایی با زدن دست رد به سینه انصاریفرد نشان داد در این پست اشباع شده و به جوانانش از جمله عباسزاده و شاکری اعتقاد خاصی دارد بویژه عباسزاده که تا اینجای کار در بازیهای پیش فصل 6 گل برای پرسپولیس به ثمر رسانده و از این جوان آیندهدار بشدت تعریف شده و با وجود باتجربههایی همانند سید صالحی و نوروزی پرسپولیس امسال در این پست نه با ترافیک مواجه است و نه همانند سال پیش نه با کمبود بازیکن.
آنچه از شواهد پیداست پرسپولیس امسال تیمی تکمیل و جوان است که میانگین سنی این تیم از 5/27 به 25 کاهش پیدا کرده و این در چند سال اخیر برای پرسپولیس بیسابقه بوده و باز هم این نکته مثبت در پرسپولیس مدل دایی است. مسالهای که میتواند این بمب انگیزه را از مسیر منحرف کند هواداران (بخوانید تماشاگران) این تیم است و میتواند رفتن کریمی از پرسپولیس را تبدیل به پیراهن عثمان کنند و نگذارند تیم دایی هم همانند تیم استیلی لحظهای نفس بکشد که امیدواریم از مساله گذشته درس گرفته باشیم.