برای ترکیب همیشه من تصمیم می‌‌گیرم؛ در همه سطوح. می‌‌خواهم این را به طور شفاف بگویم که گاهی اوقات برلوسکونی از من درباره دلیل نیمکت‌نشین کردن بازیکنان مورد علاقه‌اش توضیح می‌‌خواست. من خیلی از بازیکنان موردعلاقه و گرانقیمت او را نیمکت‌نشین کردم. او، فان‌باستن، شوچنکو و کاکا را بسیار دوست داشت اما من رونالدینیو و روی کاستا را که بازیکنان مورد علاقه وی بودند، نیمکت‌نشین کردم. اگر رئیس از شما توضیح می‌‌خواهد، این تصمیم شماست که چه کسی به میدان برود. اینکه شما تصمیمات درون زمین را بگیرید و نه رئیس‌تان، کاملا با عقل جور درمی‌‌آید.
روزی که شکستم
داستان از زمانی شروع میشود که همراه میلان با نتیجه ۲ بر صفر به بولونیا باختیم. افتضاح بازی کردیم. کنترل اعصاب خود را از دست دادم و فکر می‌‌کنم برای نخستین بار در زندگی‌ام این اتفاق می‌‌افتاد. نمی‌‌توانستم عصبانیت خود را کنترل کنم. اول ضربه‌ای به میز زدم و بعد هم در رختکن را با لگد باز کردم. یک شیشه آب هم شکستم و شروع به داد زدن کردم. همه را تحقیر کردم. به تک‌‌تک بازیکنان حمله‌ور شدم و چیز‌هایی می‌‌گفتم که بی‌‌ادبانه و غیرمنصفانه بود. آنها عصبانیت مرا درک کردند و تاریخ تیم را از نو نوشتند.
افزایش انگیزه با آل‌پاچینو
وقتی با شرایطی مثل بازی فینال با یوونتوس در سال ۲۰۰۳ سر و کار داشتم، روی 2 چیز همواره تکیه می‌‌کردم؛ یک؛ نظم و 2؛ تمرکز. چند روز قبل از بازی درباره تاکتیک‌های مختلف صحبت کردیم و یک فیلم را هم به نمایش گذاشتیم. فیلم بعد از ظهر سگی با بازی آل‌پاچینو. مربیان پیش از بازی‌های بزرگ نطق‌های بزرگ می‌‌کنند. من هم گفتم: زندگی بازی ثانیه‌ها و اینچ‌هاست. درست مثل فوتبال زیرا در هر بازی، چه زندگی و چه فوتبال، مرز‌های اشتباه بسیار باریک است و به خاطر همین یا مثل یک تیم بازی را می‌‌بریم یا مثل یک فرد خواهیم مرد. پس از آن یک DVD از صحنه‌هایی که چگونگی رسیدن ما به فینال بود، پخش کردم. چراغ‌ها را خاموش کردم و گفتم: تنها به یک چیز نیاز داریم. هر کدام از ما، خود‌مان را باید به عنوان بهترین بازیگر اسکار معرفی کنیم.
هوادار جدید رئال‌مادرید
درگیری‌های خیلی کمی داشتم. وقتی به باشگاهی می‌‌روم که آنها را تمرین دهم، اول از همه هوادار آن باشگاه می‌‌شوم. این اتفاق برای همه مربیان رخ نمی‌‌دهد. می‌‌توانم در این باره شرط ببندم. من تاجر نیستم. یک آدم هستم که عاشق عشق‌های سنتی و قدیمی است. به فرهنگ و تاریخ هر باشگاهی احترام می‌‌گذارم. باور کنید این راه حل من برای سرمربیگری یک باشگاه است. تعهد به یک باشگاه با دستور دادن‌های مختلف به بازیکنان شکل نمی‌‌گیرد. بالاتر از این اصلا خوب نیست که باشگاه تصمیمات مربی‌اش را زیر سوال ببرد. این روش جواب نمی‌‌دهد.