روی کار آمدن ویلانووا پس از گوآردیولا فوتبالدوستان سراسر دنیا را بر آن داشت که بارسا مجموعه‌ای‌است که به جای رفع نیاز با ارتزاق از باشگاه‌های دیگر نیازهای خود را در داخل مجموعه خودش جست‌وجو می‌کند و حتی بعد از جدایی گوآردیولای بزرگ، دستیار وی جایگزینش می‌شود تا او نیز آهسته‌آهسته جایگاهی در حد و اندازه‌های پپ برای خود دست و پا کند اما درباره ویلانووا همه چیز مانند گوآردیولا رویایی پیش نرفت و مشکلی لاینحل و البته بی‌نهایت دردناک، در مسیر هدایت بلوگرانا گریبانگیر تیتوی همیشه آرام شد و رفته‌رفته همای سعادت که به تازگی روی دوش تیتو سکنی گزیده بود، از آسمان ابری تیتو پر کشید تا دیگر او باشد و یک جنگ دشوار؛ میان خودش و مشکلش، مشکلی که در سال‌های اخیر هر از چند گاهی سگرمه‌های فوتبال را در هم کرده است و فوتبال و دوستدارانش را در شوک‌های متعددی فرو برده است. از اریک آبیدال، بازیکن فصول اخیر بارسلونا گرفته تا سر‌بابی رابسون، پیرمرد دوست‌داشتنی انگلیسی که او هم به نوعی گذشته‌اش به بارسا پیوند خورده بود، همدردان تیتو در طول تاریخ فوتبال بوده‌اند و همگی یک مشکل داشته‌اند و آن هم رقیبی است ناجوانمرد که آبیدال را از این فوتبال گرفت و رابسون را از این دنیا. همان بیماری لعنتی که حالا تیتو را از متن به حاشیه می‌راند: بیماری مهلک سرطان. شاید در یک فصلی که بیش از پیش روی تیتو و خلقیاتش تمرکز کرده‌ایم پی‌برده باشیم که او هنوز نتوانسته چه از لحاظ فنی و چه از لحاظ کاریزمایی برای هواداران فوتبال بویژه حامیان بارسا به جایگاهی حتی در نزدیکی پپ گوآردیولا نیز دست یابد و شاید با کسب تنها یک جام از 4 جام ممکن در فصل گذشته عملکرد خیره‌کننده‌ای به نسبت همکار سابقش رقم نزده باشد اما حالا و از اینجا به بعد که قرار است او به بیماری بی‌رحمش نه بگوید و در مقابلش بایستد بدون‌شک همه ما، حتی اگر با بارسا و به تبع آن با گوآردیولا، ویلانووا و به‌طور کل هر فرد از مجموعه بارسا میانه‌چندان خوبی نداشته باشیم به واسطه تمایلات انسانی و هم‌نوع‌دوستانه‌مان از تیتو قهرمانی خواهیم ساخت که می‌خواهد برای مدتی کوتاه ما و فوتبال را تنها بگذارد و به کارهای نکرده‌اش برسد تا فردا‌روز برای تک‌تکمان به نماد مبارزه با مصائب طاقت‌فرسا تبدیل شود. حالا ما و فوتبال، هر روز را به این امید شب می‌کنیم که یک روز موفقیت‌آمیز دیگر از معالجه تیتو گذشته باشد و به بازگشت او به فوتبال نزدیک و نزدیک‌تر شده باشیم.
اکنون بدون ویلانووا به استقبال فصل دیگری از فوتبال اروپا می‌رویم اما فراموش نمی‌کنیم این فوتبال هنوز به اندازه یک نفر دیگر جای خالی دارد، پس برای بازگشتش به فوتبال چوب‌خط می‌کشیم و در حالی که حواسمان هست مبادا در روزهای داغ و پرحرارت فوتبال فراموشش کنیم، بازگشتش را لحظه‌شماری می‌کنیم تا در کنار هم و نه در نبود یک نفر برای نیل به اهداف جاودانه و انسان‌دوستانه ورزش تلاش کنیم، فراتر از هر رنگ و تعلق‌خاطری.
آری ما عاشقان فوتبال، برای لحظه‌لحظه این نبرد نابرابر نه آبی و اناری خواهیم بود و نه سفید و نه هیچ رنگ دیگری که اگر انسانیت به دست فراموشی سپرده شود هیچ یک از این رنگ‌ها معنا و مفهومی نخواهند داشت. حالا می‌خواهیم برای دوستمان از جای جای این کره خاکی دلگرمی قابل اتکایی باشیم و به او بگوییم همه ما در یک کلام هوادارت خواهیم بود و طبق سوگندنامه نانوشته ما و همه دوستداران فوتبال، در روزهای دشوار پیش‌رو برایت انرژی مثبت خواهیم فرستاد. راستی حواست باشد، مبادا دیوارهای ما جایی برای چوب‌خط نداشته باشد و خبری از پیروزی‌ات نباشد؟! پس انتظارت را می‌کشیم، بجنگ و بمان؛ هم برای خودت و هم برای همپیمانانت.
6 گزینه جانشینی ویلانووا از نگاه یورو اسپورت
«یورو اسپورت» در گزارشی از 6 گزینه جانشینی تیتو ویلانووا در نیمکت آبی‌واناری‌ها پرده برداشت.
سرمربی بارسلونا در تصمیمی عجیب و غافلگیرکننده از هدایت این تیم کناره گرفت. پایگاه اینترنتی یورو اسپورت در گزارشی از 6 گزینه احتمالی جانشینی تیتو ویلانووا پرده برداشت که عبارتند از:
1- خوآن فرانسسک (روبی): دستیار جدید تیتو ویلانووا که چند هفته پیش به سفارش خود ویلانووا به کادر فنی آبی و اناری‌ها اضافه شد، نزدیک‌ترین گزینه برای جایگزینی ویلانووا به شمار می‌آید. البته با توجه به کم‌تجربگی روبی بعید به نظر می‌رسد سران بارسلونا به او اعتماد کنند.
2- لوئیس انریکه مارتینس: او مناسب سبک بازی بارسلونا بوده و به خوبی از ریز و درشت این باشگاه با‌خبر است. انریکه اکنون از تجربه لازم برای هدایت آبی‌واناری‌ها برخوردار است؛ چرا که فصل پیش هدایت رم را بر عهده داشت و در رم نشان داد به فلسفه تیکی‌‌تاکای بارسلونا وفادار است. انریکه تلاش کرد در جالوروسی سبک بارسلونا را پیاده کند و طرحی نو
دراندازد ولی موفق نبود و در نهایت از کار برکنار شد و جای خود را به زدنیک زمان داد.
3- مارکو فان‌باستن: فوتبال هجومی، بازی در کنار‌ه‌ها و فوتبال روان و شناور شاخصه تیم‌های این هلندی باتجربه است. این شاخصه‌ها با سبک بازی آبی‌واناری‌ها می‌خواند. فان‌باستن از سال 2009 تاکنون هدایت هیچ تیمی را بر عهده نگرفته و پس از جدایی از آژاکس خانه‌نشین شده است. بارسلونا می‌تواند بازگشتی جاودانه برای او به مستطیل سبز باشد.
4- لوئیس فان‌خال: او پیش از این 3 فصل هدایت بارسا را بر عهده گرفت و موفق شد 2بار با این تیم قهرمان لیگا شود. او الان هدایت تیم ملی فوتبال هلند را بر عهده دارد اما پیشنهاد بارسلونا می‌تواند او را وسوسه کند.
5- یورگن کلوپ: مربی جوانی که با دورتموند خیره‌کننده ظاهر شده است. او با وجود چند پیشنهاد وسوسه‌انگیز حاضر به جدایی از زردپوشان آلمانی نشد اما چه بسا برای او سخت باشد که پیشنهاد تیمی همچون بارسلونا را رد کند.
6- گاس هیدینک: ژنرال هلندی که هدایت آنژی‌ماخاچ‌کالای روسیه را بر عهده دارد، 2 سال دیگر با این تیم روس قرارداد دارد. چه بسا نشستن روی نیمکت تیم بزرگی همچون بارسلونا پاداش خوبی برای این مربی هلندی باشد. او پیش از این هدایت رئال‌مادرید را هم بر عهده داشت و به خوبی با فضای فوتبال اسپانیا آشناست.