گروه سیاسی: این روزها خبر سفر احتمالی «جک استراو»، وزیر خارجه بریتانیا در دوران حمله مشترک این کشور و ایالات‌متحده به عراق به کشورمان در مرکز توجهات قرار گرفته است. پیش‌تر گفته می‌شد استراو قرار است در مراسم تحلیف رئیس‌جمهور منتخب، حجت‌الاسلام والمسلمین دکترحسن روحانی به تهران سفر کند اما این خبر اندکی پس از انتشار تکذیب شد اما اصل احتمال این سفر هنوز تکذیب نشده است. استراو، سیاستمدار متولد سال 1946، عضو حزب کارگر بریتانیاست و دقیقا از سال پیروزی انقلاب اسلامی در ایران یعنی سال 1979، به عضویت مجلس عوام بریتانیا درآمده است. وی از سال 2001 تا 2006 یعنی درست زمانی که مساله هسته‌ای ایران در مرکز توجهات جهانی قرار می‌گیرد، وزیر خارجه انگلستان بود. استراو در سال 2010 و زمانی که حزب کارگر قدرت را در لندن از دست داد، عضو کابینه سایه حزب کارگر شد اما در حال حاضر نه خود او و نه حزب متبوعش قدرت اجرایی قابل توجهی در بریتانیا در دست ندارند.
به گزارش فارس، اینکه آقای استراو به ایران سفر می‌کند یا نه، مساله‌ای در چارچوب مسؤولیت‌های نهادهای تصمیم‌گیرنده در حوزه سیاست خارجی کشورمان از جمله شورایعالی امنیت ملی و وزارت امور خارجه است اما به هر حال درباره سفر وی به ایران، آن هم در برهه‌ای که کشورمان در اثر تحریم‌های بین‌المللی که بریتانیا یکی از شاخص‌ترین بازیگران پشت پرده آن است، متحمل انواع فشارهاست، ابهامات و مسائلی نیز در این راستا وجود دارند از جمله:
1) در حافظه تاریخی ایرانیان، سابقه سیاست‌های بریتانیا شاید سیاه‌تر از هر کشور دیگری باشد. نقش بریتانیا در شکست نهضت ملی نفت ایران، سال‌ها حمایت از اشغال جزایر ایرانی توسط شیوخ عرب حاشیه خلیج همیشه فارس، حمایت پنهانی از رژیم بعث عراق در جریان تجاوز این رژیم به سرزمین ایران، حمایت از نگارنده مرتد کتاب آیات شیطانی، همراهی با اقدامات ضدایرانی پس از نمایش موسوم به دادگاه میکونوس، حمایت از فتنه 88 و سرانجام کمک به تحریم گسترده ایران به اتهام تلاش برای دستیابی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای، از جمله مواردی است که در حافظه تاریخی ایرانیان نقش بسته است.
2) یکی از ابهامات مهم درباره این سفر احتمالی آن است که روشن نیست آقای استراو تحت چه عنوانی و دقیقا با چه ماموریتی گام به سرزمین ایران می‌گذارد؟ استراو اکنون فاقد سمت رسمی در سیاست خارجی بریتانیاست و مشخص نیست گفت‌وگو با او از منظر دیپلماتیک دقیقا به چه معناست؟
3) نقش بریتانیا در حمایت از فتنه 88 که یکی از انگاره‌های اصلی آن زیر سوال بردن ساز و کار مردم‌سالارانه انتخاب رئیس‌جمهور در ایران بود، هنوز فراموش نشده است. رئیس‌جمهور منتخب ایران نیز دقیقا از همان فرآیندی برآمده است که 4 سال پیش مورد انواع تهمت‌های بریتانیا و دوستان داخلی‌اش قرار می‌گرفت. اکنون شتاب وزیر خارجه اسبق انگلستان برای سفر به ایران در آستانه تحویل دولت به رئیس‌جمهور جدید، چه معنی می‌تواند داشته باشد؟
4) مردم ایران با طیفی از مشکلات اقتصادی مواجه‌اند که بخشی از آنها به سوءمدیریت داخلی و بخشی لاجرم به تحریم‌های بین‌المللی بازمی‌گردد. نقش بریتانیا دست‌کم در اعمال تحریم‌های اتحادیه اروپا بر ضد ایران انکارناپذیر است. استراو که می‌خواهد میهمان ملت ایران شود، درباره این مواضع خصمانه چه توضیحی خواهد داشت؟
5) نقش بریتانیا در تلاش برای تضعیف نفوذ منطقه‌ای ایران از طریق ضربه زدن به یکی از اصلی‌ترین متحدان کشورمان در خاورمیانه یعنی سوریه، اظهرمن‌الشمس است. وزیر خارجه اسبق بریتانیا در این باره چه توضیحی برای ملت ایران دارد که مقدسات خود را در سوریه تحت هجمه تروریست‌های مورد حمایت لندن و همپیمانانش می‌بیند؟
6) ایران در دوره انتقال دولت به‌سر می‌برد. طبعا ممکن است در این دوره انتقالی، تغییراتی در ترکیب تیم مذاکره‌کننده ایران رخ دهد و عقل حکم می‌کند اگر بریتانیا قصد دارد پیامی را در حوزه مساله هسته‌ای به ایرانیان ارائه کند، پس از تثبیت تیم جدید و ایجاد ارتباط آن با 1+5 باشد. آیا حضور استراو در ایران پیش از تثبیت این تیم به‌معنای تلاش غرب برای تاثیرگذاری بر تیم مذاکره‌کننده آتی نیست؟
7) مذاکرات هسته‌ای دور قبلی ایران و 3 کشور اروپایی در حالی به پایان رسید که جمهوری اسلامی ایران به‌‌رغم تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی نه‌تنها با حسن نیت طرف غربی مواجه نشد، بلکه با خلف وعده نیز مواجه شد. جک استراو یکی از اعضای همان تیمی است که در پایان 2 سال تعلیق، پیشنهادی بی‌ارزش به ایران ارائه کرد. در چنین شرایطی چگونه می‌توان به وی اعتماد کرد؟
به هر حال، اینکه آقای استراو به ایران سفر می‌کند یا نه و اگر سفر می‌کند، چه اهدافی پشت پرده این سفر است، هنوز در هاله‌ای از ابهام است. سخت است که بتوان کسی چون استراو را «پیام‌آور صلح» نامید و این مساله‌ای نیست که از چشم اهالی سیاست
پنهان بماند.